Eugeniusz Małaczewski właśc. Eugeniusz Korwin-MałaczewskiWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury, T.5, Warszawa 1997, s. 276–278., ps. i krypt. Siemion Biednyj, E.M., Eu-Ko-Ma, K-M., M.Polski Słownik Biograficzny, T.19, Wrocław 1974, s. 426. (ur. 1 stycznia 1897 w Kiwaczówce k. HumaniaTadeusz Linkner, Inferno wojny i bolszewickiego zła w zbiorze opowiadań Eugeniusza Małaczewskiego „Koń na wzgórzu”. na UkrainieMałaczewski Eugeniusz, The horse on the hill, Wydawnictwo LTW, Warszawa 2002., zm. 19 kwietnia 1922 w Zakopanem) – polski działacz niepodległościowy, prozaik i liryk, oficer piechoty Wojska Polskiego, murmańczyk, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Fabiana, niezamożnego ziemianina, i Klementyny z domu Bielinskiej. Ukończył gimnazjum w Humaniu i pracował w tamtejszej kancelarii adwokackiej. Od 1915 był ochotnikiem w armii rosyjskiej. Przebył długą kampanię we Wschodniej Małopolsce. Na froncie białoruskim, pod Mołodecznem uległ zatruciu gazami. Niedługo potem przyjęto go do szkoły oficerskiej. Jadąc na urlop do Moskwy trafił na wybuch rewolucji. Stając w obronie pułkownika podczas tumultu, pobity został przez tłum tak ciężko, że kilka miesięcy przebył w szpitalu.
Od lipca 1917 był oficerem I Korpusu Polskiego w Rosji, a od stycznia 1918 – III Korpusu. Po rozbrojeniu przez Austriaków skierował się na północ, do oddziałów polskich, ale po drodze trzykrotnie aresztowali go bolszewicy. Skazany na śmierć uciekł z konwoju. Od lipca 1918 służył w Archangielsku, w oddziałach Murmańczyków (odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za walki o zdobycie tego miasta). Następnie udał się do Paryża, do Błękitnej Armii gen. Hallera, z którą w kwietniu 1919 powrócił do Polski. Brał udział w ofensywie przeciw wojskom ukraińskim na terenach Galicji Wschodniej (maj-czerwiec 1919). Następnie został odkomenderowany do Czeladzi w Zagłębiu Dąbrowskim, gdzie uczestniczył w zbrojnym konflikcie polsko-czeskim. W 1919 zaczął drukować pierwsze utwory w „Tygodniku Ilustrowanym” (wiersz pt. Płacz Wisły). Podczas pobytu w Warszawie zaangażował się w działalność Instytutu Mesjanistycznego i wkrótce został jego członkiem. Od marca 1920 pracował jako referent w Naczelnym Komitecie Organizacyjnym „Żołnierza Polskiego” w Warszawie; m.in. w redakcji pisma „Placówka. Ilustracja Polska”, gdzie ogłaszał wiersze i prozę. W czasie wojny polsko-bolszewickiej był początkowo propagandystą w Sekcji Opieki nad Żołnierzem Ministerstwa Spraw Wojskowych, a potem prowadził referat literacki w Głównym Inspektoracie Armii Ochotniczej dowodzonej przez J. Hallera. Pełniąc obowiązki adiutanta generała J. Hallera, walczył w sierpniu 1920 pod Warszawą, a następnie brał udział w pościgu za cofającymi się oddziałami bolszewickimi. Został awansowany do rangi porucznika. Po wojnie prowadził niewielki majątek na Ukrainie. Opowiadania, felietony i wiersze publikował m.in. w „Rzeczypospolitej” (1920–1922), „Straży nad Wisłą” (1920), „Bluszczu” (1921–1922). Był członkiem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich.
Zmarł w zakopiańskim hospicjum na gruźlicę, pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanemopr. Jędrzej Dydo, Wstań Polsko moja. Antologia poezji i piosenki z okresu I wojny światowej, Krzyż Nowohucki, Kraków, 1981, s.74 (kwatera N5-1-7). mały|Grób Eugeniusza Małaczewskiego na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Dzieła Opowiadania Koń na wzgórzu (w PRL objęte cenzurą) Dzieje Baśki Murmańskiej Liryka Pod lazurową strzechą Wielka bitwa narodów Na dalekiej północy Tam, gdzie ostatnia świeci szubienica
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6941 – pośmiertnie, 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 20 grudnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych 8 października 1936 Order Virtuti Militari wraz z legitymacją odebrała siostra Eugeniusza i jej mąż Mikołaj Tostanowski.
Zobacz też Baśka Murmańska
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Utwory Eugeniusza Małaczewskiego w serwisie Polona.pl Rękopis listu Eugeniusza Małaczewskiego do Artura Oppmana w serwisie Polona.pl (zawiera niepublikowany wiersz „Nasze śluby”).
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pisarze związani z Zakopanem Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1922