thumb|Chopin w 1849 (fot. Louis-Auguste Bisson) thumb|Chopin na portrecie Marii Wodzińskiej z 1836 thumb|Podpis Chopina Fryderyk Chopin (1810–1849) skomponował około 240 utworów, głównie fortepianowych.

Pierwszymi kompozycjami Chopina były polonezy g-moll i B-dur powstałe w 1817 oraz polonez As-dur z 1821. Ostatnimi utworami kompozytora były mazurki g-moll op. 67 nr 2 i f-moll op. 68 nr 4 z lat 1848–1849.

Twórczość Chopina wydana drukiem za jego życia obejmuje 157 utworów w sześćdziesięciu pięciu opusach – od Ronda c-moll op. 1 po Sonatę wiolonczelową g-moll op. 65. Od Etiud op. 25 z 1836 kolejność wydań odzwierciedla chronologię powstawania kompozycji.

W latach 1832–1841 Chopin skomponował na zamówienie 8 utworów, które wydane zostały za jego życia bez numeracji opusowej. Po jego śmierci Julian Fontana wydał 23 utwory, które ukazały się w 1855 w ośmiu opusach pośmiertnych (). W 1859 Fontana wydał jeszcze 17 pieśni op. 74. Po śmierci Chopina bez opusu ukazały się 24 kompozycje. 18 utworów uznaje się za zaginione.

We wczesnej fazie twórczości Chopina wydane zostały cztery opusy rond, dwa op. wariacji oraz koncerty fortepianowe: e-moll op. 11 i f-moll op. 21. W późniejszej fazie twórczości ukazało się osiem op. nokturnów, po cztery op. scherz i ballad oraz trzy op. impromptus. Ponadto przez całe życie Chopin skomponował jedenaście opusów mazurków, siedem op. polonezów, po cztery op. walców i sonat, po dwa op. etiud i preludiów oraz opusy zawierające pojedyncze miniatury.

Dzieła wszystkie Fryderyka Chopina nagrali m.in. Artur Rubinstein, Alfred Cortot, Adam Harasiewicz, Claudio Arrau, Miłosz Magin, Nikita Magaloff, Władimir Aszkenazi, Ewa Osińska, İdil Biret, Ian Hobson, Garrick Ohlsson i Tatiana Szebanowa. W latach 1958–1959 Polskie Nagrania „Muza” wydały dzieła wszystkie Chopina w wykonaniu polskich muzyków. W 1975 nakładem tej samej wytwórni zaczęła ukazywać się kolejna edycja nagrań dzieł wszystkich.

Dzieła opusowane przez Fryderyka Chopina Uwaga: jeśli nie zaznaczono inaczej, wszystkie utwory są przeznaczone na fortepian.

op. 1 Rondo c-moll (1825) – dedykowane Bogumiłowej Linde op. 2 Wariacje B-dur na temat „Là ci darem la mano” z opery Don Giovanni Mozarta (1827/1828) na fortepian i orkiestrę (temat ze znanego duetu Don Giovanniego i Zerliny) – dedykowane Tytusowi Woyciechowskiemu (à Mr Titus Woyciechowski); w entuzjastycznej recenzji tego utworu, wydrukowanej w Allgemeine Musikalische Zeitung w grudniu 1831 Schumann użył określenia Czapki z głów, panowie, to geniusz (Hut ab Ihr Herren, ein Genie) op. 3 Introdukcja i Polonez C-dur na wiolonczelę i fortepian (1830), utwór napisany dla Josepha MerkaFrédéric Chopin, Polonaise brillante, précédée d’une introduction pour piano & violoncelle, œuv. 3, Paris, Richault, 1835. op. 4 Sonata c-moll (1827 lub 1828) – dedykowana Józefowi Elsnerowi (à Mr. Joseph Elsner, Professeur à l’Université Royale de Varsovie, Chevalier de l’ordre de St Stanislas) op. 5 Rondo à la Mazur F-dur (1826) op. 6 Mazurki5. mazurek C-dur op.6 czasami bywa przerzucany do op.7. (1830–1832) 1. fis-moll (1832) 2. cis-moll (1832?) 3. E-dur (1830) 4. es-moll (1832?) 5. C-dur (1832?) op. 7 Mazurki (1832) 1. B-dur (1832?) 2. a-moll (1830) 3. f-moll (1831) 4. As-dur (1824)

op. 8 Trio g-moll (1828 lub 1829) na skrzypce, wiolonczelę i fortepian – dedykowane ks. Antoniemu Radziwiłłowi, wiolonczeliście-amatorowi (à son Altesse Monsieur le Prince Antoine Radziwill)Fréd. Chopin, Premier Trio pour Pianoforte, Violon et Violoncelle, œuv. 8, Leipzig po 1841. op. 9 Nokturny (1832) 1. b-moll 2. Es-dur 3. H-dur op. 10 12 etiud (1829–1832) – dedykowane Lisztowi (à son ami Franz Liszt) 1. C-dur 2. a-moll 3. E-dur 4. cis-moll 5. Ges-dur 6. es-moll 7. C-dur 8. F-dur 9. f-moll 10. As-dur 11. Es-dur 12. c-moll (Rewolucyjna) op. 11 Koncert fortepianowy e-mollKoncert e-moll op.11 jest dziełem późniejszym od Koncertu f-moll op.21; numer opusowy jest w tu wypadkową kolejności wydawania utworów. Stąd wynikają też częste nieporozumienia między zwolennikami któregoś z koncertów. Znawcy przeważnie uznają Koncert e-moll za bardziej dojrzały. (1830) – dedykowany Friedrichowi Kalkbrennerowi op. 12 Wariacje B-dur na temat „Je vends des Scapulaires” z opery Ludovic Hérolda-Halévy’ego (1833) op. 13 Fantazja na tematy polskie A-dur (1828) na fortepian i orkiestrę; wykorzystane tu są m.in. Już miesiąc zeszedł oraz melodia Kurpińskiego, dedykowana Johannowi Peterowi Pixisowi op. 14 Rondo à la Krakowiak F-dur na fortepian i orkiestrę op. 15 Nokturny (1833) 1. F-dur 2. Fis-dur 3. g-moll op. 16 Rondo Es-dur (1833) op. 17 Mazurki (1833) 1. B-dur 2. e-moll 3. As-dur 4. a-moll (zwany czasem Żydkiem) – z pierwszych dwóch akordów wywodzi się trzecia część Symfonii pieśni żałosnych Henryka Mikołaja Góreckiego op. 18 Walc Es-dur (1833), znany także pod nazwą Grande valse brillante op. 19 Bolero a-moll (1833) op. 20 Scherzo h-moll (1833) – w części środkowej dzieła znajduje się cytat melodii Lulajże, Jezuniu op. 21 Koncert fortepianowy f-moll (1829) – dedykowany hr. Delfinie Potockiej (à Madame la Comtesse Delphine Potocka née de Komar) op. 22 Andante spianato [G-dur] i Wielki Polonez Es-dur na fortepian i orkiestrę (1835), znany też pod nazwą Grande polonaise brillante; istnieje także wersja na fortepian solo op. 23 Ballada g-moll (1833) op. 24 Mazurki (1833) 1. g-moll 2. C-dur 3. As-dur 4. b-moll op. 25 Etiudy (1835–1837) – dedykowane hr. Marii d’Agoult, kochance Liszta (à Madame la Comtesse d’Agoult) 1. As-dur 2. f-moll 3. F-dur 4. a-moll 5. e-moll 6. gis-moll 7. cis-moll 8. Des-dur 9. Ges-dur 10. h-moll 11. a-moll 12. c-moll op. 26 Polonezy 1. cis-moll 2. es-moll op. 27 Nokturny (1835) 1. cis-moll 2. Des-dur op. 28 (24 preludia) (1838–1839) – wszystkim Preludiom zostały przez Hansa von Bülowa nadane nazwy, szeroko rozpowszechniony jest tylko podtytuł 15. preludium (w Polsce nazwy te są praktycznie nieznane) 1. C-dur (1839) 2. a-moll (1838) 3. G-dur (1838–1839) 4. e-moll (1838) 5. D-dur (1838–1839) 6. h-moll (1838–1839) 7. A-dur (1836) 8. fis-moll (1838–1839) 9. E-dur (1838–1839) 10. cis-moll (1838–1839) 11. H-dur (1838–1839) 12. gis-moll (1838–1839) 13. Fis-dur (1838–1839) 14. es-moll (1838–1839) 15. Des-dur, Deszczowe (1838–1839) 16. b-moll (1838–1839) 17. As-dur (1836) 18. f-moll (1838–1839) 19. Es-dur (1838–1839) 20. c-moll, Marsz żałobny (1838–1839) 21. B-dur (1838–1839) 22. g-moll (1838–1839) 23. F-dur (1838–1839) 24. d-moll (1838–1839) op. 29 Impromptu As-dur (1837) op. 30 Mazurki (1837) – dedykowane ks. Marii z Czartoryskich Wirtemberskiej (à Madame la Princesse de Würtemberg née Princesse Czartoryska) 1. c-moll 2. h-moll 3. Des-dur 4. cis-moll op. 31 Scherzo b-moll (1837) op. 32 Nokturny (1837) 1. H-dur 2. As-dur op. 33 Mazurki (1838) 1. gis-moll 2. C-dur 3. D-dur 4. h-moll op. 34 Walce (wszystkie mają podtytuł Grande Valse brillante) 1. As-dur (1835) 2. a-moll (1838) 3. F-dur (1838) op. 35 Sonata b-moll – ze słynnym (1837), całość 1839 op. 36 Impromptu Fis-dur (1839) op. 37 Nokturny (1838) 2. G-dur (1839) op. 38 Ballada F-dur (1839) – dedykowana Schumannowi (à Monsieur Robert Schumann) op. 39 Scherzo cis-moll (1839) op. 40 Polonezy – dedykowane Julianowi Fontanie (à son ami Mr Jules Fontana) 1. A-dur (1838) 2. c-moll (1839) op. 41 Mazurki – dedykowane Stefanowi Witwickiemu (à son ami Monsieur Etienne Witwicki) 1. e-moll (1838) 2. H-dur (1839) 3. As-dur (1839) 4. cis-moll (1839) op. 42 Walc As-dur (Grande Valse As-dur, 1840) op. 43 Tarantela As-dur (1841) op. 44 Polonez fis-moll (1841) op. 45 Preludium cis-moll (1841) op. 46 Allegro de concert A-dur (1832–1841) – pierwotnie projekt pierwszej części niezrealizowanego trzeciego koncertu fortepianowego op. 47 Ballada As-dur (1841) op. 48 Nokturny (1841) 1. c-moll 2. fis-moll op. 49 Fantazja f-moll (1841) op. 50 Mazurki (1842) (à Monsieur Léon Szmitkowski) 1. G-dur 2. As-dur 3. cis-moll op. 51 Impromptu Ges-dur (1842) op. 52 Ballada f-moll (1842–1843) op. 53 Polonez As-dur (1843), zwany Heroicznym op. 54 Scherzo E-dur (1842–1843) op. 55 Nokturny (1842–1844) 1. f-moll 2. Es-dur op. 56 Mazurki (1843–1844) 1. H-dur 2. C-dur 3. c-moll op. 57 Berceuse Des-dur op. 57 – (Kołysanka, 1844) op. 58 Sonata h-moll (1844) op. 59 Mazurki (1845) 1. a-moll 2. As-dur 3. fis-moll op. 60 Barkarola Fis-dur (1845–1846) op. 61 Polonez-fantazja As-dur (1846) op. 62 Nokturny (1846) 1. H-dur 2. E-dur op. 63 Mazurki (1846) (à Madame la Comtesse Laure Czosnowska) 1. H-dur 2. f-moll 3. cis-moll op. 64 Walce (1847) (Minutowy – nazwa jest kalką językową; miało być Minute – co oznacza drobny, mały. Mimo to, niektóre wykonania osiągają czas właśnie jednej minuty) (à Madame la Comtesse Delphine Potocka) 2. 3. op. 65 Sonata g-moll (1845 lub 1846) na wiolonczelę i fortepian – dedykowana Auguste’owi Franchomme’owi (à son ami Aug. Franchomme Professeur au Conservatoire de Paris)

Dzieła opusowane pośmiertnie przez Juliana Fontanę Utwory te, mimo późniejszych numerów opusowych, pochodzą z wcześniejszych lat. Chopin nie uważał ich za wystarczająco udane, aby je opublikować i kazał je spalić po jego śmierci. Julian Fontana sprzeciwił się jednak woli kompozytora i wydał część jego utworów w latach 1855–1859.

op. 66 Impromptu-Fantaisie cis-moll (1834) op. 67 Mazurki 1. G-dur (1835) 2. g-moll (1848 lub 1849) 3. C-dur (1835) 4. a-moll (1845) op. 68 Mazurki 1. C-dur (1830) 2. a-moll (1827) (czasem zwany Słowikiem) 3. F-dur (1830) 4. f-moll (1848 lub 1849) – ostatni utwór Chopina op. 69 Walce 1. As-dur (1835) (czasem znany pod nazwą L’Adieu) 2. h-moll (1829) op. 70 Walce 1. Ges-dur (1832) 2. f-moll (1842) 3. Des-dur (1829) op. 71 Polonezy 1. d-moll (1827?) 2. B-dur (1828?) 3. f-moll (1829?) op. 72 1. Nokturn e-moll (1827) 2. Marsz żałobny c-moll (1826 lub 1827 lub 1829) 3.-5. 3 Écossaises (Tańce szkockie): 3. D-dur, 4. G-dur, 5. Ges-dur (1826 lub 1830) op. 73 Rondo C-dur na dwa fortepiany (1828) op. 74 Pieśni 1. Życzenie G-dur (incipit Gdybym ja była; sł. Stefan Witwicki, 1829) 2. Wiosna g-moll (sł. Stefan Witwicki, 1838) 3. Smutna rzeka fis-moll (sł. Stefan Witwicki, 1831) 4. Hulanka C-dur (sł. Stefan Witwicki, 1830) 5. Gdzie lubi A-dur (sł. Stefan Witwicki, 1829) 6. Precz z moich oczu f-moll (sł. Adam Mickiewicz, 1827) 7. Poseł D-dur (sł. Stefan Witwicki, 1831) 8. Śliczny chłopiec D-dur (sł. Bohdan Zaleski, 1841) 9. Melodia G-dur (incipit Z gór, gdzie dźwigali; sł. Zygmunt Krasiński, 1847) 10. Wojak As-dur (sł. Stefan Witwicki, 1831) 11. Dwojaki koniec d-moll (sł. Bohdan Zaleski, 1845) 12. Moja pieszczotka Ges-dur (sł. Adam Mickiewicz, 1837) 13. Nie ma czego trzeba a-moll (sł. Bohdan Zaleski, 1845) 14. Pierścień Es-dur (sł. Stefan Witwicki, 1836) 15. Narzeczony c-moll (sł. Stefan Witwicki, 1831) 16. Piosnka litewska F-dur (sł. Ludwik Osiński, 1831) 17. Śpiew z mogiłki es-moll (incipit Leci liście z drzewa; sł. Wincenty Pol, 1836)

Dzieła nieopusowane, wydane za życia Chopina Należą tu dzieła, które Chopin napisał na zewnętrzne zamówienie, a więc uznał za godne publikacji, ale nie nadał im numeru opusowego.

Polonez g-mollPolonez ten jest jednym z tzw. trzech polonezów młodzieńczych Chopina, z których dwa (B-dur i g-moll) napisał w 1817 roku w wieku siedmiu lat, a ostatni (As-dur) – w 1821 roku, w wieku lat jedenastu. (1817) Dwa mazurki – 1. G-dur (kulawy), 2. B-dur (1825–1826) – wydane w Warszawie jako litografia przez Wilhelma Kolberga, brata Oskara Kolberga Polonez b-moll „La gazza ladra” (1826) – dedykowane Wilhelmowi Kolbergowi, bratu Oskara Kolberga (à Guil. Kolberg); polonez ten znany jest także jako Les Adieux – Pożegnalny Grand Duo concertant E-dur na wiolonczelę i fortepian (1832) na tematy z opery Robert Diabeł Meyerbeera (partię wiolonczeli opracował Auguste Franchomme); istnieje także wersja na fortepian na 4 ręce