thumb|200px|Pergola we Wrocławiu thumb|200px|Wnętrze pergoli we Wrocławiu thumb|200px|Pergola w ogrodzie botanicznym Karoliny Południowej (USA)
Pergola – budowla ogrodowa w postaci zacienionej alei lub element budynku w architekturze. Składa się z dwóch rzędów podpór (słupków) i ułożonej na nich lekkiej kratownicy lub układu belek podtrzymujących rośliny, najczęściej pnące.
Pergolę stosowano w architekturze ogrodowej od czasów średniowiecza. W zależności od poszczególnych epok architektonicznych budowla przybierała różne formy – od lekkiej, niewyszukanej, drewnianej konstrukcji do masywnych, marmurowych kolumn (np. żelbetowa pergola we Wrocławiu w Parku Szczytnickim).
Pergola stosowana była w architekturze modernistycznej w Europie i Stanach Zjednoczonych przed i po II wojnie światowej głównie w awangardowych budynkach mieszkalnych i hotelach. Pergole instalowano m.in. na tarasach dachowych w postaci żelbetowych elementów na cienkich metalowych wspornikach.
Funkcje pergoli w architekturze modernistycznej: zacienienie tarasu na dachu podpora dla roślin nadanie wizualnej lekkości budynkowi, integracja budynku z niebem (pergola była elementem awangardowym świadczącym o wysokiej jakości architektury danego budynku) nośnik dodatkowego oświetlenia elektrycznego wspornik dla dodatkowych materiałów osłonowych np. plandeki przeciwdeszczowej
Zobacz też trejaż krata ogrodowa
Przypisy
Kategoria:Meble miejskie Kategoria:Budowle ogrodowe