Lech Emfazy Stefański ps. Emfazy (ur. 2 lipca 1928 w Warszawie, zm. 21 grudnia 2010 w ZałubicachZałubice. Zmarł Lech Emfazy Stefański) – polski pisarz, publicysta, tłumacz literatury pięknej, autor i współautor książek z dziedziny parapsychologii i zjawisk paranormalnych. Aktor, reżyser i scenograf. Powstaniec warszawski, fascynat zjawisk paranormalnych, współzałożyciel i główny ofiarnik Rodzimego Kościoła Polskiego.
Życiorys thumb|Grób Lecha Emfazego Stefańskiego na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej w Warszawie W czasie trwania II wojny światowej ukończył zawodową szkołę chemiczną. Brał udział w powstaniu warszawskim, w ramach Armii Krajowej, kiedy to jego pseudonim konspiracyjny Emfazy stał się również pseudonimem artystycznym.
Po wojnie w roku 1967 ukończył studia reżyserii w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Pracował następnie w teatrze: wraz z Mironem Białoszewskim współtworzył w latach 1954-1955 awangardowy „Teatr na Tarczyńskiej”, w tygodniku „Po prostu”, pisał książki, artykuły, scenariusze, był reżyserem widowisk i spektakli, a także tłumaczył poezje i prozę. W latach 1980 zajmował się psychotroniką, którą sprowadził do Polski z jej międzynarodowych kongresów (głównie z Czech), będąc współtwórcą, działaczem i prezesem Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego. Po odejściu z niego założył Warsztaty Psychotroniczne ATHANORInformacja o Warsztatach Psychotronicznych Athanor w ndeksie Polskiej Fonografii [dostęp 2021-11-06]. Według religioznawcy Zbigniewa Łagosza był tajnym współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa.
Współzałożyciel i główny ofiarnik zarejestrowanego w 1995 roku w rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych związku wyznaniowego – Rodzimego Kościoła Polskiego. Opracował podstawowe założenia programowe oraz liturgie związku, znowelizowane i rozszerzone następnie w 2013 roku w głównej mierze przez Ratomira Wilkowskiego pod nadzorem merytorycznym Kazimierza MazuraRodzimy Kościół Polski: Statut - Historia - Założenia programowe - Kult - Etyka - Obrzędy. (PDF), do roku 2008, kiedy to zrezygnował z funkcji ofiarnika generalnego ze względu na wiek.
Został pochowany 28 grudnia 2010 roku na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie na Woli przy ul. MłynarskiejKu Pamięci Lechowi Emfazemu Stefańskiemu [dostęp z dnia: 2016-03-11].
Książki i publikacje Alchemicy, Nasza Księgarnia 1955. Biały pył, Nasza Księgarnia 1956. Od magii do psychotroniki. Czyli Ars magica, współautor Michał Komar, Wiedza Współczesna 1980, wersja z 1996. Świat widziany trzecim okiem, „Trzecie Oko” Nr 3/1984, s. 31-32, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Intersubiektywne kryterium estetyczne w magii i sztuce, „Trzecie Oko” Nr 4/1984, s. 1-5, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Budzenie i rozwijanie zdolności parapsychicznych metodą DU, „Trzecie Oko” Nr 10/1986, s. 1-5, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Doznawanie Otwarcia Wrót - materiały szkoleniowe do użytku wewnętrznego, opracowanie na podstawie przekładów Jerzego Rajgrodzkiego, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne, Warszawa 1986. Zastosowania praktyczne i metody zespołowego jasnowidzenia w warszawskiej grupie wizjonerów w Psychotronika 87. Materiały na IV Ogólnopolską Konferencję Polskiego Towarzystwa Psychotronicznego, s. 185-190, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne, Warszawa 1987. Postrzeganie pozazmysłowe, „Trzecie Oko” Nr 2/1987, s. 7-11, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Zakłócenia rozpoznania jasnowidczego, „Trzecie Oko” Nr 11/1987, s.30-32, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Tworzywo i struktura wiadomości nabytej parapsychicznie, „Trzecie Oko” Nr 12/1987, s.15-18, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Parapsychiczne rozpoznanie osoby zmarłej, „Trzecie Oko” Nr 2-3/1988, s.15-20, Polskie Towarzystwo Psychotroniczne Warszawa. Kurs doskonalenia umysłu. Podręcznik, Athanor, Warszawa 1991. Lewitujący z Oćmawy, Przedświt 1992. Prognostigon. Krąg magiczny z Pergamonu, Athanor, Warszawa 1993. Psychotronika (encyklopedia), współautorzy Leszek Matela i Jan Antoni Szymański, Wydawnictwo Czasopism i Książek Technicznych SIGMA NOT 1993. Wyrocznia Słowiańska, Athanor, Warszawa 1993. Podróże w mikrokosmosie, Athanor, Warszawa 1996. Magia run, Studio Astropsychologii, Warszawa 2001. Niebieski pies (b.r.w., b.m.w.).
Filmografia 1971 – Ballada młyńskiego koła - reżyseria. 1976 – Barwy ochronne - jako docent. 1980 – Głosy - jako parapsycholog, także konsultacja ds. parapsychologii. 1984 – Siedem życzeń - jako hipnotyzer w telewizorze. 2005 - Parę osób, mały czas - jako on sam, także konsultacja ds. dermooptyki.
Przypisy Rodzimy Kościół Polski [dostęp z dnia: 2016-03-11]
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy duchowni słowianowierczy Kategoria:Polscy parapsychologowie Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2010