thumb|250px|Japoński kuge (szlachcic) thumb|250px|Japońska arystokracja dworska epoki Heian (794-1185)(ilustracja do Genji monogatari, autor Mitsuoki Tosa, XVII w.) – japońska arystokracja dworska, szczególnie w odniesieniu do wieków VIII-XIIacademic John Whitney Hall, Jeffrey P. Mass, Medieval Japan: Essays in Institutional History.
Z biegiem wieków tworzono podziały na grupy rodów, które były uprawnione do zajmowania określonych stanowisk dworskich:
Sekke (摂家) – mogli być wybierani na stanowiska sesshō i kampaku. Była to najwyższa ranga kuge, zarezerwowana wyłącznie dla pięciu rodzin wywodzących się od Michinagi Fujiwary; Seigake (清華家) – mogli być wybierani na stanowiska „ministerialne”, jak: daijin (ministerTłumaczenia stanowisk pochodzą z Historia Japonii, Jolanta Tubielewicz, ), daijō-daijin (wielki minister). Pochodzili z rodów Fujiwara lub Minamoto; Daijinke (大臣家) – uzyskiwali stanowisko naidaijin (wielki minister środka), jedynie w przypadku wakatu. Najwyższą funkcją dla nich do osiągnięcia był dainagon (wielki radca dworu najwyższego stopnia); Urinke (羽林家) – mogli uzyskiwać stanowiska dainagon lub naidaijin; Meike lub Meika (名家) – mogli być nominowani jako dainagon; Hanke (半家) – grupa stworzona w okresie Sengoku. Mogli obejmować funkcje poniżej sangi (doradca cesarski) i chūnagon (wielki radca dworu średniego stopnia).
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Kuge
Kategoria:Historia Japonii