266px|thumb|right|Giovanni Bellini Tryptyk Frari 1488 266px|thumb|right|Frederick McCubbin, The Pioneer, 1904 – przykład zaadaptowania formy tryptyku w sztuce świeckiej.
Tryptyk – typ nastawy ołtarzowej składający się z części środkowej oraz dwóch bocznych skrzydeł.
Tryptyk jest poliptykiem, czyli ołtarzem szafiastym charakterystycznym dla gotyku. Skrzydła są zwykle osadzone na zawiasach i ruchome, dzięki czemu mogą się zamykać, zasłaniając część środkową. Najczęściej są zdobione z obu stron malowidłami lub płaskorzeźbą.
Termin ten odnosi się także do kompozycji malarskich i rzeźbiarskich, składających się z trzech części.
Nazwy tej czasem używa się w jeszcze szerszym znaczeniu, w odniesieniu do każdego dzieła złożonego z trzech części, np. Tryptyk rzymski, Tryptyk Świętokrzyski.
Zobacz też
nastawa ołtarzowa dyptyk (sztuka sakralna) poliptyk pentaptyk trylogia
Przypisy Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 322, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 421, . Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1981, s. 541, . Sztuka świata. T. 18. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s.308, .
Kategoria:Sztuka chrześcijańska * Kategoria:Ołtarze