thumb|Podpis Iwana Franki na banknocie o nominale 20 hrywien. Widoczne jest użycie litery j Ј, ј (serb. jе) – litera cyrylicy używana w języku serbskim, języku macedońskim i w cyrylickim zapisie języka azerskiego. Służy do zapisywania głoski [] w powyższych językach.
Na początku XIX wieku została poraz pierwszy użyta w cyrylicy, gdy Vuk Karadžić wprowadził tę literę do alfabetu serbskiego do oznaczania głoski []. Do tego celu pierwotnie wykorzystywał literę Ї, podobnie jak inni reformatorzy ortografii serbskiej. Wybór litery Ј uzasadniał zaś tym, że zarówno litery łacińskie, jak i cyrylickie wywodzą się z alfabetu greckiego, a taka czcionka już jest dostępna w drukarniach. Argumenty Karadžića okazały się jednak niewystarczające, przez co zaczął być postrzegany jako narzędzie katolicko-jezuickiej propagandy. Napotkał silny opór ze strony duchowieństwa i samego księcia Miłosza.
W drugiej połowie XIX wieku niektórzy językoznawcy i literaci ukraińscy proponowali wprowadzenie litery ј w tej samej roli do alfabetu ukraińskiego (w wersji zwanej drahomaniwką). Koncepcja ta nie zyskała wystarczającego poparcia, jednak jej ślad wciąż widnieje na banknocie ukraińskim nominału 20 hrywien, na którym umieszczono rękopis wiersza Iwana Franki zapisany z wykorzystaniem litery ј.
Kodowanie
Zobacz też Ϳ ϳ (alfabet grecki) J j (alfabet łaciński) Й й (cyrylica)
Przypisy
Kategoria:Litery cyrylicy