Perim (dawniej Majjun; , trb. Barim, trl. Barīm) – mała wyspa wulkaniczna położona w cieśninie Bab al-Mandab na południowy zachód od Płw. Arabskiego (12,657° N 43,415° E), administracyjnie należy do Jemenu. Powierzchnia wyspy wynosi ok. 13 km². Obecnie jest niezamieszkana, dawniej populacja wyspy liczyła nawet do 2000 mieszkańców. Ukształtowanie powierzchni skaliste i nizinne, wysokość maksymalna do 65 m n.p.m., wyspa pokryta jest skąpą roślinnością półpustynną. W południowo-zachodniej części Perim znajduje się stary port, natomiast na północy nieczynne lotnisko.
Historia Pierwszymi Europejczykami, którzy dotarli do wyspy w 1513 roku, byli Portugalczycy. W 1738 została zajęta przez Francuzów, a następnie w 1799 na krótko przez Brytyjczyków. W latach 1857–1936 była ponownie w posiadaniu brytyjskim; wtedy też przeżywała okres rozkwitu, stanowiąc ważną bazę zaopatrującą statki w paliwo (głównie węgiel, a straciła swoje znaczenie, gdy ropa stała się bardziej popularna). W latach 1967–1990 należała do Jemenu Południowego.
11 września 2026 wyspę zdobyli bojownicy Huti.
Przypisy
Bibliografia The Times, London, 1799, 1857, 1858, 1963
Kategoria:Wyspy wulkaniczne Kategoria:Bezludne wyspy Jemenu Kategoria:Wyspy Morza Czerwonego