Katarzyna I z Courtenay, fr. Catherine de Courtenay (ur. ok. 1274, zm. 1307Podawane są 2 daty śmierci: 2 stycznia 1307 lub 11 października 1307. w Paryżu) – tytularna cesarzowa Konstantynopola od 1283 r.
Pochodzenie Była córką tytularnego cesarza Konstantynopola - Filipa I, z kapetyńskiej gałęzi rodu de Courtenay i Beatrycze Sycylijskiej. Jej dziadkami ze strony matki byli: król Sycylii - Karol I i Beatrycze Prowansalska - hrabina Prowansji.
Tytuł cesarski Jej ojciec zmarł w 1283 r. i Katarzyna odziedziczyła po nim prawa do tronu cesarstwa.
Małżeństwo W styczniu 1301 r.Podawana jest również data ślubu pomiędzy 28 stycznia 1300 r. a 8 lutego 1300 r., lecz wydaje się to niemożliwe m.in. z uwagi na czas uzyskania dyspensy, bo zgon poprzedniej żony Karola Walezjusza Małgorzaty Andegaweńskiej datuje się na 31 grudnia 1299 r. poślubiła swojego dalekiego kuzyna (ich wspólnym pradziadkiem był Ludwik Lew) Karola Walezjusza (była jego drugą żoną). Karol był młodszym bratem króla Francji Filipa Pięknego. Dyspensę na ślub wydał papież Bonifacy VIII.
Karol jako małżonek Katarzyny został tytularnym cesarzem Konstantynopola, ale stracił ten tytuł po jej śmierci.
Potomstwo Jan - zmarł w dzieciństwie, Katarzyna II de Valois (1303 - 1346), żona Filipa, księcia Tarentu i tytularna cesarzowa Konstantynopola, Joanna (ok. 1304 - 1363), żona Roberta III d’Artois, Izabela (1306 - 1349), zakonnica.
Przypisy
Kategoria:Władcy Cesarstwa Łacińskiego Kategoria:Kapetyngowie Kategoria:Urodzeni w 1274 Kategoria:Zmarli w XIV wieku