Przewlekła niedrożność tętnic obwodowych powstaje najczęściej jako odpowiedź na miażdżycę tętnic. Czynnikami, które podwyższają ryzyko są: nałóg nikotynowy nadciśnienie hipercholesterolemia cukrzyca nadwaga brak ruchu stres czasem zapalenie naczyń
Objawem niedrożności tętnic obwodowych jest chromanie przestankowe. Bóle pojawiają się poniżej miejsca, gdzie zwężają się tętnice, czyli łydki przy anomaliach na wysokości uda i podudzia; pośladki i tylna część uda – zwężenia w miednicy. Jeśli następuje kompensacja, pacjent może iść dalej po przezwyciężeniu bólu i proces ten nazywa się ang. walking through. Inne objawy zależą od stopnia zaawansowania choroby i są to: uczucie zimna w "porażonym obszarze", zaburzenia czucia, nocny ból spoczynkowy, a w dalszych fazach też owrzodzenia i martwica (nekroza).
Stadia zaawansowania zmian niedokrwiennych według Fontaine'a I – bez dolegliwości IIa – ból przy wysiłku, trasa przebyta więcej niż 200 m IIb – ból przy wysiłku, trasa przebyta mniej niż 200 m III – ból podczas leżenia IV – ból spoczynkowy, martwica/zgorzel
Leczenie uświadomienie pacjenta o wpływie czynników ryzyka na stan choroby, unikanie zranień – utrudnione gojenie, niezbyt gorące kąpiele (poniżej 35 °C) dieta antycukrzycowa farmakoterapia przezskórna angioplastyka – rozszerzenie za pomocą cewnika z balonikiem zwężenia tętnicy na krótkim odcinku. lokalna tromboliza – wlewy leków rozpuszczających złogi miażdżycowe operacje: np. by-pass amputacja, jeśli nie ma innych metod, przy nie dającym się opanować bólu, przy gangrenie z zagrożeniem rozprzestrzenienia zakażenia
Bibliografia
Kategoria:Choroby naczyń