Kod (łac. codex), spis – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, telefonii, w technice cyfrowej.
W semiotyce kod to system znaków; wyróżnia się tutaj m.in. kody otwarte i zamknięte.
W teorii informacji kod to reguła, według której informacjom cyfrowym -wymiarowym, zwanym też informacjami pierwotnymi (źródłowymi) lub ciągami informacyjnymi złożonymi z informacji elementarnych przyporządkowane są ciągi kodowe -wymiarowe czyli sygnały złożone z sygnałów elementarnych przy czym
Przykłady kodów kod Aikena kod ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) – przypisujący 7-bitowej liczbie (128 kombinacji) znaki pisarskie kod autoryzujący (ang. Auth-Info Code) unikalny kod generowany dla każdej domeny kod bajtowy kod Baudot kod binarny i kod Graya kod EBCDIC (ang. Extended Binary Coded Decimal Interchange Code) – rozszerzony dziesiętny zakodowany dwójkowo kod wymiany kod genetyczny kod Golda kod Hamminga kod Huffmana, tj. optymalny (najkrótszy) kod prefiksowy otrzymany za pomocą algorytmu Huffmana kod językowy kod kreskowy jednowymiarowe (np. kod towarowy EAN) dwuwymiarowe (np. kod QR) kod lotniska IATA – trzyliterowy kod alfanumeryczny, służący do oznaczania portów lotniczych kod lotniska ICAO (ang. Location Indicator) – powszechnie używana nazwa czteroliterowego tzw. wskaźnika lokalizacji kod Morse’a kod NATO (ang. NATO reporting names) kod otwarty – jednoklasowy system znaków, do którego ciągle można wprowadzać nowe elementy. Przykładem kodu otwartego jest Unicode. kod pocztowy kod PUK (ang. Personal Unblocking Key) – ośmiocyfrowy kod umożliwiający odblokowanie karty SIM używanej w telefonie komórkowym kod Q kod samochodowy kod samolotowy kod splotowy Unicode kod zamknięty – jednoklasowy system znaków, do którego nie można wprowadzać nowych elementów.
W informatyce, a dokładniej inżynierii oprogramowania, wyróżnia się kod źródłowy i kod wynikowy.
W telekomunikacji wyróżnia się kodowanie liniowe.
W przypadku zabezpieczania nadawanego sygnału przed błędami podczas transmisji można mówić o kodach korekcyjnych lub detekcyjnych.
Zobacz też
geokodowanie nierówność Krafta-McMillana szyfr