thumb|Kamień poświęcony pamięci Witolda Plapisa w Puszczy Kampinoskiej thumb|Grób Witolda Plapisa na cmentarzu Powązkowskim Witold Plapis (ur. 5 marca 1905 w Uzyniu, zm. 1 grudnia 1968 w Warszawie) – architekt, profesor Politechniki Warszawskiej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jana (1876–1960) i Emilii z Kaweckich (1884–1960). Uczęszczał do szkoły powszechnej w Rosji, następnie do gimnazjum we Włocławku. W 1923 roku rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, które ze względu na kłopoty ze zdrowiem i kurację w Zakopanem ukończył i dyplom uzyskał w 1934 roku. Od 1929 roku, jeszcze jako student, uczestniczył w akcji inwentaryzacji zabytków zainicjowanej przez Oskara Sosnowskiego, co okazało się przydatne przy odbudowie Warszawy po II wojnie światowej.

W latach 1935–1940 prowadził też własną pracownię architektoniczną. Do wybuchu II wojny światowej pracował też jako starszy asystent w katedrze projektowania hal przestrzennych na Politechnice Warszawskiej. Od 1936 roku pracował jako referent techniczny w Towarzystwie Kredytowym Miejskim w Warszawie. Był też rzeczoznawcą Komunalnej Kasy Oszczędności Izby Skarbowej.

Po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Stolicy (BOS). Od lutego 1945 roku kierował pracownią rejestracji zniszczeń BOS. Od 16 lipca 1946 do 18 września 1948 był prezesem SARP. Od 1951 roku był samodzielnym pracownikiem naukowym – kierownikiem Zakładu Naukowego Architektury Krajobrazu w Instytucie Urbanistyki i Architektury Politechniki Warszawskiej, od 1955 roku – profesorem nadzwyczajnym. W latach 1954–1957 był dziekanem Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.

Był współtwórcą Kampinoskiego Parku Narodowego i autorem wielu publikacji takich jak Niektóre zagadnienia kształtowania krajobrazu w nauczaniu projektowania architektonicznego czy Kształtowanie krajobrazu na podstawie naturalnych walorów przyrodniczych, a także redaktorem Rejestru Ogrodów Polskich. Był jednym z inicjatorów utworzenia tzw. Zielonego Pierścienia Warszawy.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 203-5-9).

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1949) „za zasługi w pracy zawodowej”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 19 lipca 1946 „za zasługi położone w dziedzinie Odbudowy Kraju”., 19 lipca 1954 „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie urbanistyki i architektury”.) Medal za Warszawę 1939–1945 (17 stycznia 1946) „w pierwszą rocznicę wyzwolenia Warszawy zasłużonym w walce o wyzwolenie i odbudowę Stolicy (...)”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Złota Odznaka SARP (1955) Złota Odznaka Odbudowy Warszawy

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Biura Odbudowy Stolicy Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1968