thumb|240px|Schematyczny przekrój serca ludzkiego z uwidocznieniem elementów układu bodźcotwórczo-przewodzącego serca. Pęczek przedsionkowo-komorowy i jego rozgałęzienia zaznaczone na czerwono. Na niebiesko węzeł zatokowo-przedsionkowy. thumb|240px|Schemat przewodzenia i rozchodzenia się bodźców w sercu oraz jednoczasowy zapis EKG. Pęczek przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa, pęczek Paladina, pęczek Paladino-Hisa (; ) – element układu bodźcoprzewodzącego w obrębie serca, leżący dystalnie od węzła przedsionkowo-komorowego. Przebija przegrodę międzykomorową w tylnej części i na wysokości grzebienia części mięśniowej dzieli się na dwie odnogi – prawą i lewą (odnogi Tawary). Odnogi te na wysokości koniuszka serca przechodzą we włókna Purkiniego.
Pęczek przedsionkowo-komorowy przewodzi impuls z węzła przedsionkowo-komorowego do przegrody międzykomorowej i dalej poprzez swoje odnogi do mięśnia prawej i lewej komory.
Szybkość przewodzenia w pęczku przedsionkowo-komorowym wynosi ok. 4 m/s.
Strukturę tę opisał jako pierwszy szwajcarski kardiolog i anatom Wilhelm His młodszy. Nazwy eponimiczne, oprócz niego, upamiętniają także włoskiego fizjologa .
Przypisy W. His, Jr. Die Thätigkeit des embryonalen Herzens und deren Bedeutung für die Lehre von der Herzbewegung beim Erwachsenen. Arbeiten aus der medizinischen Klinik zu Leipzig, Jena, 1893: 14-50.
Bibliografia
Kategoria:Anatomia serca Kategoria:Fizjologia układu krążenia człowieka