mały|240 px|Od lewej Leônidas, Władysław Szczepaniak i Madejski podczas meczu Brazylia – Polska na mistrzostwach świata w 1938 Edward Dominik Jerzy Madejski (ur. 11 sierpnia 1914 w Krakowie, zm. 15 lutego 1996 w Bytomiu) – polski piłkarz, bramkarz.

Młodość Wychowywał się w Krakowie. Jako gimnazjalista grywał w mistrzostwach Polski w piłce ręcznej w barwach Cracovii, choć formalnie niepełnoletni nie mogli uczestniczyć w tych rozgrywkach. Następnie studiował chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim

Kariera klubowa Edward Madejski był wychowankiem Juvenii Kraków, będącej jedną z drużyn piłkarskich działających przy Związku Męskiej Młodzieży Przemysłowej i Rękodzielniczej, w ramach Towarzystwa Sportowego im. Henryka Jordana. Dobrze zapowiadający się junior szybko dostrzeżony został przez działaczy silniejszych klubów. W latach 1933–1937 zagrał w 64 meczach ligowych w barwach Wisły Kraków. Zadebiutował w wieku niespełna 19 lat, 2 lipca 1933 w meczu derbowym z Podgórzem (10:1). Bramki Wisły strzegł przez pięć kolejnych sezonów, ostatni mecz rozegrał 14 listopada 1937 przeciwko AKS Chorzów (5:2).

W 1938 roku miał zostać zawodnikiem Dębu Katowice, jednak w ostatniej chwili zrezygnował z przenosin na Śląsk mimo porozumienia klubów. W niedokończonym sezonie 1939 reprezentował Garbarnię – między 14 maja i 25 czerwca 1939 pięciokrotnie bronił bramki krakowskiego beniaminka. Po przegranym 0:5 meczu z Wartą Poznań stracił miejsce w bramce Garbarni i letnie miesiące spędził jako zawodnik Zaolzia Trzyniec.

Reprezentacja W reprezentacji Polski zadebiutował 6 września 1936 w meczu z Jugosławią. W kręgu zainteresowań kapitana związkowego Józefa Kałuży znajdował się już jednak wcześniej, w sierpniu 1936 był rezerwowym dla Spirydiona Albańskiego podczas igrzysk olimpijskich w Berlinie. Bronił m.in. w najsłynniejszym meczu Polaków tego okresu – z Brazylią na MŚ 1938, przegranym przez polską drużynę po dogrywce 5:6. Podczas francuskich finałów nie należał formalnie do żadnego z klubów – z Wisłą rozstał się w burzliwy sposób, a nie mógł jeszcze występować w Garbarni. Ostatni mecz w kadrze rozegrał 13 listopada 1938 przeciwko Irlandii. Łącznie reprezentacyjną bluzę bramkarską przywdziewał 11 razy.

+Mecze Edwarda Madejskiego w reprezentacji PolskiLp.DataMiastoPrzeciwnikWynikCzas gryUwagi1.6 września 1936Belgrad3:9 (0:5)45 minutzmieniony przez Stanisława AndrzejewskiegoMecz o puchar króla Piotra II2.23 czerwca 1937Warszawa3:1 (2:0)90 minutMecz towarzyski3.4 lipca 1937Łódź2:4 (2:3)90 minutMecz towarzyski4.13 marca 1938Zurych3:3 (1:1)90 minutMecz towarzyski5.3 kwietnia 1938Belgrad0:1 (0:0)90 minutEliminacje Mistrzostw Świata6.22 maja 1938Warszawa6:0 (3:0)90 minutMecz towarzyski7.5 czerwca 1938Strasburg5:6(1:3, 4:4, 4:5)120 minut1/8 finału Mistrzostw Świata8.18 września 1938Chemnitz1:4 (0:1)90 minutMecz towarzyski9.25 września 1938Warszawa4:4 (2:1)90 minutMecz o puchar króla Piotra II10.23 października 1938Warszawa2:2 (0:2)90 minutMecz towarzyski11.13 listopada 1938Dublin2:3 (1:2)57 minutw 14' zmieniony przez Romana Mrugałę, w 47' wrócił na boiskoMecz towarzyski

Powojenne losy W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnych rozgrywkach piłkarskich jako zawodnik AKS Kraków, ale też m.in. drukował ulotki niepodległościowe. Aresztowany przez Gestapo podczas próby przemytu kosztowności do Lwowa. Kilka miesięcy spędził w celi śmierci, w więzieniu zachorował na tyfus. Pod koniec wojny ukrywał się w górach.

Po wyjściu na wolność kontynuował karierę piłkarską, wyjechał do Bytomia. Pracował tam w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym. Wstąpił w szeregi założonej przez przesiedleńców ze Lwowa Polonii. Okazała się być ona trzecim i ostatnim klubem, w którym Edward Madejski występował w ramach pierwszoligowych rozgrywek. Do 1947 roku był pierwszym bramkarzem. Później bytomskich barw bronił już tylko trzykrotnie, dwa razy w sezonie 1948 i raz w sezonie 1949 – 2 maja 1948 w meczu przeciwko Polonii Warszawa (1:1), a następnie 9 maja 1948 grając przeciwko swojemu dawnemu zespołowi – Garbarni (4:1). Po tych dwóch spotkaniach oddał miejsce w bramce młodszemu o 15 lat Mieczysławowi Wieczorkowskiemu, czasem zastępowanemu przez Kazimierza Koczapskiego (rocznik 1919). Pożegnalny mecz Madejskiego miał miejsce 29 maja 1949, na boisku AKS Chorzów, w ramach 9. kolejki I ligi. Mający wówczas 34 lata i 291 dni bramkarz rozegrał pierwszą połowę spotkania, po czym został zmieniony przez Koczapskiego. Mecz zakończył się wynikiem 3:2 dla chorzowian, ale po 45 minutach rezultat brzmiał 2:1 dla drużyny z Bytomia. Co ciekawe, szkoleniowcem Polonii był wówczas kolega Madejskiego z reprezentacji, Michał Matyas. Rok wcześniej obaj przedwojenni kadrowicze wystąpili zresztą w meczu przeciwko Garbarni.

W 1954 otrzymał dyplom inżyniera na Akademii Górniczo-Hutniczej. Pracował jako kierownik działu gospodarki materiałowej w Nowej Hucie.

W 1956 aresztowano go i fałszywie oskarżono o działalność dywersyjną oraz szpiegostwo na rzecz rządu RP na uchodźstwie na podstawie zeznań bezpośredniego przełożonego. W więzieniu przesiedział trzy lata; wyszedł 24 kwietnia 1959 r. W tym czasie rozpadło się jego małżeństwo. W latach 70. jeszcze trzykrotnie zamykano go w więzieniu pod fałszywymi zarzutami. Ostatecznie został zrehabilitowany.

Zmarł 15 lutego 1996 r. w Bytomiu, gdzie nieprzerwanie mieszkał. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. thumb|Grób Edwarda Madejskiego na cmentarzu Rakowickim Sukcesy Wicemistrzostwo Polski: 1936 III miejsce Mistrzostw Polski: 1933, 1934 11-krotny reprezentant Polski (1936/38) – awans i udział w Mistrzostwach Świata 1938 (1/8 finału), rezerwowy podczas turnieju olimpijskiego 1936.

Bibliografia Andrzej Gowarzewski, MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017 Andrzej Gowarzewski, MISTRZOSTWA POLSKI. MECZE, KLUBY (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (2), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017. Andrzej Gowarzewski, BIAŁO-CZERWONI. Dzieje piłkarskiej reprezentacji Polski 1921-2018, Wydawnictwo GiA, Katowice 2018.

Przypisy

Kategoria:Polscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Piłkarze Wisły Kraków Kategoria:Piłkarze Garbarni Kraków Kategoria:Piłkarze Polonii Bytom Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1938 Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Zmarli w 1996 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie