Olimpia Elbląg – polski klub piłkarski z siedzibą w Elblągu, założony w 1945 roku, w sezonie 2026/27 występujący w III lidze, gr. I.
Zespół seniorów przez dziewięć sezonów występował na zapleczu polskiej Ekstraklasy. Brał również udział w rozgrywkach Pucharu Polski, a drużyna młodzieżowa została w roku 1989 wicemistrzem Polski juniorów.
Obiekty Stadion Olimpii
mały|Trybuna kryta stadionu Olimpii Elbląg w trakcie budowy (6 czerwca 2011) Olimpia od początku istnienia występuje na stadionie przy ulicy Agrykola 8, w Elblągu. Zaraz po wojnie w miejscu obecnego stadionu było poniemieckie boisko Jahn-Spielplatz, jednak nowi mieszkańcy miasta szybko przystosowali je do swoich potrzeb. W latach 50. XX wieku w miejscu tym powstał stadion, który służy piłkarzom Olimpii do dziśOlimpia Elbląg: Stadion. Historia..
Obecnie dopuszczone jest wpuszczanie na stadion do 3000 widzów, mimo iż obiekt zaprojektowany został dla 7000 osób. Na początku II połowy 2011 roku zakończyła się budowa zadaszenia nad trybuną honorową oraz dostosowywanie obiektu pod kątem licencji I-ligowej. Najzagorzalsi sympatycy drużyny od wielu lat zajmują trybunę boczną, tzw. Łuk od strony ulicy AgrykolaOlimpia Elbląg: Stadion..
Pomimo wielu obietnic, władze miasta nie podjęły się zmodernizowania obecnego stadionu ani wybudowania nowego obiektu. mały|lewo|Budowa trybuny krytej przy boisku ośrodka treningowego (22 maja 2011)
Ośrodek treningowy Istniejący od lat 80. XX wieku ośrodek treningowy dla młodych adeptów piłkarstwa od prawie 30 lat służy piłkarzom Olimpii Elbląg. W 2010 roku rozpoczęła się przebudowa ośrodka, na którego terenie powstały dwa pełnowymiarowe boiska (w tym jedno ze sztuczną trawą), zadaszona trybuna oraz oświetleniee-Olimpia.com: Ruszyła przebudowa obiektu sportowego przy ulicy Skrzydlatej..
Historia klubu Historyczne nazwySławomir Kapłon Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., wydawnictwo EUH-E, Elbląg 2007, . mały|1946: Olimpia (Olympia) Elbląg na boisku przy Agrykola 8 Syrena (1945), Stocznia (1946), Olympia (1946), KS Tabory (1946), Ogniwo (1949), Stal (1949), Budowlani (1951), Kolejarz (1951), Spójnia (1954), Turbina (1955), Olimpia (1955), Sparta (1955), TKS Polonia (1956) Olimpia Elbląg (1960–1992) KS Polonia Elbląg (1992–2002) KS Polonia Olimpia Elbląg (2002–2004) Piłkarski KS Olimpia Elbląg (od 15 października 2004) Klub Sportowy Olimpia Elbląg (do 28 czerwca 2013) Związkowy Klub Sportowy Olimpia Elbląg (od 28 czerwca 2013)
Herb klubu Herb Olimpii był kilkukrotnie zmieniany, jednak najdłużej w historii funkcjonował emblemat, który obecnie wyróżnia drużynę Olimpii. Podstawę herbu stanowi prostokąt, w trzech kolorach (barwy klubu – żółty, biały, niebieski). Kolory oddzielają ukośne linie w kolorze stalowym. W dolnej części herbu znajdują się napisy ZKS i Elbląg, natomiast przez cały herb (z góry na dół) przebiega napis Olimpia. Wszystkie napisy są w kolorze stalowym. Autorem herbu był najprawdopodobniej inżynier z elbląskich Zakładów Mechanicznych ZAMECH, które w czasach PRL patronowały działalności Olimpii.
Najwięcej zmian klubowy herb doświadczył w latach 90. XX wieku. Po bankructwie klubu w 1992 roku odtworzono klub pod nazwą Polonia, w celu uniknięcia konieczności spłaty zobowiązań poprzedniczki. Wtedy zaczęły się również manipulacje przy klubowym herbie. Kolejne zmiany nazw: Polonia-Olimpia, Olimpia-Polonia, pociągały za sobą konieczność zmiany herbu. Wskutek nacisków kibiców, w 2004 roku przywrócono klubowi nazwę oraz historyczny wzór herbu
Zmiany herbu Olimpii Elbląg na przestrzeni lat 1946–2010
Osiągnięcia mały|Stroje piłkarzy Olimpii Elbląg w sezonie 2006/2007 Najwyższa klasa rozgrywkowa: I liga polska w piłce nożnej (dawna II liga) – 9 sezonów (najwyższe miejsce: 8.) 1976/77 – miejsce 14. 1981/82 – miejsce 12. 1982/83 – miejsce 9. 1983/84 – miejsce 16. 1985/86 – miejsce 12. 1986/87 – miejsce 8. 1987/88 – miejsce 15. 1991/92 – miejsce 16. 2011/12 – miejsce 18.
Puchar Polski: 1976/1977 – 1/8 Pucharu Polski 9-krotnie – 1/16 Pucharu Polski Wojewódzki Puchar Polski: OZPN Elbląg 5-krotnie (1984/85, 1989/90, 1990/91, 1992/93, 1995/96) W-MZPN 4-krotnie (2001/02, 2002/03, 2006/07, 2008/09) Wicemistrz Polski Juniorów U-19 1989 2. miejsce
I trener Lech Strembski II trener Bogusław Kołodziejski Kierownik Lech Rakoczy Skład: Leszek Bieliński, Adam Brac, Robert Czurakowski, Sławmomir Erber, Marek Grudziński, Marek Kwiatkowski, Wojciech Łojek, Grzegorz Łukasik, Mariusz Malinowski, Andrzej Misarko (C), Dariusz Misarko, Andrzej Nowogrodzki, Jacek Ptak, Piotr Sieńczak, Jarosław Talik, Sławomir Topiłko, Mariusz Wroński, Marcin Zatówka. 2004 1/2 finału
Historia Lata 40. XX w. mały|Pierwszy herb Olimpii (1946), wtedy Olympia Zaraz po przejęciu Elbląga przez polską administrację pod koniec II wojny światowej, zaczęli do miasta przybywać nowi mieszkańcy i już w maju 1945 r., zaczęli tworzyć elbląską piłkę nożną. Drużyna piłkarska swój debiut miała w meczu z reprezentacją, stacjonującego wtedy w Elblągu, garnizonu rosyjskiego. Elblążanie przegrali wtedy z Rosjanami 2-3 (1-2). Brak innych rozrywek w zrujnowanym mieście sprawił, że Zarząd Miejski (organ sprawujący wtedy władzę w Elblągu) stworzył, w lipcu 1945 r., oficjalną drużynę pod nazwą MKS Syrena Elbląg, która miała aktywizować mieszkańców poprzez sport. W tym samym roku powstała także druga drużyna: Olimpia Elbląg. Brak środków finansowych sprawił, że elbląska Syrena przestała istnieć, a jej tradycje przejął zespół pod nazwą KS Stocznia Elbląg. Te dwie drużyny, zmieniające w przyszłości jeszcze kilkukrotnie nazwę, stanowią bezpośrednich protoplastów dzisiejszej OlimpiiSławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 17–30..
Lata 50. XX w. Lata pięćdziesiąte przyniosły elbląskiej piłce nożnej wzrost liczby klubów, których istniało wtedy w mieście kilka. W związku z odpływem zawodników do innych klubów, nie udało się w Elblągu skompletować drużyny, która grałaby na krajowym szczeblu rozgrywek. Dlatego też, 23 grudnia 1959 r., połączono dwa najlepsze kluby (Turbinę i Polonię), tworząc jednocześnie zespół pod nazwą Olimpiae-Olimpia.com: Historia..
Lata 60. XX w. mały|lewo|1966 Puchar Polski: Olimpia Elbląg – Legia Warszawa Nowy klub pod nazwą Olimpia Elbląg rozpoczęła zmagania w A-klasie. Nazwa nowo powstałego klubu została wyłoniona w głosowaniu przeprowadzonym wśród załóg elbląskich firm. Wygrała oczywiście nazwa Olimpia, dystansując dwie pozostałe propozycje – Pogoń i Elblążanka. W związku z reorganizacją rozgrywek, w 1962 roku klub znalazł się w III lidze, w której to dotrwał do końca dekady. Połączenie mniejszych elbląskich klubów pozwoliło zebrać odpowiednio silną drużynę i w roku 1966 odnieść największy sukces lat 60. Olimpia dotarła do 1/16 Pucharu Polski, gdzie uległa renomowanej Legii Warszawa 0-2 (0-0). Jedną z bramek zdobył reprezentant Polski Lucjan Brychczy, a na boisku wystąpili inni znakomici zawodnicy, stanowiący ówczesną czołówkę polskiego futbolu, m.in. Władysław Grotyński, Bernard Blaut oraz Henryk Apostel. W tym samym roku, z okazji 20-lecia istnienia klubu (w rzeczywistości klub powstał rok wcześniej niż wtedy przypuszczano, mianowicie w 1945) zmodernizowano obiekt przy ulicy Agrikola, na którym przez cały okres istnienia występuje OlimpiaSławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 60–110..
Lata 70. XX w. mały|Olimpia Elbląg przed pierwszym sezonem na zapleczu Ekstraklasy (1976) Początek lat 70. przyniósł w Elblągu oraz w całym kraju wzrost zainteresowania piłką nożną. Sukcesy w polskiej reprezentacji sprawiły wzrost popularności tej dyscypliny sportu wśród młodzieży. Napływ młodych zawodników do zespołu wzmocnił go na tyle, że już w roku 1974 pojawiła się przed Olimpią szansa awansu do II ligi. Elblążanie przegrali jednak baraże o występy w II lidze. Dwa lata później w roku 1976, pod wodzą późniejszego selekcjonera reprezentacji Wojciecha Łazarka, klub awansował do II ligi, gdzie grał tylko jeden sezon i spadł do III ligi, w której pozostał przez kolejne cztery sezony. W pierwszym sezonie występów na II-go ligowych boiskach udało się zawodnikom odnieść kolejny sukces. W meczu 1/16 Pucharu Polski elbląska Olimpia wygrała z I-ligowym ROW Rybnik 1-0 (po dogrywce). Tym samym klub odniósł największy sukces w tych rozgrywkach, awansując do 1/8 finału. Do dziś nie udało się elblążanom powtórzyć tego wyniku. W następnym spotkaniu PP los zetknął „Związkowych” z Wisłą Kraków. Znakomicie radząca sobie na I-ligowych boiskach Wisła, pokonała elbląskiego drugoligowca dopiero po dogrywce 1-0. Dopiero w sezonie 1979/80, udało się drużynie zajść w tych rozgrywkach wyżej niż ponad I rundę, a mianowicie zagrać w 1/16 finału. Okres lat 70. był preludium do kolejnej dekady. Olimpia odniosła pierwsze znaczące sukcesy, ale lata 80. miały okazać się jeszcze bardziej pomyślne dla klubuSławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 110–145..
Lata 80. XX w. mały|lewo|1985: Olimpia Elbląg przed kolejnym sezonem w II lidze Lata 80. XX w. były czasami największych sukcesów elbląskiej jedenastki. Z ośmiu sezonów w historii, spędzonych w II lidze, na lata 80. przypada sześć. Dlatego też kibice klubu nazywają ten czas „Złotym okresem Olimpii”. Sukcesy jakie osiągała w tamtym czasie drużyna, były pochodną dużego zaangażowania się w patronat (dziś powiedzielibyśmy sponsoring) największych elbląskich zakładów przemysłowych nad Olimpią. Pomocą służyły także władze miasta i województwa. Spowodowane było to z pewnością kryzysem politycznym jaki trwał wtedy w Polsce, a w szczególności na Wybrzeżu. Ówczesne władze starały się dostarczyć jak najwięcej rozrywki strajkującym robotnikom, co miało odciągnąć ich uwagę od problemów w kraju. Drużynie Olimpii nie udało się jednak zdyskontować nagłego „zainteresowania” decydentów i zagościć na stałe w gronie II-ligowców. Przez całe sześć sezonów drużyna zajmowała miejsca między środkiem a końcem ligowej tabeli. Epizody w III lidze, szybko kończyły się powrotem na zaplecze ekstraklasy. Przemiany ustrojowe w Polsce, jakie dokonały się pod koniec dekady, pociągnęły za sobą również zmiany w gospodarce i polskie firmy nie były już w stanie wykładać na sport takich pieniędzy co wcześniej, co spowodowało niedofinansowanie klubów na przełomie dekad. Zaczął się więc ciężki okres dla Olimpii i wielu innych klubów w Polsce. W 1989 roku ukazał się w Wieczorze Wybrzeża artykuł pt. „Kiedy zbankrutuje Olimpia Elbląg?”Sławomir Kapłon, Piłkarska Olimpia. Z dziejów sekcji piłki nożnej klubu sportowego Olimpia Elbląg., s. 144–198..
Lata 90. XX w. mały|1991: Zgrupowanie w Rosji, w przerwie zimowej sezonu 1990/91 Początek dekady to zdobycie 3. miejsca w III lidze. W momencie zakończenia rozgrywek nie było nawet decyzji o tym, kto awansuje na zaplecze ekstraklasy. Po decyzji PZPN-u o dodatkowych barażach, Olimpia podjęła walkę o awans z warszawskim Ursusem. Po zwycięskim dla elblążan dwumeczu, w mieście świętowano ósmy już awans do II ligi. Gra w tej lidze gwarantowała więcej widzów na trybunach, a więc także większe wpływy z biletów. Ze względu na rosnącą w Polsce inflację, wydatki na utrzymanie drużyny przerastały możliwości finansowe klubu. Trudna sytuacja gospodarcza w kraju, zmusiła również elbląskie przedsiębiorstwa do szukania oszczędności, wskutek czego wycofały się z pomocy Olimpii. W czasie sezonu 1991/92 klub zaczął mieć problemy z wypłatami pensji dla piłkarzy. Nieumotywowani piłkarze grali coraz słabiej, czego efektem był spadek do III ligi. Drużyna osiągnęła dno organizacyjne. Krótko po spadku, zmieniono nazwę na Polonia próbując ratować się przed bankructwem.