Urszula Sipińska

Urszula Aleksandra Sipińska-Konrad (ur. 19 września 1947 w Poznaniu) – polska piosenkarka, kompozytorka, pianistka, architektka wnętrz, autorka tekstów, pisarka, publicystka.

Karierę muzyczną rozpoczęła w latach 60. Występowała na estradach całego świata, zdobywała liczne nagrody w kraju i za granicą. W trakcie kariery zagrała ponad 2 tys. recitali estradowych w kraju i za granicą, m.in. w Kanadzie, USA, Niemczech, Hiszpanii, w całym bloku wschodnim, Wielkiej Brytanii, Japonii, Meksyku i na Kubie. Do jej największych przebojów należą utwory: „Mam cudownych rodziców”, „To był świat w zupełnie starym stylu”, „Szalala, zabawa trwa”, „Chcę wyjechać na wieś”, „Komu weselne dzieci”, „Zapomniałam” i „Są takie dni w tygodniu”.

Życiorys Jest córką Franciszka Sipińskiego. Urodziła się i dorastała na poznańskiej Wildzie ze starszą siostrą, Elżbietą, i młodszym bratem, Stanisławem. Wychowała się w inteligenckiej rodzinie o muzycznych zainteresowaniach. Ukończyła klasę fortepianu w Wielkopolskim Studium Muzycznym. Uczyła się w liceum im. Klaudyny Potockiej w Poznaniu. W 1972 została absolwentką Wydziału Architektury Wnętrz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, uzyskując dyplom magistra sztuk pięknych z wynikiem bardzo dobrym.

W okresie licealnym założyła żeński zespół wokalny, z którym występowała na akademiach w różnych szkołach. W 1965 zadebiutowała na estradzie występem na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie, na którym zajęła trzecie miejsce. W latach 1965–1967 współpracowała ze Studenckim Teatrem „Nurt” w Poznaniu. W 1967 wystąpiła na 5. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z utworem „Zapomniałam” (napisanym z siostrą), który stał się przebojem w Polsce. W 1968 wystąpiła w programie Małżeństwo doskonałe Jacka Fedorowicza i Jerzego Gruzy, a za wykonanie piosenki „Po ten kwiat czerwony” z repertuaru zespołu No To Co zdobyła pierwszą nagrodę na festiwalu sopockim. Po sukcesach festiwalowych odrzuciła propozycję m.in. występów w programie Karela Gotta i półrocznego kontraktu w Friedrich Stadt Pallast, ponieważ wolała skupić się na studiach. Odbyła trasę koncertową po ZSRR. Została matką chrzestną statku „Zakarpacie”, a relację ze chrztu wyemitowano w Kronice Filmowej. W 1970 zajęła trzecie miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Coupe d'Europe Musicale w Bernie i otrzymała nagrodę publiczności na Festiwalu Piosenki Atlantyckiej na Teneryfie. W 1971 nakładem wydawnictwa Pronit wydała album długogrający, zatytułowaną po prostu Urszula Sipińska. W następnym roku dzięki piosence „Bright Days Will Come” zdobyła główną nagrodę i nagrodę za interpretację na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki im. Augustina Lary w Meksyku. Odbyła także trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, USA i Kanadzie Za utwór „Jaka jesteś Mario” otrzymała nagrodę na 10. KFPP w Opolu, na którym wylansowała także przebój „To był świat w zupełnie starym stylu”. Wszystkie trzy piosenki umieściła na albumie pt. Bright Days Will Come, który wydała w 1973. W tym samym roku wystąpiła w programie telewizyjnym Nareszcie razem z Marylą Rodowicz, która określana była w mediach jako jej główna rywalka muzyczna. Wystąpiła również na Międzynarodowych Targach Płyt i Wydawnictw Muzycznych MIDEM w Cannes i zdobyła nagrodę główną na „World Popular Song Festival” w Tokio.

W 1975 wydała album pt. Zabaw się w mój świat, który promowała przebojem „Komu weselne dzieci” ze słowami Agnieszki Osieckiej. W tym czasie za utwór „Wołaniem wołam cię” otrzymała trzecią nagrodę w Palma de Mallorca. Zdobyła także nagrodę publiczności na 13. KFPP w Opolu. Wystąpiła również na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej GórzeXI Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 11-14 czerwca 1975, b.n.s.. Wylansowała piosenki „Chłopak z drewna” i „Za wolno płynie czas”. W 1979, reprezentując Polskę z utworem „Pamiętam nas”, zajęła drugie miejsce na Międzynarodowym Festiwalu w Portoryko. W 1980 wydała album pt. Są takie dni w tygodniu/Kolorowy film, na który złożyły się dwa różne programy na oddzielnych stronach krążka. W następnym roku wydała album pt. W podróży, na którym umieściła materiał utrzymany w stylu country. Również na początku lat 80. odbyła kolejną trasę koncertową po ZSRR.

22 października 1982 w okolicach Bernau bei Berlin uległa wypadkowi samochodowemu (w auto kierowane przez jej męża uderzyła łada prowadzona przez personel szpitalny), który niemal zakończył się jej kalectwem (miała rozszarpane ścięgna krzyżowe i boczne). W 1986 powróciła na rynek fonograficzny kasetą magnetofonową, zatytułowaną po prostu Urszula Sipińska z 10 premierowymi utworami, z których dwa – „Mam tylko ciebie” i „Szalala zabawa trwa” — trafiły również na jej kolejny album. W 1988 wydała przebój „Mam cudownych rodziców”, z którym (na zaproszenie Wojciecha Młynarskiego) wystąpiła na 25. KFPP w Opolu. W tym samym roku wydała album pt. Nie zapomniałam..., na którym umieściła m.in. przebój „Gdzie ten świat 60-tych lat”. Była również jurorką na 25. Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, na którym dała również swój ostatni występ w karierze estradowej.

Z początkiem lat 90. rozstała się z estradą, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami o zakończeniu kariery po skończeniu 40. roku życia. Do rezygnacji z dalszej pracy piosenkarskiej przyczyniło się także pojawienie się nowych trendów w show-biznesie w okolicznościach transformacji ustrojowej w latach 90., które dotknęły także branżę artystyczną w Polsce. W 1992 wydała jedynie bożonarodzeniową płytę pt. Białe święta.

Po zakończeniu kariery estradowej powróciła do swojego wyuczonego zawodu architekta wnętrz i otworzyła w Poznaniu własne studia – najpierw studio projektowe „U.S. Style” w Poznaniu (1991), a następnie – Studio Wyposażenia Wnętrz w Poznaniu (2000). Zaprojektowała m.in. wnętrze Collegium Polonicum w Słubicach, Centrum Prasowego Międzynarodowych Targów Poznańskich, a także licznych banków, supermarketów i hoteli. W 1991 została członkiem założycielem "Światowej Fundacji Kobiet Sukcesu" ("The World Fundation of Successful Women") przy IBC w Cambridge w Anglii.

W latach 1993–1994 publikowała cykl wywiadów pt. „Rozmowy przyjacielskie” w „Gazetą Poznańską”. W latach 1997–1998 felietony dla tygodnika „Wprost” o kondycji polskiej piosenki. W latach 2003–2004 ponownie publikowała w „Gazecie Poznańskiej”, tym razem cykl szkiców autobiograficznych pt. „Bez makijażu”. W 2005 wydała książkę autobiograficzną pt. Hodowcy lalek, w której opisała historię swojej kariery w czasach PRL-u. W ramach promocji książki powróciła do telewizji, goszcząc w programie Wideoteka dorosłego człowieka. W 2010 wydała drugą książkę autobiograficzną pt. Gdybym była aniołem. Historie prawdziwe, dziwne, śmieszne.

Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015. W 2023 otrzymała od Rady Miasta Poznania odznaczenie „Zasłużony dla Miasta Poznania” w uznaniu „dla wieloletniej pracy i osiągnięć artystycznych”.

Życie prywatne W latach 60. była związana z reżyserem Jerzym Surdlem. Przez dwa lata była związana z piosenkarzem Sewerynem Krajewskim. Jej pierwszym mężem był dziennikarz radiowy Janusz Hojan, z którym rozwiodła się po siedmiu latach małżeństwa. Następnie wyszła za muzyka i kompozytora Jerzego Konrada. Jest bezdzietna.

Ważniejsze nagrody i wyróżnienia 1968 – Nagroda główna na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w Dniu Międzynarodowym 1969 – Srebrny „Gwóźdź sezonu” w plebiscycie czasopisma „Kurier Polski” 1970 – Pierwszy z tego cyklu w Polsce tytuł Miss Obiektywu na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu 1970 – Nagroda publiczności na Festiwalu Piosenki Atlantyckiej na Teneryfie 1972 – II nagroda na Festiwalu Coupe d’Europe Musicale w Bernie 1972 – Grand Prix na Światowym Festiwalu Piosenki Augostina Lary w Meksyku 1972 – Złoty „Gwóźdź sezonu” w plebiscycie czasopisma „Kurier Polski” 1973 – I nagroda na Światowym Festiwalu Piosenki w Tokio 1973 – Srebrny „Gwóźdź sezonu” w plebiscycie czasopisma „Kurier Polski” 1973 – Przyznanie Złotej Płyty 1975 – III nagroda na Festiwalu Piosenki w Majorce 1979 – II nagroda na Światowym Festiwalu Piosenki w Puerto Rico 1989 – Honorowa Złota Płyta za całokształt twórczości

Ponadto wielokrotny tytuł „Wokalistki roku” w różnych plebiscytach.

Dyskografia Albumy studyjne 1971: Urszula Sipińska 1973: Bright Days Will Come 1975: Zabaw się w mój świat 1980: Są takie dni w tygodniu/Kolorowy film 1981: W podróży 1986: Urszula Sipińska 1988: Nie zapomniałam... 1992: Białe święta

Kompilacje 1995: Zapomniałam...? The Best of Urszula Sipińska 1997: Antologia vol. 1 1997: Antologia vol. 2 1997: Antologia vol. 3 - Ballady 1999: Są takie dni w tygodniu - Złota kolekcja 2000: Przystanek mojej młodości 2003: Wołaniem wołam cię - Perły 2006: Nie zapomniałam... Platynowa kolekcja 2016: Najcichsza pani

Single 1971: Razem z moim psem/Po prostu noc 1971: Nim zakwitnie tysiąc róż/Pojedziemy do Krakowa 1972: Urodzajny rok/Wiem, że w okienku 1972: Najlepiej wiosną 1973: Bright Days Will Come/The Memory 1974: Moja mama grała mi/Fortepian w rzece 1974: So weh'''/Hab mich doch lieb 1975: Komu weselne dzieci/Zabaw się w mój świat 1979: Limit czasu, czyli czy nas jeszcze pamiętasz/Wypożyczalnia snów 1979: Pamiętam nas/Płynąć 1980: Trochę żal szalonych lat/Tamten walc 1981: Chcę wyjechać na wieś/Najcichsza pani''

Notowane utwory RokTytułNSTLPPR I1973"Rafael"2——"To był świat w zupełnie starym stylu"7——1974"Komu weselne dzieci"2——1976"Chłopak z drewna"10——"Świat moich kilku lat"4——1978"Płynąć"4——1980"Są takie dni w tygodniu"5——"Znowu dziś jestem w podróży"10——1983"Buty lilaróż"—8—1985"Moje, twoje, moje"—6—"Program 85"—4—1986"Szalala, zabawa trwa"—49"Mam tylko ciebie"——11987"Nie mów mi, że kochasz"——7"Gdzie ten świat 60-tych lat"——101988"Miękko i czule"——5"Znowu Arka Noego"——10"Mam cudownych rodziców"——4"Nie zapomniałam"——71989"Za krótkie życie"——5"Przystanek mojej młodości"——4

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Urszula Sipińska w bazie KPPG Urszula Sipińska w bazie Discogs

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu Kategoria:Polscy architekci wnętrz Kategoria:Architekci związani z Poznaniem Kategoria:Laureaci Sopot Festivalu Kategoria:Muzycy związani z Poznaniem Kategoria:Polskie wokalistki country Kategoria:Polskie wokalistki popowe Kategoria:Zasłużeni dla Miasta Poznania Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1947