thumb|240px|Kazimierz Pawlak i Władysław Kargul Nie ma mocnych – polska komedia filmowa z 1974 r. w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego, nakręcona na podstawie scenariusza Andrzeja Mularczyka. Jest to drugie ogniwo tetralogii zabużańskiej, w której skład wchodzą również filmy Sami swoi (1967), Kochaj albo rzuć (1977) i Sami swoi. Początek (2024).
Fabuła Akcja rozgrywa się w latach 70. XX wieku. Kazimierz Pawlak i Władysław Kargul, migranci zza Buga cieszący się dobrą opinią wśród wiejskiej społeczności, nie mają dziedzica, który byłby w stanie odziedziczyć ich gospodarstwa. Ich dzieci – syn Pawlaka i córka Kargula – posiadają własne gospodarstwo i mają córkę Anię, której Pawlak i Kargul planują zapisać swą ziemię w testamencie. Ania spotyka się z kawalerem Zenkiem, młodym agronomem z pobliskiego Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Pawlak i Kargul zamierzają ich ze sobą zeswatać, czemu przeciwni są rodzice Ani, których przeraża szybkie zamążpójście córki oraz obcość Zenka – przybysza znikąd. Ania i Zenek, pomimo wątpliwości Pawlaka co do pochodzenia Zenka, biorą ślub w Urzędzie Stanu Cywilnego i przybywają na pośpiesznie urządzone przez dziadków wesele. Zenek oświadcza jednak, że nie weźmie planowanego przez dziadków ślubu kościelnego, gdyż jest to niezgodne z jego poglądami. Oburzony Pawlak przerywa wesele i zamyka wnuczkę w areszcie domowym.
Obsada Wacław Kowalski – Kazimierz Pawlak Władysław Hańcza – Władysław Kargul Anna Dymna – Ania Pawlakówna Andrzej Wasilewicz – Zenek Adamiec, narzeczony Ani Maria Zbyszewska – Mania Pawlakowa Halina Buyno-Łoza – Aniela Kargulowa Jerzy Janeczek – Witia Pawlak Ilona Kuśmierska – Jadźka Kargulówna Zygmunt Bielawski – Paweł Pawlak Marta Ławińska – żona Wanda Elżbieta Czajkowska – Krysia, oszukana przez uwodziciela Witold Pyrkosz – warszawiak Andrzej Kierc – listonosz Wiesław Dymny – perkusista na weselu Ani i Zenka Aleksander Pociej – syn Marek Aleksander Fogiel – sołtys Bronisław Pawlik – dyrektor Państwowego Gospodarstwa Rolnego Zdzisław Maklakiewicz – traktorzysta Jerzy Turek – milicjant Franio, bratanek Kazimierza Andrzej Krasicki – ksiądz spowiadający Pawlaka Janusz Kłosiński – myśliwy
Odbiór Nie ma mocnych został pozytywnie przyjęty zarówno przez publiczność (8,5 miliona widzów w kinach), jak i krytyków. Oskar Sobański z pisma „Film” chwalił komedię Chęcińskiego i Mularczyka za dialogi oraz satyryczny potencjał: „W Nie ma mocnych to wszystko, co tak strasznie złości w telewizyjnym dukaniu różnych dyrektorów i działaczy, tutaj – użyte oszczędnie i umiejętnie – brzmi jak najprzedniejszy dowcip”. Cezary Wiśniewski z pisma „Kino” oceniał film następująco w porównaniu z Samymi swoimi: „ten sam przedni dialog, te same krewkie charaktery i kresowa ciepła egzotyka, a ponadto inteligentnie przejaskrawiona aktualność”.
Nagrody +RokFestiwalNagrodaLaureat 1974 Lubuskie Lato FilmoweZłote GronoNagroda za pierwszoplanową rolę męskąWacław Kowalski Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”Nagroda za reżyserięSylwester ChęcińskiNagroda za scenariuszAndrzej MularczykNagroda PublicznościNagroda za rolę męskąWacław KowalskiFestiwal Polskich Filmów FabularnychNagroda Publiczności1975Ministerstwo Kultury i SztukiNagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopniaSylwester Chęciński1978Czasopismo „Film”Złota Kamera za najlepszy film o tematyce współczesnej
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy komediowe Kategoria:Polskie filmy obyczajowe Kategoria:Polskie filmy z 1974 roku Kategoria:Filmy kręcone w Dobrzykowicach Kategoria:Filmy kręcone we Wrocławiu Kategoria:Filmy w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego Kategoria:Filmy Zespołu Filmowego Iluzjon Kategoria:Sequele polskich filmów Kategoria:Państwowe gospodarstwa rolne w kulturze