Emirat Grenady () – muzułmańskie królestwo na Półwyspie Iberyjskim, istniejące w latach 1237–1492. Powstało po zajęciu Grenady w 1237 przez Muhammada ibn Nasira. Od 1246 lenno Kastylii. Po 1248 jedyny muzułmański kraj na Półwyspie Iberyjskim. Symbolem świetności Grenady stał się pałac Alhambra. Pod koniec XIV wieku zaczął się okres wojen domowych i zmierzchu państwa. W 1410 Kastylijczycy zajęli Antequera, zaś w 1461 Aragonia odebrała emiratowi Gibraltar (zob. rekonkwista). W latach 80. emirowie podjęli próbę uniezależnienia się od Kastylii, jednak w 1492 Grenada została podbita.
Emirowie Grenady z dynastii Nasrydów 1237–1273: Muhammad I 1273–1302: Muhammad II 1302–1309: Muhammad III 1309–1314: Nasr 1314–1325: Ismail I 1325–1333: Muhammad IV 1333–1354: Jusuf I 1354–1359: Muhammad V 1359–1360: Isma'il II 1360–1362: Muhammad VI 1362–1391: Muhammad V 1391–1392: Jusuf II 1392–1408: Muhammad VII 1408–1417: Jusuf III 1417–1419: Muhammad VIII 1419–1427: Muhammad IX 1427–1429: Muhammad VIII 1429–1431: Muhammad IX 1432: Jusuf IV 1432–1445: Muhammad IX 1445: Muhammad X 1445–1446: Jusuf V 1446–1448: Muhammad X 1448–1453: Muhammad IX 1453–1455: Muhammad XI 1455–1462: Sad 1462: Jusuf V 1462–1464: Sad 1464–1482: Ali 1482–1483: Muhammad XII 1483–1485: Ali 1485–1487: Muhammad XIII 1487–1492: Muhammad XII
Zobacz też Zirydzi z Grenady – wcześniejsze państwo ze stolicą w Grenadzie z lat 1012–1090
Przypisy
Kategoria:Historyczne państwa na Półwyspie Iberyjskim Kategoria:Al-Andalus Kategoria:Historyczne emiraty