Pablo Emilio Gargallo Catalán kat. Pau Gargallo i Catalán (ur. 5 stycznia 1881 w Maelli, zm. 28 grudnia 1934 w Reus) – hiszpański rzeźbiarz pochodzący z Katalonii, uczeń i współpracownik Eusebi Arnaua. Jego ojciec miał zakład kowalski, dzięki czemu Gargallo zdobył umiejętność obróbki metali.
W 1888 r. wyjechał wraz z rodziną do Barcelony. Tu rozpoczął swoją karierę artystyczną. Był związany z miejscową bohemą, bywalcami słynnej barcelońskiej kawiarni Els Quatre Gats, m.in. Picassem i Nonellem. Współpracował z Lluísem Domènechem i Montanerem, wykonując rzeźby z kamienia i brązu do projektowanych przez niego budynków, m.in. Pałacu Muzyki Katalońskiej, szpitalu św. Pawła i Instytutu Pere Mata. Jego najbardziej znane dzieła to Wielka tancerka, Wielka bachantka, Nosiwody, Wielki prorok, Arlekin i Kąpiąca się.
Wybrane dzieła Los Humildes (1904) La Pareja (1904) Pablo Picasso (1913) Fauno con barba, Fauno con monóculo, Faunesa con flequillo i Faunesa con pendientes (1915) Retrato de Ángel Fernández de Soto i Mano de Ángel Fernández de Soto (1920). El virtuoso (1921) La mujer con la sombrilla (1921) Pequeño marinero con pipa, (1922) El joven de la margarita (El aragonés) (1927) El pastor del águila (1928) Kiki de Montparnasse (1928) Muchacha de Caspe (1929) Greta Garbo con pestañas, (1930) Bailarina española (1931) El profeta (1933) Urano (1933)
Galeria
Przypisy
Kategoria:Katalończycy Kategoria:Hiszpańscy rzeźbiarze Kategoria:Rzeźbiarze związani z Paryżem Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Urodzeni w 1881