thumb|300px UMC-10 (Uniwersalna Maszyna Cyfrowa) – polski komputer tranzystorowy opracowany i wykonany w 3? egzemplarzach na Politechnice Warszawskiej (prototyp uruchomiony w 1964 r.). Wersja tranzystorowa komputera UMC-1.
Komputer przyjmuje wszystkie programy UMC-1 napisane w językach W-18 czy W-20.
W Katedrze Budowy Maszyn Matematycznych Politechniki Warszawskiej powstał kompilator języka ALGOL-60 nazwany UMC-ALGOL.
Dane rodzina: UMC typ: mikroprogramowany, bezzłączowy komputer szeregowy II generacji, zbudowany na krajowych germanowych tranzystorach stopowych organizacja: arytmetyka binarna o podstawie −2 słowo maszynowe liczby: długości 36 bitów rozkazy: długości 34 bitów podzielone na: część operacyjna: 22 bity adres: 12 bitów programowy zmienny przecinek realizowany przez bibliotekę (brak rozkazów zmiennoprzecinkowych realizowanych sprzętowo) prędkość: zegar 200 kHz pamięć operacyjna: ferrytowa o cyklu 10 µs 4096 słów 36-bitowych bębnowa pamięć masowa o pojemności 16 384 słów 36-bitowych
Urządzenia we-wy monitor – dalekopis czytnik taśmy pięciokanałowej o szybkości 1000 zn./s perforator taśmy pięciokanałowej o szybkości 150 zn./s
Egzemplarze
1964 pierwszy laboratoryjny egzemplarz 1965 drugi egzemplarz, wystawiony na wystawie "INFORGA-65" w Moskwie
Przypisy
Kategoria:Polskie komputery