Mewa romańska (Larus michahellis) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae).
Systematyka Systematyka tego gatunku jest skomplikowana. Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) i autorzy AviList wyróżniają dwa podgatunki Larus michahellis: L. michahellis atlantis Dwight, 1922 – Azory, Madera i Wyspy Kanaryjskie; L. michahellis michahellis J.F. Naumann, 1840 – zachodnia i południowa Europa oraz Maghreb i basen Morza Śródziemnego. Spotykana nielicznie w całej Polsce, częściej na południu, gdzie stwierdzono także przypadki lęgów w koloniach mew białogłowych. Do niedawna za podgatunek mewy romańskiej uznawano też mewę armeńską (L. armenicus). Wyróżniany niekiedy podgatunek lusitanius został zsynonimizowany z podgatunkiem nominatywnym. Dwa podgatunki zaliczane obecnie do L. michahellis uznawano za podgatunki mewy białogłowej (L. cachinnans), która z kolei wcześniej często bywała włączana do mewy srebrzystej (L. argentatus).
Morfologia thumb|lewo|300px|Mewa romańska w locie Wygląd Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. Upierzenie zasadniczo białe, grzbiet i pokrywy skrzydłowe popielate, na końcówkach skrzydeł kolor czarny z białymi plamami. Dziób żółty z jasnoczerwoną plamą na żuchwie, nogi żółte, tęczówka bladożółta. Osobniki młodociane brązowe. Podgatunki różnią się między sobą wielkością, odcieniem popielu na wierzchu ciała i rozmiarem ciemnych plam na skrzydłach, jednak są to cechy również silnie zmienne wewnątrz poszczególnych podgatunków. Wymiary średnie długość ciała 58–68 cmrozpiętość skrzydeł 140–155 cmmasa ciała 800–1500 g
Ekologia i zachowanie thumb|200px|lewo|Jajo podgatunku L. m. atlantis Biotop Zamieszkuje zarówno różnorodne wybrzeża morskie, jak i śródlądowe jeziora i brzegi rzek. Gniazdo Na ziemi, w pobliżu wody, zarówno w roślinności, jak i na piaszczystych łachach czy skalnych klifach. Tworzy kolonie liczące do 30 tysięcy ptaków. Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając pod koniec marca 2–4 oliwkowozielone jaja. mały|Osobnik młodociany Wysiadywanie Jaja wysiadywane są przez okres 27–29 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta Pisklęta zdobywają zdolność do lotu w wieku około 40 dni. Pożywienie Wszystkożerna. W diecie przeważają różnorodne ryby, owady, mięczaki, a także odpady, drobne zwierzęta lądowe czy jaja i pisklęta innych ptaków.
Status zagrożenia i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę romańską za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Całkowita liczebność populacji nie jest znana z powodu niedawnych zmian taksonomicznych; organizacja BirdLife International w 2015 roku szacowała liczebność populacji europejskiej wraz z całą Turcją na 819 000 – 1 070 000 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy.
W Polsce objęta ścisłą ochroną gatunkowąRozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ().. W latach 2013–2018 liczebność populacji lęgowej na terenie kraju szacowano na 0–4 par.
Zobacz też ptaki Polski
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Mewowate Kategoria:Ptaki Europy Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Awifauna Polski Kategoria:Fauna Azorów Kategoria:Fauna Madery Kategoria:Fauna Wysp Kanaryjskich Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1840 roku