Willebrord Snell (ur. 1580 w Lejdzie, zm. 30 października 1626 tamże) znany także jako Snellius lub Snel van Royen – holenderski naukowiec: matematyk, fizyk i astronom. Najbardziej znany jest z osiągnięć w optyce geometrycznej – odkrył prawo załamania światła, zwane też prawem Snella.
Życiorys W 1613 zastąpił swojego ojca Rudolpha Snella (1546–1613) na stanowisku wykładowcy matematyki na tamtejszym uniwersytecie.
Dorobek naukowy Geodezja W 1615 zaproponował i wdrożył do praktyki nową metodę wyliczania promienia Ziemi. Polegała ona na policzeniu odległości między dwoma punktami o tej samej długości geograficznej dzięki triangulacji (odkrycie twierdzenia sinusów nazwanego później na jego cześć twierdzeniem Snelliusa). W 1617 opublikował pracę Eratosthenes Batavus (Holenderski Eratostenes), opisującą tę metodę i jej wynik dla dwóch miast Alkmaar i Bergen op Zoom, różniących się o stopień w szerokości geograficznej – policzona przez niego odległość to 107,395 km, podczas gdy faktyczna wynosi około 111 km.
Matematyka Dał się znać także w matematyce wymyślając nową metodę obliczania liczby π, która była najlepszą od czasów antycznych.
Fizyka Prawo załamania odkrył w 1621 roku.
Upamiętnienie Jeden z kraterów na Księżycu nosi nazwę Snellius dla uczczenia jego dokonań.
Dzieła
1617: Eratosthenes Batavus, 1621: Cyclometria sive de circuli dimensione, 1624: Tiphys Batavus, 1618: Coeli et siderum in eo errantium observationes Hassiacae – współautor, Doctrina triangulorum, opublikowana po jego śmierci.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fizycy XVII wieku Kategoria:Holenderscy astronomowie XVII wieku Kategoria:Holenderscy matematycy XVII wieku Kategoria:Holenderscy fizycy doświadczalni Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami twierdzeń Kategoria:Ludzie urodzeni w Lejdzie Kategoria:Holenderscy optycy Kategoria:Urodzeni w 1580 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lejdzie Kategoria:Zmarli w 1626