Trifon Marinow Iwanow (ur. 27 lipca 1965 w Gornej Lipnicy, gmina Pawlikeni, zm. 13 lutego 2016 w Samowodene) – bułgarski piłkarz, grający na pozycji środkowego obrońcy.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Karierę rozpoczynał w barwach Etyru Wielkie Tyrnowo, gdzie spotkał się ze swoimi przyszłymi kolegami z kadry – Krasimirem Bałykowem, Canko Cwetanowem i Ilianem Kiriakowem. Niedługo po tym jak drużyna prowadzona przez Georgiego Wasilewa zajęła trzecie miejsce w ekstraklasie w sezonie 1987–1988 odszedł do CSKA Sofia. Kilka miesięcy później zdobył z nim mistrzostwo i Puchar kraju.
Po upadku komunizmu wyjechał do Hiszpanii, jednak kariera w lidze zagranicznej zakończyła się po zaledwie pół roku. Druga – trwająca z krótkimi przerwami od jesieni 1993 do 2001 roku – wiodła od ławki rezerwowych w Betisie Sewilla i (początkowo) szwajcarskim Neuchâtel Xamax, przez duże osiągnięcia, także na arenie europejskiej z Rapidem Wiedeń, aż po zmierzch kariery w barwach austriackiego trzecioligowca.
Najbardziej udany sezon Iwanowa – 1995–1996, spędzony w Rapidzie, okraszony był udziałem w finale Pucharu Zdobywców Pucharów (przegranym 0:1 z Paris Saint-Germain) oraz tytułem mistrza Austrii. Ponadto właśnie wtedy Bułgar otrzymał tytuł najlepszego piłkarza w kraju oraz został wybrany do najlepszej jedenastki Europy za rok 1996 i jedenastki T-Mobile Bundesligi.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1988 roku. Należy do najlepszego pokolenia bułgarskich piłkarzy, i z racji charakterystycznej aparycji (nazywany jest „bułgarskim wilkiem”) do jego najbardziej rozpoznawalnych przedstawicieli. Był liderem linii defensywnej przez całe lata 90., nawet wówczas, gdy nie miał miejsca w składzie drużyn klubowych. Tak było m.in. przed Mundialem 1994, na który został powołany mimo iż od prawie roku był rezerwowym najpierw w Betisie Sewilla, potem w Neuchâtel. Mimo to selekcjoner Dimityr Penew, który wiele lat wcześniej sprowadził go do CSKA Sofia, właśnie od niego w dużej mierze uzależnił koncepcję gry obronnej zespołu, który ostatecznie dotarł do półfinału turnieju.
Od 1996 roku Iwanow był kapitanem drużyny narodowej. Wystąpił z nią także na Euro 1996 (wszystkie trzy mecze w pełnym wymiarze godzin) i Mundialu 1998 (tak samo), po którym, jak wielu innych kolegów pamiętających poprzednie mistrzostwa świata, zakończył reprezentacyjną karierę.
Sukcesy piłkarskie mistrzostwo Bułgarii 1990 i 1992 oraz Puchar Bułgarii 1989 z CSKA Sofia mistrzostwo Austrii 1996 i finał Pucharu Zdobywców Pucharów 1996 z Rapidem Wiedeń Piłkarz roku 1996 w Bułgarii. Znalazł się w najlepszej jedenastce Europy za rok 1996 oraz w jedenastce sezonu 1995–1996 w lidze austriackiej.
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Inaczej niż wielu innych kolegów, nie został ani trenerem, ani działaczem piłkarskim, ale przedsiębiorcą. Był zarządcą sieci stacji benzynowych w północnej Bułgarii, prowadzonych przez austriackie przedsiębiorstwo „Avanti”, które z kolei należy do koncernu naftowego OMV„Bourgas.org”: Трифон Иванов – футболист – 27.07.2009 (Dostęp 29 sierpnia 2009)..
13 lutego 2016 zmarł w Samowodene w wieku 50 lat z powodu zmasowanego ataku serca przed przybyciem lekarzyПомер легендарний болгарський футболіст Трифон Іванов – UA-Футбол (Dostęp 13 lutego 2016)..
Przypisy
Kategoria:Reprezentanci Bułgarii w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze roku w Bułgarii Kategoria:Piłkarze Etyru Wielkie Tyrnowo Kategoria:Piłkarze CSKA Sofia Kategoria:Piłkarze Realu Betis Kategoria:Piłkarze Neuchâtel Xamax Kategoria:Piłkarze Rapidu Wiedeń Kategoria:Piłkarze Austrii Wiedeń Kategoria:Piłkarze Favoritner AC Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1996 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998 Kategoria:Urodzeni w 1965 Kategoria:Zmarli w 2016