Warszawska Szkoła Rabinów – szkoła średnia dla męskiej młodzieży żydowskiej powstała w 1826 roku na podstawie dekretu carskiego z 1 lipca 1825 roku. Działała do roku szkolnego 1860/1861.
Historia Szkoła powstała w 1826 roku. Była to publiczna szkoła w założeniu mająca przygotowywać kandydatów na stanowiska rabinów oraz nauczycieli szkół żydowskich, ale wielu jej absolwentów podejmowało studia lub pracowało w innych zawodach. Szkołę utrzymywano z podatków żydowskich, a podlegała kuratorowi warszawskiego okręgu naukowego. Językiem wykładowym był język polski. Placówką do 1852 roku kierował Antoni Eisenbaum, a następnie do zamknięcia w 1862 Jakub Tugendhold. Nauczycielami szkoły byli zarówno Żydzi, jak i chrześcijanie. W pierwszym roku działalności szkoła liczyła 25 uczniów, ale w roku 1846 już 260 uczniów. Absolwenci Warszawskiej Szkoły Rabinów tworzyli większość oświeconej inteligencji żydowskiej. Szkołę zlikwidowano 1 stycznia 1863 roku, a budynek przekazano szkole powiatowej.
Czteroletni program nauki obejmował oprócz nauk judaistycznych także przedmioty ogólne: Pismo Święte Starego Testamentu Midrasz (starożytne komentarze do Pisma Świętego) Talmud historię powszechną historię Polski matematykę geografię języki: hebrajski, polski, niemiecki, francuski
Naukę w Szkole poprzedzić mogły klasy przygotowawcze, uwzględniające kurs szkół elementarnych i chederów. Dla osób chcących się poświęcić służbie rabinackiej przewidziano dodatkowy specjalistyczny kurs postudyjny, uzupełniający.
Komitet Organizacyjny Szkoły powołany przez Rząd Królestwa Polskiego: Ignacy Zalewski – przewodniczący Stefan Witwicki – asesor Wincenty Krasiński – asesor
Skład Komisji Żydowskiej: Jakub Bergson Salomon Eiger Józef Epstein Michał Ettinger Jan Glücksberg Chaim Halbersztam Józef Janasz Samuel Pozner Abraham Stern Teodor Toeplitz
Siedziba W 1826 roku szkołę ulokowano w domu Antoniny Karolli przy ul. Gwardiackiej nr 1972, potem w 1828 roku przeniesiono ją do domu Józefa Janascha przy ul. Krochmalnej 959. W 1838 roku ponownie przeniesiono ją na ul. Nalewki 2257ab. W latach 1846–1863 mieściła się w budynku rządowym przy ul. Gęsiej. W budynku przy ulicy Gęsiej mieściła się wcześniej szkoła powiatowa, którą przeniesiono do innego budynku.
Przypisy
Bibliografia M. Strzemski Warszawska Szkoła Rabinów (1826–1863) najdziwniejsza w świecie, w.: Miesięcznik Znak nr 339–340 (2-3) luty-marzec, Kraków 1983, ss.:361-364
! Kategoria:Szkoły i uczelnie żydowskie w Polsce