Barbora Strýcová, w latach 2006–2015 występowała pod nazwiskiem Záhlavová-Strýcová (ur. 28 marca 1986 w Pilźnie) – czeska tenisistka, triumfatorka wielkoszlemowego Wimbledonu w grze podwójnej w 2019 i 2023 roku, finalista Australian Open 2020 również w deblu, dwukrotna mistrzyni juniorskiego Australian Open w latach 2002 i 2003, w deblu wygrywała trzykrotnie, brązowa medalistka igrzysk olimpijskich z Rio de Janeiro (2016) w grze podwójnej oraz zdobywczyni Pucharu Federacji w 2015 i 2016 roku. Reprezentantka Czech w letnich igrzyskach olimpijskich oraz w rozgrywkach Pucharu Federacji i Pucharu Hopmana. Liderka deblowego rankingu tenisistek od 15 lipca 2019 do 6 października 2019 i od 21 października 2019 do 2 lutego 2020.
Kariera tenisowa Rozpoczęła treningi tenisowe w wieku czterech lat. W 1999 roku zakwalifikowała się do juniorskich rozgrywek o Puchar Słowacji i doszła tam aż do ćwierćfinału. W styczniu 2000 roku sprawiła sensację, osiągając półfinał mistrzostw Czech. Do września 2001 kilkakrotnie pokonywana w finałach turniejów z uczestnikami do lat osiemnastu. Pechową passę przełamała w Hongkongu, wygrywając w półfinale z Mariją Szarapową. Na kolejne zwycięstwo czekała kilka miesięcy, ale odniosła je na jednym z najważniejszych pól bitwy – na kortach Melbourne Park. Strýcová zdobyła pierwsze mistrzostwo wielkoszlemowe, eliminując Martę Domachowską, Wierę Duszewinę i ponownie Szarapową. W 2002 roku była w finale US Open, pokonana przez Mariję Kirilenko. Została liderką obydwu klasyfikacji juniorskich. Obroną tytułu Australian Open w 2003 roku zakończyła występy w turniejach ITF do lat osiemnastu. Czeszka stała się także właścicielką trzech tytułów deblowych w Wielkim Szlemie. W Melbourne w 2001 wygrała, partnerując Petrze Cetkovskiej. W 2002 triumfowała na Roland Garros razem z Anną-Leną Grönefeld, a na Wimbledonie z Elke Clijsters.
W 2000 roku okazjonalnie próbowała swoich sił w turnieju kobiecym Międzynarodowej Federacji Tenisowej w Prestojevie. Po szybkiej porażce ponownie powróciła do tego typu zawodów dwa lata później. W maju 2002 odniosła pierwszą wygraną w Edynburgu, pokonując w finale Sofię Arvidsson. W 2003 w Londynie zadebiutowała w imprezie profesjonalnej, a stało się to na kortach Wimbledonu. Przegrała z Tetianą Perebyjnis. Swoje najlepsze wyniki osiągnęła w olimpijskim sezonie 2004, kiedy to była w ćwierćfinale w Strasburgu, czwartej rundzie Indian Wells i trzeciej w Amelia Island. 22 marca zadebiutowała w gronie stu najlepszych zawodniczek na świecie. W maju 2005 roku w Warszawie wygrała swój pierwszy turniej profesjonalny w grze podwójnej, partnerując Perebyjnis. Osiągnięcie powtórzyła w Rabacie razem z Émilie Loit. Po tym roku forma Strýcovej uległa znacznemu pogorszeniu. Czeszka wypadła z czołowej setki rankingu, a w 2006 tylko raz wystąpiła w profesjonalnej imprezie – w Pradze. W dziewięciu innych startach poległa w kwalifikacjach. W 2007 osiągnęła ćwierćfinał w Bogocie, przegrany z Tathianą Garbin. Powróciła do rywalizacji w cyklu Międzynarodowej Federacji Tenisowej i radziła sobie tam dobrze, zdobywając trzy tytuły.
W styczniu 2008 powróciła w dobrym stylu, dochodząc do finału deblowych zawodów w Auckland. W grze pojedynczej przegrywała w eliminacjach, wciąż osiągając wymierne rezultaty w imprezach kategorii ITF.
W latach 2010–2012 osiągała największe sukcesy w grze podwójnej wygrywając dwanaście turniejów rangi WTA. Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro sięgnęły wspólnie z Lucie Šafářovą po brązowe medale w grze podwójnej. Po igrzyskach rozpoczęła starty z ówczesną liderką rankingu Sanią Mirzą. W trzech wspólnych pierwszych startach wygrały w Cincinnati i Tokio oraz doszły do ćwierćfinału US Open.
W październiku 2012 wykryto w jej organizmie sibutraminę, przez co nałożono na nią karę półrocznej dyskwalifikacji (do 15 kwietnia 2013).
W roku 2018 w grze podwójnej wygrała w Indian Wells, osiągnęła finał w Rzymie, triumfowała w New Haven, doszła do ostatniej rundy w Tokio i Wuhanie oraz zdobyła tytuł w Pekinie. Przez większą część sezonu jej partnerką deblową była Andrea Sestini Hlaváčková. W singlu osiągnęła półfinał w Birmingham i ćwierćfinał w Tokio.
Wygrała dwa turnieje w grze pojedynczej i sześciokrotnie przegrywała w finałach. W grze podwójnej łącznie wygrała w 31 turniejach (dziesięć razy w parze z Ivetą Benešovą, dziewięć razy w parze z Hsieh Su-wei, po dwa razy w parach z Renatą Voráčovą, Sanią Mirzą i Andreą Sestini Hlaváčkovą oraz po razie w parach z Tetianą Perebyjnis, Émilie Loit, Vanią King, Poloną Hercog, Klárą Zakopalovą i Karolíną Plíškovą), a także 19 razy przegrywała w finałach.
4 maja 2021 roku poinformowała o zakończeniu kariery tenisowej. 22 marca 2023 ogłosiła powrót do zawodowego tenisa.
Życie prywatne Jej rodzice noszą imiona Ilona i Jindřich. Siostra Ivona jest studentką i mieszka w Stanach Zjednoczonych. W 2006 roku poślubiła niemieckiego tenisistę, Jakuba Herm-Záhlava (ur. 12 maja 1980). Para rozwiodła się w 2015 roku. Strýcová aktywnie uprawia też łyżwiarstwo figurowe.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Występy w grze pojedynczej Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P Australian Open A A 2R 1R A A A 1R 2R 3R 2R A 2R 3R 4R 4R 4R 1R 1R 1R A A 0 / 14 17 – 14 French Open A A 2R 1R A A A 1R 1R 1R 1R 1R 1R 1R 3R 2R 4R 1R 2R A A A 0 / 14 8 – 14 Wimbledon A 1R 1R 2R A 1R 3R 1R 3R 2R 1R 2R QF 1R 3R 2R 3R SF NH A A 2R 0 / 17 22 – 17 US Open A A 1R 1R A A 1R 2R 1R 1R 1R Q1 3R 3R 1R 2R 3R 1R A A A 1R 0 / 14 8 – 14 Ranking na koniec roku 222 161 56 142 164 156 76 69 67 44 92 92 26 41 20 23 33 33 37 336 – – 0 / 59 55 – 59
Występy w grze podwójnej Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P Australian Open A A A A 1R 1R 3R 2R 2R 3R 2R A 2R SF 3R 3R QF SF F 2R A A 0 / 15 29 – 15 French Open A A A 2R 3R 1R 1R 2R 3R 1R 1R 1R 2R QF 2R A SF 3R 3R A A A 0 / 15 19 – 15 Wimbledon A A A 3R 2R 2R A 3R 3R 3R 2R QF 2R 3R 3R 3R 3R W NH A A W 2 / 15 35 – 13 US Open A A A 1R 1R 1R 1R 2R 3R QF 2R 2R SF 3R QF SF 3R 3R A A A 3R 0 / 16 27 – 15 Ranking na koniec roku – 339 179 43 54 80 66 35 20 22 20 44 32 28 17 15 5 1 2 26 – – 2 / 61 110 – 58
Występy w grze mieszanej Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A QF 2R A A A 1R A A A A 1R 1R A A 0 / 5 3 – 5 French Open A A A A A A A A 2R 2R A A A A A A A A NH A A A 0 / 2 2 – 2 Wimbledon A A QF A A A A 2R 1R 2R A A A 1R A A A A NH A A 1R 0 / 6 4 – 6 US Open A A A A A A A A A QF 1R A A A A A A A NH A A QF 0 / 3 4 – 3 0 / 16 13 – 16
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 8 (2–6)
Gra podwójna 51 (32–19)
Występy w Turnieju Mistrzyń W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 2018 Półfinał Andrea Sestini Hlaváčková Barbora Krejčíková Kateřina Siniaková 3:6, 2:6 2019 Finał Hsieh Su-wei Tímea Babos Kristina Mladenovic 1:6, 0:6
Występy w Turnieju WTA Elite Trophy W grze pojedynczej Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik 2016 Faza grupowa Petra Kvitová Roberta Vinci 1:6, 4:66:4, 6:3 2017 Faza grupowa Sloane Stephens Anastasija Sevastova 5:0 krecz3:6, 4:6
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych Gra pojedyncza (3) Końcowy wynikRok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału Zwyciężczyni 2002 Australian Open Twarda Marija Szarapowa 6:0, 7:5 Finalistka 2002 US Open Twarda Marija Kirilenko 4:6, 4:6 Zwyciężczyni 2003 Australian Open Twarda Wiktorija Kutuzowa 0:6, 6:2, 6:2
Gra podwójna (4) Końcowy wynikRok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału Zwyciężczyni 2001 Australian Open Twarda Petra Cetkovská Anna Bastrikowa Swietłana Kuzniecowa 7:6(3), 1:6, 6:4 Zwyciężczyni 2002 French Open Ceglana Anna-Lena Grönefeld Hsieh Su-wei Swietłana Kuzniecowa 7:5, 7:5 Zwyciężczyni 2002 Wimbledon Trawiasta Elke Clijsters Allison Baker Anna-Lena Grönefeld 6:4, 5:7, 8:6 Finalistka 2003 Australian Open Twarda Petra Cetkovská Casey Dellacqua Adriana Szili 3:6, 4:4 krecz
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Czeskie tenisistki Kategoria:Czescy olimpijczycy (Ateny 2004) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Rio de Janeiro 2016) Kategoria:Czescy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 Kategoria:Triumfatorki wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Tenisiści ukarani dyskwalifikacją Kategoria:Czescy sportowcy ukarani za doping Kategoria:Ludzie urodzeni w Pilźnie (Czechy) Kategoria:Triumfatorki Wimbledonu Kategoria:Urodzeni w 1986 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Kategoria:Liderki rankingu deblowego WTA