Ulica Blich (dawniej: ulica Blichowa) – ulica w Krakowie, w dzielnicy II Grzegórzki, na Wesołej.
Biegnie wzdłuż estakady (po jej wschodniej stronie) linii kolejowej nr 91 i 629 oraz łączy ulicę M. Kopernika z ulicą Grzegórzecką.
Nazwa ulicy wywodzi się od blechu, nazywanego też blichem – miejsca, w którym bielono płótno; w Krakowie były to łąki rozciągające się nad Wisłą i Prądnikiem. To właśnie jedna z odnóg Prądnika uchodziła do Starej Wisły w pobliżu dzisiejszej ulicy Blich.
Pierwsza wzmianka o blichu pochodzi z 1452, kiedy rajcy miejscy kupili tu od dwóch mieszczan ogród i staw, a w 1458 Kazimierz IV Jagiellończyk dał im przywilej na używanie wody.
Od 1836 znana jako „ulica Blichowa”; obecna nazwa stosowana jest od 1913 roku.
Zabudowa ul. Blich 3 – kamienica, proj. Stanisław Trzciński, 1913. ul. Blich 4 – kamienica, proj. Józef Bareta, 1913. ul. Blich 6, 7, 8 i 9 – zespół kamienic zbudowanych w latach 1908-1909 według projektu Stanisława Ujejskiego, były to domy dla urzędników c. i k. Kolei Państwowej.
Bibliografia Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, wydawca Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, Kraków 2023, t. I s. 132–133 Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, s. 121–122
Linki zewnętrzne Opis ulicy w przewodniku po krakowskich ulicach
Blich Kategoria:Dzielnica II Grzegórzki