thumb|Grób Jana Ptasińskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Ptasiński (ur. 21 kwietnia 1921 w Dłutowie, zm. 2 września 2015) – żołnierz GL i AL, pułkownik UB, wiceszef Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, poseł na Sejm PRL I, III i IV kadencji.
Życiorys Syn Wincentego i Stanisławy. W 1935 skończył szkołę powszechną w Kamienicy, od 1938 pracował w firmie budowlanej w Warszawie jako pomocnik murarza, potem murarz. We wrześniu 1939 brał udział w cywilnej obronie Warszawy, kopiąc rowy i wznosząc barykady. Po kapitulacji Warszawy wrócił do rodzinnej wsi. W 1940 przystąpił do organizacji Rewolucyjne Rady Robotniczo-Chłopskie „Młot i Sierp”, a także zorganizował wraz z ojcem pierwszą w Dłutowie (i jedną z pierwszych w powiecie płońskim) komórkę „Młota i Sierpa”. Od lipca 1941 był członkiem Komitetu Powiatowego tej organizacji w Płońsku. W 1942 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. W maju tego samego roku został członkiem jej Komitetu Powiatowego w Płońsku, od stycznia 1945 do kwietnia 1946 był jego I sekretarzem. Od lipca 1942 do stycznia 1945 należał do Gwardii Ludowej (pseudonim „Wiarus”), był członkiem Dowództwa XVIII Okręgu GL. Następnie był członkiem Armii Ludowej. W maju 1944 jego ojciec został aresztowany, a brat Marian zastrzelony podczas próby aresztowania.
W latach 1946–1947 zasiadał w egzekutywie Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PPR i kierował jego Wydziałem Organizacyjnym. Stamtąd przeszedł na funkcję II sekretarza Komitetu Wojewódzkiego partii w Rzeszowie, którą pełnił do 1948. W tym samym roku PPR współtworzyła Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą. W latach 1948–1949 Jan Ptasiński był słuchaczem dwuletniej Centralnej Szkoły Partyjnej PPR, a następnie PZPR. W latach 1949–1952 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie, a w 1952 był I sekretarzem Komitetu Łódzkiego PZPR. 5 grudnia 1952 został jednym z czterech wiceministrów Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, funkcję sprawował do 9 grudnia 1954. Od 14 grudnia 1954 do 11 grudnia 1956 był zastępcą przewodniczącego Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów. W latach 1952–1957 i 1961–1965 był posłem na Sejm PRL. W latach 1954–1964 był zastępcą członka, a w latach 1964–1971 członkiem Komitetu Centralnego PZPR. Po październiku 1956 mianowany na niespełna dwa tygodnie I sekretarzem KW PZPR w Bydgoszczy. Od 12 grudnia 1956 do 15 lutego 1960 był zastępcą Komendanta Głównego Milicji Obywatelskiej. W 1960 ukończył warszawskie liceum ogólnokształcące. W latach 1960–1967 był I sekretarzem KW PZPR w Gdańsku, następnie od stycznia 1968 do lipca 1971 był ambasadorem PRL w Związku Radzieckim. W latach 1972–1982 pełnił funkcję wiceprezesa Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy. Od 1983 był na emeryturze.
Wieloletni członek Rady Naczelnej i Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. W maju 1983 został przewodniczącym zespołu środowisk byłych żołnierzy i uczestników walk w obronie władzy ludowej przy ZBoWiDWierni narodowi i partii, „Głos Pomorza”, nr 114, 16 maja 1983, s. 1.. Od 2001 był członkiem Zarządu Krajowego Stowarzyszenia Kawalerów Orderu Wojennego Krzyża Grunwaldu.
Jego żoną była Stanisława z domu Kozarzewska (1923–2006).
Zmarł 2 września 2015. Tydzień później został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B36-5-13).
Publikacje Walka o Łódź socjalistyczną, Wydawnictwo Łódzkiego Komitetu Wyborczego Frontu Narodowego, Łódź 1952. Z mazowieckich pól (wydanie pierwsze i drugie), Książka i Wiedza 1959, Książka i Wiedza 1962, wydanie trzecie: Wydawnictwo MON, Warszawa 1968). Walki ciąg dalszy: 1945–1946, Wydawnictwo MON, Warszawa 1979. Ziemia płońska w latach 1939–1945, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1981. Pierwszy z trzech zwrotów, czyli rzecz o Władysławie Gomułce, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1983. Na północ od Warszawy. Szkice z dziejów ruchu oporu 1939–1945, Wydawnictwo „Czytelnik”, Warszawa 1984. Obrachunek własny, Wydawnictwo MON, Warszawa 1984. Wydarzenia poznańskie: czerwiec 1956, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1986. Gomułka u szczytu powodzenia – drugi zwrot, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1988. Dzienniki ambasadora 1968–1969. Wybór, Wydawnictwo Mag, 2009. Dzienniki ambasadora 1970. Wybór, Wydawnictwo Mag, 2009.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1964) Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy (30 lipca 1946). Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” (1986)Godnie kontynuować tradycję, „Rzeczpospolita”, nr 263, 11 listopada 1986, s. 7. Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (1999). Medal im. Ludwika Waryńskiego (1986)W uznaniu zasług, „Życie Partii”, nr 6, 25 marca 1987, s. 20. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu, „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1. Złota Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza” (1965)Polish Monitoring, 3 lutego 1965, s. 38. Odznaka „Za Zasługi dla ZBoWiD” (1984)Z okazji 40-lecia MO i SB. Spotkanie w ZG ZBoWiD, „Za Wolność i Lud”, nr 42, 20 października 1984, s. 11. Odznaka honorowa „Za zasługi dla Gdańska” (1960)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku, nr 1, 10 lutego 1961, s. 6. Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1978)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 7, 15 lipca 1978, s. 9. Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” (ZSRR, 1970)Wręczenie medali jubileuszowych, „Głos Słupski”, nr 111, 22 kwietnia 1970, s. 2. Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1985)„Za Wolność i Lud”, nr 21 (1985), 25 maja 1985, s. 5.
Przypisy
Bibliografia
VI Kongres ZBoWiD Warszawa 7–8 maja 1979, Wydawnictwo ZG ZBoWiD, Warszawa 1979. Jan Ptasiński, Walki ciąg dalszy: 1945–1946, Wydawnictwo MON, Warszawa 1979. Jan Ptasiński, Pierwszy z trzech zwrotów, czyli rzecz o Władysławie Gomułce, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1983 (szczegółowy biogram autora na obwolucie). Jan Ptasiński, Na północ od Warszawy. Szkice z dziejów ruchu oporu 1939–1945, Wydawnictwo Czytelnik, Warszawa 1984. VII Kongres ZBoWiD, ZG ZBoWiD, Warszawa 1985. Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995.
Kategoria:Absolwenci Szkoły Partyjnej przy KC PZPR Kategoria:Ambasadorowie Polski Ludowej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej Kategoria:Łódzcy posłowie na Sejm PRL Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem im. Ludwika Waryńskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem 100-lecia urodzin Lenina Kategoria:Odznaczeni Medalem za Długoletnie Pożycie Małżeńskie Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Za Zasługi dla ZBoWiD” Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Oficerowie Gwardii Ludowej Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetów Powiatowych PPR Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Łódzkiego PZPR Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Bydgoszczy Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni sowieckimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy murarze Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Posłowie z okręgu Gdańsk (PRL) Kategoria:Wiceministrowie bezpieczeństwa publicznego Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zastępcy członków Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Żołnierze Armii Ludowej Kategoria:Żołnierze Gwardii Ludowej