thumb|Herb Fullstein thumb|Herb Herburt Herburtowie, od imienia Herburt, Herbort – imię męskie. Herburtowie, wcześniej rycerze Vulm z Fülme w Górach Wezerskich, z roku 9 kwietnia 1241 jest wzmianka o drużynie biskupa misyjnego Brunona ze Schauenburga biorącego udział w bitwie pod Legnicą, gdzie wspomniano rycerza Herborta z Fulmu. Następnie Herbutowie nabywają Felsztyn na Morawach i w końcu Arłamów na Rusi Czerwonej. thumb|Herb Herburtów (na Morawach) XIV wiek
Linia dolnosaksońska Herbort von Fritzlar ok. 1190, niemiecki pisarz,
I pokolenie Herbort z Fulmu (ur. ok. 1220 Fülme, zm. ok. 1300, Fulsztajn), podstoli przy biskupie Brunonie ze Schauenburga (1241, uczestnik bitwy pod Legnicą), przybył w orszaku biskupim z miejscowości Fülme (nad rzeką Wezerą w Westfalii, w roku 1253 razem z księciem Władysławem opolskim uczestniczy w wyprawie na Ruś Halicką przeciw księciu Danielowi Halickiemu, w roku 1278 bierze udział w wyprawie króla Przemysława II Otokara przeciw pogańskim Prusom, landwójt Ołomuńca, miał siedmiu synów. Johann z Fulmu, brat Herborta
II pokolenie Jan (Johannes von Kranowitz), II syn Herborta (po śmierci ojca wraca do Westfalii) Herbord II. de Traberch (de Traberger) – zginął w bitwie na Morawskim Polu 1278, razem z ojcem w Grazu 1264, Ekrik (Ekkerich, Eckerich) 1264, podział majątku w 1266, wójt Nysy do 1268, Detrzich (Dietrich) z Fulmu, cognatus 1264, Dietrich 1255, w Ołomuńcu 1270–1317, proboszcz Brünn 1281, Hanning (Johannes), giermek 1251–1266, rycerz 1268–1288 w Minden, Konrad, poborca opawski, Heinrich 1264, Notariusz w Opawie, następnie w Ołomuńcu 1316,
III pokolenie Herbort III. Traberger syn Eryka dziedzic Fulsztajnu, umiera bezdzietny w roku 1310 Herbort IV Drost z Fulmu, Minden, Meinsen bei Minden, Kranowitz), (zm. 1340, Fulsztajn), syn Eryka (Eckericha) dziedzic Fulsztajnu od roku 1310, Johann Eckerich syn Eryka (Eckericha), kanonik Wrocławski 1296–1316, Watler syn Henniga 1273, Eckerich syn Henniga, rycerz 1302, Herbort Walter syn Henniga,
IV pokolenie Alesz (Alsianus z Fulsztajnu) syn Herbota IV (zm. 1372), Jan, syn Herbota IV, Jindrzich z Fulsztajnu, syn Herbota IV, Herbort (zm. 27.9.1369), proboszcz
V pokolenie Herbort V, syn Alsianusa z Fulsztajnu Szczepan, syn Alsianusa z Fulsztajnu Jindrzich II (zm. 1422 w Vyškovie) z Fulsztajnu, u boku z króla Władysława Jagiełły wziął udział w Bitwie pod Grunwaldem (1410)
Linia Sup W połowie XV wieku następuje podział dotychczasowej linii na gałąź Sup: Herbort VI z Fulsztajnu,
VI pokolenie Jindrzich III. z Fulsztajnu, syn Jindrzicha II
IX pokolenie Jan Młodszy Herbort z Fulsztajnu poślubił Anna z Heraltic (zm. przed 1598); 2 małżeństwo: Markéta (Marie) Tvorkovská z Kravarza (zm. 14.10.1625)
Linia morawsko-polska Jan Herburt (biskup poznański) w roku 1290, za panowania Konrada księcia Mazowieckiego uposaża kościół w miejscowości Jeruzal w pow. skierniewickim, według notatki znajdującej się w archiwum Konsystorza Warszawskiego Herburt PuczPuso 1281 Opawa, Puss 1302 Krzanowice, Pawcze 1374 Sanok, Paus 1385 Kromieryż, Pansch 1386 Lubowla. ze Sławkowa (XV wiek) syn Herborda Puss z Krzanowic i Katarzyny, wnuk Herborda II Puso, prawnuk Herborda de Fullstein stolnika bpa Brunona„To też księże (red. Władysław Opolczyk) Herburty z Morawy przywiodło, z domu trzy miecze w jabłku, imiona Fryderyka, Wacława i Miklasza (Mikołaja), które przełożył na trzy urzędy przedniejsze Rusi na Lwowie, Przemyślu, Sanoku i indziej, zostawiwszy brata w ojczyźnie na Fulsztynie. Drudzy w Rusi osiedlili i dali mu imię Fulsztyn od miejsca ojczyzny, z którego się piszą do tego czasu.”, [w:] Rok 1383, Alessandro Guagnini Sartmatiae Europeae descriptio op.cit. Kasper Niesiecki. Herbarz polski IV.374., chorąży przemyski, ożeniony z Małgorzatą. Miał trzech synów Herborta, Frydrusza i Mikołaja.
Linia śląska Sambor Herburt z Sośnicowic ok. 1370 Jan Herbort z Sośnicowic (niem. Hans Herbort von Fullstein die Schönwälder Scholtisei) poddany księcia Jana Opolskiego, 12 października 1497 sołtys Bojkowa i Sośnicowic, Fryderyk Herbort z Sośnicowic (nm. Friedrich Herbort von Fullstein auf Kieferstädtel), od 1497 właściciel Sośnicowic, sołtys Szywałdu (Bojków) Heinrich Herburt von Füllstein (ur. ok. 1455, zm. ok. 1538),
Po roku 1370 dochodzi do podziału na dwie linie śląskich Herburtów. Pierwsza nadal pozostaje na Śląsku, natomiast druga, za przywilejem Władysława Opolczyka przenosi się na przyłączone do Korony ziemie za Wisłokiem i Sanem.
Linia felsztyńska Książę Władysław Opolczyk udziela szerokich nadań Fryderykowi, Wacławowi i Mikłaszowi (Mikołajowi) Herbortom przybyłym z Maraw i Śląska nad Strwiążem i Wiarem. Nową siedzibą tego rodu staje się wówczas Felsztyn.
W roku 1645 wygasła męska linia Herburtów.
III pokolenie Jan Herburt, syn Jana Szczęsnego, w roku 1620 urządził zajazd na zamek Adama Goreczkowskiego i został za to później ukarany infamię – ostatni z Herburtów. Andrzej z Fulsztyna Herburt, 1630, posiadłości na ziemi sanockiej, Przysieki
IV pokolenie Jan Szczęsny Herburt (ur. 1567, zm. 31 grudnia 1616), pisarz, w 1616 fundował renesansowy zamek w Dobromilu, pod koniec życia pozostawił Dobromil w ruinie, uczestnik rokoszu Zebrzydowskiego, spory ze Stadnickimi, Wapowskimi Jan Herburt (ur. ok. 1540, zm. ok. 1607) chorąży lwowski, Regina Herburt Żółkiewskа (ur. 1566, zm. 6.11.1626), żona Hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Potomstwo: najstarsza córka Zofia Daniłowiczowa herbu Lubicz (ur. ok. 1590–1634), od 1605 żona wojewody ruskiego Jana, babka Jana III Sobieskiego. Anna Herburt (ur. 1535) poślubiła Jakuba Snopkowskiego, Erazm Herburt (zm. 1596), właściciel m. Wetlina, Jaworzec, Lutowiska, Beniowa, Zatwarnica, Sąsiadowice, Głęboka. Portret Erazma Herburta znajdował się przed wojną w reflektarzu klasztoru Karmelitów we wsi Sąsiadowice 5 km od Felsztyna, obecnie znajduje się w Muzeum Narodowym im. Andrzeja Szeptyckiego we Lwowie.
Anna z Herburtów Uchańska (zm. 1619), właścicielka dóbr uchańskich, fundatorka parafii Uchanie, córka Stanisława Herburta z Dobromila, kasztelana lwowskiego i starosty samborskiego, poślubiła Pawła Uchańskiego dnia 3 czerwca 1571, związek ten pobłogosławił Walenty Herburt, Dorota Sieniawska, córka Stanisława Herburta z Dobromila, kasztelana lwowskiego i starosty samborskiego, żona Jana SieniawskigoBoniecki, t. 7, s. 259. Katarzyna Jazłowiecka, córka Stanisława Herburta z Dobromila, kasztelana lwowskiego i starosty samborskiego, żona Mikołaja Jazłowieckiego
Abraham Herburt z Felsztyna, syn Jakuba (zm. po 1595), chorąży (łac. Abraham, filii olim Jacobi Herborth de Fulstin et in Mieziniecz heredis) z matki Wapowskiej h. Nieczuja, syn Jakuba (Jakóba) z Mizieńca, który był bratem Jana kasztelana belskiego,
V pokolenie Mikołaj Herburt z Fulsztyna na Dobromilu i Dziedziłowa (ur. ok. 1524, zm. 1593) syn Jana z Felsztyna i Dobromila podkomorzego przemyskiego z matki Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa dziedzica na Pełniatyczach, najmłdszy z rodzeństwa. Wojewoda podolski (do 1589), starosta tłumacki, kasztelan przemyski i starosta lwowski (od 1572 roku), (łac. Nicolaum Herborth de Fulstin capitaneum Leopoliensem et Joannem Zamoiski capitaneum Belsensem et Zamechensem). W okresie bezkrólewia po Stefanie Batorym wyznaczony przez Sejm do strzeżenia granic przed wojskami wołoskimi. W roku 1601 przeprowadził na polecenie Sejmu podział ziemi na Rusi i Podolu między zasłużone rycerstwo. Przez niego przesłał hetman Żółkiewski umowę zawartą z bojarami o tron moskiewski dla króla Władysława pod Smoleńskiem. Jan Herburt (ur. po 1524, zm. 1577), syn Jana z Felsztyna i Dobromila podkomorzego przemyskiego z matki Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa dziedzica na Pełniatyczach. Polski historyk, humanista, kasztelan sanocki (łac. Joannem Herborth de Fulstin castellanum Sanocensem et capitaneum Premisliensem), Stanisław Herburt (ur. 1524, zm. 1584), syn Jana z Felsztyna i Dobromila podkomorzego przemyskiego z matki Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa dziedzica na Pełniatyczach, pradziad Piotr. Po śmierci ojca został podkomorzym przemyskim. Kasztelan lwowski, starosta samborski, żupnik ruski (samborski i drohobycki), (łac. Stanislaum Herborth de Fulstin castellanum Leopoliensem, capitaneum Samboriensem et Drohobicensem atque zupparium terrarum Russiae). Potomstwo syn Piotr wojewoda podolski od 1586, Walenty Herburt (ur. 1524, zm. 1572), biskup przemyski, syn Jana z Felsztyna i Dobromila podkomorzego przemyskiego z matki Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa dziedzica na Pełniatyczach, Marcin Herburt z Felsztyna (ur. 1519, zm. 1570), poślubił Katarzynę Urszulę Krotoska z Krotoszyna. Od 1548 na dworze króla Zygmunta Augusta. Syn Jana z Felsztyna i Dobromila podkomorzego przemyskiego z matki Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa dziedzica na Pełniatyczach Barbara Herburt (zm. 1580), córka Jana z Felsztyna i Dobromila podkomorzego przemyskiego z matki Jadwigi córki Piotra Chwala z Rozlowa dziedzica na Pełniatyczach, zamężna z Piotrem Kmitą, właścicielka klucza sobieńskiego Olszanicy, Ustianowej, Smolnika, Tarnawy Niżnej, Tarnawy Wyżnej, Jaworzec nad Wetlinką, villarum hereditarium Ustyanowa, Wankowa, Szerednicza et Ropinka, 2v za Andrzeja Górkę kasztelana międzyrzeckiego. Jakub (Jakób) Herburt (ur. 1512, zm. 1573), poślubił w 1560 Katarzynę Wapowską. Paweł Herburt (łac. Paulum Herborth de Fulstin filium Nicolao Choczimierskiem) Seweryn Herburt (brat Jana, Mikolaja i Walentego) Jan Herburt (ur. ok. 1505, zm. 1569), 1553 Podole, kasztelan bełski, dziad Seweryn Herburt, Anna Herburt Zamoyska, jej synem z małżeństwa, które zawarła ze Stanisławem Zamoyskim był późniejszy Kanclerz Jan Zamoyski (1542–1605) Jadwiga Herburt poślubiła Marcina Ossolińskiego (zm. 1595), rotmistrza wojsk Stefana Bathorego, właścicielka Nowego Miasta w Przemyskiem, Jan Herburt (ur. 1505, zm. 1553), poślubił Annę Dąbrowską (syn Jana i Anny Fredro). Zofia Herburt (zm. 12.05.1631), poślubiła podskarbiego wielkiego koronnego Jana Dulskiego h. Przegonia, po śmierci Dulskiego w 1590 r., wyszła za mąż za starostę świeckiego i lipieńskiego Jana Kostkę (zmarł w 1592 r.). Ostatnim mężem Zofii był kasztelan międzyrzecki Jan Czarnkowski. Po Janie Kostce trzymała starostwo niegrodowe świeckie i do śmierci tytułowała się starościną świecką.
VI pokolenie Jan iunior de Felstin – 1538, syn Zebrzyda alias Seweryna z Felsztyna Stanisław – 1498, syn Zebrzyda alias Seweryna z Felsztyna Barbara – 1503, 1v Sieniawska alias Brzodowska, 2v Jaryczowski, córka Zebrzyda (Seweryna) z Felsztyna Anna – 1500, za Stanisława Fredro z Nowosiedlec, córka Zebrzyda (Seweryna) z Felsztyna
Jakub 1491, syn Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa Jan Herburt, syn Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa, poseł województwa ruskiego (członek izby poselskiej) na Sejm radomski w roku 1505, poślubił w 1497 Annę Fredro. Następnie żonaty z Zuzanną Bal, pod koniec XV wieku nadaje przywilej lokacyjny wsi Arłamów na prawie wołoskim. Jego następcy, osiedli we wsi, przyjmują nazwisko Arłamowscy, od nazwy osady. W 1519 roku przeprowadzono oddzielenie majątku Herburta w Arłamowie od dóbr królewskich. Andrzej – 1535, syn Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa Piotr – 1503, syn Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa Mikołaj wojski – 1537, syn Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa Seweryn – 1511, syn Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa córka nieznane imię, za Jana Pukowskiego, córka Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa Anna – 1502, 1v Jakub z Humnisk, 2v Marcin Staniszewski, córka Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa Dorota 1v Arnolf de Thedaldis, 2v Podlodowski, sórka Mikołaja Dobromilskiego i Anny z Dziedziłowa
mały|Mikołaj Herburt Odnowski