Wawrzyniec Bandura Słupski herbu Topór (ur. ok. 1540, zm. ok. 1619) – sędzia grodzki bydgoski, pretendent do tronu Rzeczypospolitej Obojga Narodów w 1573 roku.
Był synem Marcina Słupskiego i Agnieszki Samostrzelskiej.
W 1573 roku podczas elekcji na Kamionku Piotr Opaliński na wniosek Jana Zamoyskiego (optującego za Piastem) przedstawił jego kandydaturę w miejsce swojej. Wywołało to u zebranej na zgromadzeniu szlachty śmiech i zażenowanie, w związku z czym na Bandurę zagłosowało tylko kilku posłów. Ostatecznie na króla wybrano Henryka Walezego.
Po tym wydarzeniu losy szlachcica są nieznane. Przypuszcza się, że zmarł za panowania Zygmunta III Wazy w drugiej dekadzie XVII wieku. Jego kandydatura do tronu polskiego w 1573 była jedynym przypadkiem w dziejach Rzeczypospolitej, gdy o tron polski ubiegał się zwykły szlachcic.
Poseł na sejm koronacyjny 1576 roku, sejm 1590/1591 roku z województwa poznańskiego i województwa kaliskiego, sejm 1576/1577 roku, sejm 1578 roku z województwa kaliskiegoPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 230, 243, 253, 332..
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Kandydaci do polskiego tronu elekcyjnego (1573) Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Posłowie na sejm koronacyjny 1576 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1576/1577 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1578 Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1590/1591 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo kaliskie) Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (województwo poznańskie) Kategoria:Sędziowie grodzcy bydgoscy