Jan II Aragoński (ur. 29 czerwca 1398 w Medinie del Campo, zm. 20 stycznia 1479 w Barcelonie) – król Aragonii, Sardynii i Korsyki (1458–1479) i Nawarry (1425–1479), hrabia Barcelony. Był synem Ferdynanda I i jego żony Eleanory z Alburquerque.
Poślubił Blankę I, królową Nawarry, córkę Karola III. Mieli razem czworo dzieci: Karola, księcia Viany (1421–1461), Joannę (1423-1425), Blankę II z Nawarry (1424–1464) – w latach 1440–1453 żonę Henryka IV, króla Kastylii, Eleonorę I z Nawarry (1425–1479) – żonę Gastona IV de Foix, a także babkę Anny de Foix, królowej Węgier i Czech.
Później Jan poślubił Joannę Enríquez, z którą miał trójkę dzieci: Eleonorę Aragońską (ur. i zm. 1448) Ferdynanda II Aragońskiego (1452–1516), którego wybrał na swojego następcę pomijając pierworodnego Karola, księcia Viany, i który rządził zarówno Aragonią, jak i Kastylią, Joannę Aragońską (1454–1517) – żonę Ferdynanda I, króla Neapolu.
Ze związków pozamałżeńskich Jan II doczekał się kilkorga dzieci: Alfonsa (1417–1495), Jana (1439/40–1475) – biskupa Zaragozy, Marii (1455–?).
To dzięki Janowi doszło też do małżeństwa Ferdynanda i Izabeli Kastylijskiej, które połączyło państwa hiszpańskie, Kastylię i Aragonię, w jedno wspólne państwo, które dało początek nowożytnej Hiszpanii.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Trastámara Kategoria:Władcy Nawarry Kategoria:Władcy Aragonii Kategoria:Władcy Sycylii Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Urodzeni w 1398 Kategoria:Zmarli w 1479