Hydrofobizacja – proces nadawania powierzchniom lub całym przestrzeniom (strukturom wewnętrznym) materiałów hydrofilowych własności hydrofobowych, tj. odpychania wody. Hydrofobizację przeprowadza się w celu zapobiegania wnikaniu wody w głąb struktury materiałów.
Miarą skuteczności hydrofobizacji jest zwilżalność zabezpieczonej powierzchni (lub całej struktury wewnętrznej). Podłoża gorzej zabezpieczone łatwiej i szybciej wchłaniają wodę.
Hydrofobizacji poddaje się wiele materiałów: metale — aby zapobiegać ich korozji tkaniny, skóry, drewno — aby zapobiegać przenikaniu wody do wnętrz, które chronią beton, cegły i inne materiały budowlane — aby zapobiegać zawilgacaniu i gniciu budowli grunty — aby zapobiegać ich nasiąkaniu i rozmiękaniu, jak również wysadzinowości (jako metoda geoinżynierii) szkło — aby poprawić widoczność przez łatwiejsze odprowadzanie wody lub śniegu z powierzchni szyb pojazdów.
Hydrofobizację przeprowadza się na wiele różnych sposobów. Są to m.in.: malowanie, czyli pokrywanie ich powierzchni specjalnymi warstwami farb lub lakierów naklejanie na te powierzchnie folii wykonanych z hydrofobowych tworzyw sztucznych impregnacja — która polega na wprowadzeniu do powierzchniowej warstwy materiału lub całej jego struktury wewnętrznej substancji hydrofobowych bez nakładania na tę powierzchnię dodatkowych warstw bezpośrednia modyfikacja samych powierzchni np. poprzez powierzchniowe topienie, szlifowanie, pasywowanie materiałów.
Przypisy
Kategoria:Materiałoznawstwo