Ignacy Hilary Ledóchowski herbu Szaława (właśc. Ignacy Hilary Halka-Ledóchowski) (ur. 13 stycznia 1789 w Krupie k. Łucka, zm. 29 marca 1870 w Klimontowie) – hrabia, polski generał brygady, syn Antoniego Bartłomieja i Julii z Ostrowskich.
Cesarstwo Austriackie Po upadku insurekcji kościuszkowskiej 1794 roku wraz z rodzicami przeniósł się z Wołynia w do Galicji Zachodniej w sandomierskie (Ossolin). Studiował w Theresianum w Wiedniu oraz w Akademii Inżynieryjnej (specjalizacja artyleria). Od 1808 roku służył w armii austriackiej. Pierwszy przydział 3 pułk piechoty. Wziął udział w kampanii 1809 roku w wojnie V koalicji z napoleońską Francją. W walkach pod Ratyzboną dostał się do niewoli francuskiej. Po wymianie jeńców przydzielony do 4. pułku huzarów, skąd niezwłocznie wziął dymisję.
Księstwo Warszawskie W 1810 roku wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego w stopniu porucznika z przydziałem do I kompanii artylerii konnej. We wrześniu 1811 roku przydzielony do inżynierii do załogi Gdańska. Do artylerii powrócił tuż przed kampanią 1812 roku. W inwazji na Rosję uczestniczył w składzie X Korpusu marszałka Macdonalda. W trakcie odwrotu, 3 stycznia 1813 ciężko ranny w nogę, którą później amputowano. W czerwcu 1813 roku w trakcie obrony Gdańska odznaczony Krzyżem Legii Honorowej. Do niewoli rosyjskiej dostał się w Królewcu.
Kawaler Orderu Wojskowego Księstwa WarszawskiegoXsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódzców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych. Warszawa, 1881, s. 10.
Królestwo Kongresowe Po zwolnieniu z niewoli rosyjskiej mimo inwalidztwa przyjęty w 1815 do armii Królestwa Polskiego. Członek komisji weryfikującej oficerów kandydujących do armii. W 1819 roku otrzymał od ojca dobra ossolińskie. W 1827 został mianowany komendantem warszawskiego Arsenału. Był również członkiem loży wolnomularskiej Wolność OdzyskanaMarek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 63.. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 20 lat służbyPrzepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830..
Powstanie Listopadowe W „noc listopadową” otworzył Arsenał ludowi warszawskiemu. Następnie wyznaczony komendantem Twierdzy Modlin. Dwukrotnie odrzucił (marzec i wrzesień) rosyjską propozycję poddania twierdzy. Skapitulował w dniu 9 października 1831 roku, dopiero po przekroczeniu granicy pruskiej przez główne siły armii powstańczej. Modlin skapitulował jako przedostatni punkt oporu powstańczego.
Ostatnie lata życia Po upadku powstania pozostał w Królestwie Kongresowym. Odmówił przyjęcia emerytury należnej mu jako byłemu pułkownikowi armii Królestwa Kongresowego. W 1833 roku po śmierci żony sprzedał dobra ossolińskie i zamieszkał w Warszawie. W 1836 asystował przy koronacji cesarza Ferdynanda I na króla Czech. Od 1839 wraz z dziećmi przez kilka lat mieszkał w Monachium, a później w Petersburgu. W 1845 roku uzyskał zatwierdzenie tytułu hrabiowskiego w Rosji. W 1855 osiadł jako rezydent w klasztorze dominikanów w Klimontowie, gdzie zmarł, zaś pochowany został w kościele pw. św. Józefa w Klimontowie. Co ciekawe w trumnie złożone są wraz z ciałem dwie kule takie same jak na załączonej rycinie.
Życie osobiste Żonaty z Ludwiką z Górskich z którą miał czworo dzieci: Józef Jan Boży 1822–1894 Antoni August 1823–1885 Anna 1824–1839 Ludwika Apolonia Izabella 1828–1860, zamężna za Ludwikiem Morykonim.
Awanse porucznik – 1808 r. kapitan – 1810 r. pułkownik – 1827 generał brygady – 1831
Przypisy
Bibliografia Klimontów miasto prywatne rodu Ossolińskich, Eugeniusz Niebelski, Klimontów 1993. Polski Słownik Biograficzny', Władysław Serczyk, t. 16, Wrocław – Warszawa – Kraków 1971
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarsko-Królewskiej Terezjańskiej Akademii Szlacheckiej Kategoria:Generałowie brygady powstania listopadowego Kategoria:Hrabiowie Królestwa Kongresowego Ignacy Hilary Ledóchowski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (Księstwo Warszawskie) Kategoria:Odznaczeni Znakiem Honorowym (20 lat służby) Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Pochowani w kościele św. Józefa w Klimontowie Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – wojskowi armii Cesarstwa Austriackiego Kategoria:Polscy hrabiowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Polscy uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Pułkownicy Królestwa Kongresowego Kategoria:Urodzeni w 1789 Kategoria:Zmarli w 1870