Tigmotaksja, stereotaksja – rodzaj taksji polegający na ruchu pojedynczych komórek lub całych organizmów w odpowiedzi na bodźce dotykowe. Odgrywa ona znaczącą rolę adaptacyjną w warunkach słabego oświetlenia. Przykłady:
orientacja przestrzenna zwierząt żyjących pod ziemią, przywieranie do podłoża organizmów żyjących w wodach płynących (unikanie porwania przez prąd wody), skłonność szczurów do poruszania się przy ścianach pomieszczenia.
Przypisy
Kategoria:Taksje