Bogumił (? – zm. 1092) – arcybiskup gnieźnieński.
Jedynym pewnym przekazem o nim jest wzmianka nekrologiczna w Roczniku Świętokrzyskim Dawnym. Przypuszczalnie został arcybiskupem zaraz po odnowieniu metropolii gnieźnieńskiej w 1075 za sprawą Bolesława II Szczodrego, którego następnie koronował w katedrze gnieźnieńskiej 25 grudnia 1076.
Niekiedy podaje się, że w sporze króla Bolesława Szczodrego z biskupem krakowskim Stanisławem stanął po stronie króla i brał udział w wydaniu wyroku śmierci na Stanisława. Teza ta opiera się na treści niedatowanego listu papieża Paschalisa II (1099–1118) adresowanego jakoby do arcybiskupa gnieźnieńskiego Marcina (ok. 1100–1112), w którym papież wspomina o udziale jego poprzednika w sądzie nad jednym ze swoich sufraganów. Jest jednak wątpliwe, czy list ten faktycznie odnosił się do Polski, imię arcybiskupa nie jest bowiem wymienione, a jego tytulatura na różnych kopiach tego dokumentu jest różna; najprawdopodobniej dotyczył arcybiskupstwa podlegającego królowi Węgier (Kalocsa lub Split)Zob. na ten temat: Philipp Jaffé, Regesta pontificum Romanorum ab condita Ecclesia ad annum post Christum natum MCXCVIII, vol. I, Lipsk 1885, s. 767-768 nr 6570 (uważa, że list był adresowany do arcybiskupa Splitu) Roman Grodecki: Sprawa św. Stanisława (broni tezy, że list odnosi się do Polski) Marian Plezia, Dookoła sprawy świętego Stanisława. Studium źródłoznawcze, w Analecta Cracoviensa, 1979 (XI) (II wyd.: Kraków 2003), s. 49-58 (odnosi list do arcybiskupa Kalocsy na Węgrzech) Gerard Labuda: Szkice historyczne X-XI wieku: z dziejów organizacji Kościoła w Polsce we wczesnym średniowieczu, Poznań 2004, s. 431 i nast. (broni tezy, że list odnosi się do Polski) Piero Zerbi, Maria Pia Alberzoni (red.): "Ecclesia in hoc mundo posita", Vita e pensiero 1993, s. 73 i nast. (identyfikuje adresata jako arcybiskupa Splitu) Krzysztof Skwierczyński: Recepcja idei gregoriańskich w Polsce do początku XIII wieku, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 2005, s. 147-190 (identyfikuje adresata jako abpa Splitu). Natomiast przekaz Jana Długosza (który nazywa go Piotrem), jakoby po zabiciu biskupa Stanisława był wykonawcą klątwy papieskiej nałożonej na króla Bolesława, nie znajduje żadnego potwierdzenia w źródłach współczesnych.
Przypisy
Bibliografia
Władysław Abraham, Organizacja Kościoła w Polsce do połowy wieku XII, Lwów 1890, s. 83
Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Biskupi katoliccy Polski średniowiecznej Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem (Polska średniowieczna) Kategoria:Zmarli w 1092 Kategoria:Nieznana data urodzenia