Antoni Augustyn Deboli herbu własnegoUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski, Stefan Ciara, Łukasz Kądziela, Tomasz Nowakowski, Edward Opaliński, Grażyna Rutkowska, Teresa Zielińska. Kórnik 1992, s. 164. (ur. 1747 w Siemnicach – zm. 1810 w Dzierążni) – chorąży nadworny koronny od 1784 rokuUrzędnicy centralni i nadworni Polski XIV-XVIII wieku, Kórnik 1992, s. 31., minister pełnomocnyJerzy Łojek, Materiały cło historii polskiej służby zagranicznej w latach 1788— 1795, w: Przegląd Historyczny, 53/2, 1962, s. 521. króla Stanisława Augusta Poniatowskiego na dworze cesarzowej Katarzyny II w Petersburgu (1788–1792), jako dyplomata działał w Petersburgu już od roku 1767.
Życiorys Był uczniem Szkoły Rycerskiej w latach 1766–1767Kamilla Mrozowska, Szkoła Rycerska Stanisława Augusta Poniatowskiego (1764-1794), Warszawa 1961, s. 238..
Deboli był zwolennikiem zrzucenia przez Rzeczpospolitą protektoratu rosyjskiego. W 1792 r. został wydalony z Rosji (w roku 1795 ponownie).
W okresie Sejmu Czteroletniego nakłaniał króla do uniezależnienia się od Rosji. Podczas insurekcji kościuszkowskiej był członkiem Rady Najwyższej Narodowej. Został pochowany w podziemiach kościoła we wsi Dzierążnia.
W 1780 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 187..
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Szkoły Rycerskiej w Warszawie Kategoria:Chorążowie nadworni koronni Kategoria:Członkowie dworu Stanisława Augusta Poniatowskiego Kategoria:Członkowie Rady Zastępczej Tymczasowej Antoni Augustyn Deboli Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni I Rzeczypospolitej w Imperium Rosyjskim Kategoria:Urodzeni w 1747 Kategoria:Zmarli w 1810