Efrem Syryjczyk, św. Efrem (, Ap̄rêm Sûryāyā; , Efraim ho Syros; , ; ur. ok. 306 w Nisibis, zm. 9 czerwca 373 w Edessie) – kaznodzieja, diakon, poeta, komentator Pisma Świętego, piszący w języku syryjskim, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca, święty mnich i Doktor Kościoła, zaliczany do wielkich Ojców Kościoła oraz pustyni, przez swoją działalność poetycko-teologiczną kojarzony zwłaszcza z Wielkim Postem.
Życiorys Urodził się około 306 roku w najprawdopodobniej w Nisibis. Został wychowany w duchu chrześcijańskim, informacje o pogańskim ojcu należy odrzucić. Wpływ na jego rozwój duchowy miał przede wszystkim Jakub z Nisibis. W 363 roku udał się do Edessy, by założyć tam szkołę teologiczną, w której wykształcił między innymi Zenobiusza z Gizerty. Mimo, że propagował pustelniczy styl życia, sam takowego nie prowadził, skupiając się na duszpasterstwie. Historia o jego podróży do mnichów egipskich jest legendarna, natomiast istnieje prawdopodobieństwo jego spotkania z Bazylim Wielkim w Cezarei. Zmarł 9 czerwca 373 roku w Edessie.
Twórczość i poglądy Jego dzieła były tłumaczone na kilka języków, jednak oryginalnie pisał je po syryjsku. Był bardzo płodnym pisarzem, ponieważ miał stworzyć ponad trzy miliony wierszy i ponad tysiąc kazań.
Lista: „Contra haereses ad Hypatium” i „Contra haereses ad Domnum” – krytyka nauk Maniego, Marcjona i Bardesanesa „Hymny przeciw heretykom” „Hymny o wierze” „Hymny o Raju” „O Panu naszym” „Mowy o wierze” „List do Publiusza” „Hymny przeciw Julianowi Apostacie” „Komentarz do Księgi Rodzaju i Wyjścia” „Komentarz do Hioba” „Komentarz do czterech Ewangelii zebranych w jedno” „Komentarz do Dz” „Komentarze do listów św. Pawła”
Prócz tego pisał liczne hymny liturgiczne, a także hymny o świętych. Swoje poglądy teologiczne bazował przede wszystkim na znajomości Pisma Świętego. Ze względu na swoje oddanie Matce Bożej został nazwany „Doktorem Maryjnym”. Porównywał jej czystość i bezgrzeszność do Jezusa i zestawiał ją z Ewą. W polemikach z heretykami i poganami bronił idei wolnej woli i jedności Kościoła.
Kult Efrem został ogłoszony doktorem Kościoła przez papieża Benedykta XV.
Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci (9 czerwca). Cerkiew prawosławna wspomina świętego mnicha 28 stycznia (10 lutego według kalendarza gregoriańskiego).
Jego atrybutami są księga, zwój i krowa.
Zobacz też Kult świętych Modlitwa za wstawiennictwem świętego Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego Święci prawosławni
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Efrem Syryjczyk, Opera omnia... w bibliotece Polona
Kategoria:Bizantyńscy teolodzy 395–527 Kategoria:Doktorzy Kościoła Kategoria:Ojcowie Kościoła Kategoria:Ojcowie pustyni Kategoria:Pisarze języka syryjskiego Kategoria:Syryjscy duchowni katoliccy Kategoria:Syryjscy duchowni prawosławni Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Święci poprzez kanonizację równoważną Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Urodzeni w IV wieku Kategoria:Zmarli w 373 Kategoria:Syryjscy teolodzy chrześcijańscy