Mieroszowskie Ściany (czes. Mirošovské stěny, niem. Die Buche, 638–664 m n.p.m.) – wąski wyrównany grzbiet górski w południowo-zachodniej Polsce, w Górach Stołowych, w Sudetach Środkowych.
Lokalizacja Mieroszowskie Ściany położone są na południowo-zachodniej granicy Polski z Czechami, na południowy zachód od Mieroszowa, powyżej GolińskaSłownik geografii turystycznej Sudetów, tom 8 Kotlina Kamiennogórska, Wzgórza Bramy Lubawskiej, Zawory, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 1997, ISBN|83-85773-23-1Sudety Środkowe, mapa w skali 1:40 000, Wydawnictwo Turystyczne "Plan", Jelenia Góra, 2017, wydanie VI, .
Opis Mieroszowskie Ściany to zalesiony, płaski fragment stoliwa, będący częścią Zaworów, pasma górskiego zamykającego od północnego zachodu Góry Stołowe. Przebiegająca grzbietem szczytowym granica dzieli pasmo na polską i czeską część. Stoliwo przyjmuje fantazyjne kształty, wkomponowane w wąską "ścianę" wyniesioną kilkaset metrów nad otoczenie. W kierunku południowo-wschodnim przedłużeniem Mieroszowskich Ścian po czeskiej stronie są Broumowskie Ściany (Broumovské stěny). Południowo-zachodnie zbocze po czeskiej stronie jest łagodne, zaś północno-wschodnie zbocze po polskiej stronie opada stromo, tworząc ścianę, na której wyrastają niewielkie piaskowcowe skałki, trudno dostępne ze względu na świerkowy las regla dolnego.
Budowa geologiczna Mieroszowskie Ściany zbudowane są ze skał osadowych niecki śródsudeckiej. Są to górnokredowe (cenoman-turon) piaskowce margliste i mułowce z formami wietrzenia piaskowców górnej kredy. Niższe partie utworzone są z triasowych (pstry piaskowiec) piaskowców arkozowych i szarogłazowych barwy czerwonej z wkładkami iłołupków. Jeszcze niżej zalegają piaskowce arkozowe powstałe w górnym permie – cechsztynie. Tworzą one niewielkie spłaszczenie zakończone niewielką kuestą. Pod nimi występują zlepieńce dolnego permu – czerwonego spągowcaJ. Krechowicz: Szczegółowa mapa geologiczna Sudetów, skala 1:25 000, ark. Golińsk, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1967.
Mieroszowskie Ściany powstały w wyniku długotrwałego procesu sedymentacyjnego, a potem erozyjnego piaskowców górnej kredy. Zmieniające się warunki klimatyczne, zmienne uwarstwienie oraz różne lepiszcze wpływały na kształt i urzeźbienie. W kształtowaniu rzeźby ważną rolę odegrały również ruchy górotwórcze i tektoniczne.
Europejski dział wód Grzbietem Mieroszowskich Ścian przebiega granica zlewiska mórz: Bałtyckiego i Północnego.
Turystyka Przez Mieroszowskie Ściany prowadzą szlaki turystyczne: – zielony szlak graniczny prowadzący wzdłuż granicy z Tłumaczowa do przełęczy Okraj, wytyczony w 1993 r. – żółty szlak po czeskiej stronie prowadzący wzdłuż grzbietu poniżej granicy
Na węźle szlaków znajduje się turystyczne przejście graniczne Łączna – Zdoňov. Do Mieroszowskich Ścian prowadzi droga lokalna z Mieroszowa do przejścia.
Historia Nazwę Mieroszowskie Ściany nadali grzbietowi pierwsi sudeccy osadnicy okolic Golińska, których strome ściany grzbietu oddzielały od Mieroszowa. Do czasu wytyczenia granicznego szlaku Mieroszowskie Ściany były jednym z bardziej niedostępnych i zapomnianych miejsc w Sudetach.
Przypisy
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 8, Kotlina Kamiennogórska, Wzgórza Bramy Lubawskiej, Zawory, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 1997, Sudety Środkowe, mapa w skali 1:40 000, Wydawnictwo Turystyczne "Plan", Jelenia Góra, 2017, wydanie VI,
Kategoria:Góry Stołowe Kategoria:Zawory (góry) Kategoria:Golińsk