Tadeusz Małachowski (ur. 25 października 1928 w Żninie, zm. 17 października 1987) – polski artysta malarz, rysownik i portrecista.
Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. K. Tomorowicza. Wyróżniony wyjazdem stypendialnym do Włoch i Francji. W 1970 roku artysta zaprezentował w warszawskiej „Zachęcie” wybitne cykle obrazów: „Dramaty”, „Wielkie i małe samotności” oraz „Epitafia na temat śmierci”. Za osiągnięcia artystyczne odznaczony został m.in. Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi. Jego malarstwo wyróżniało się swoistym doborem kolorów. Galeria jego dzieł znajduje się w Muzeum Ziemi Pałuckiej w ŻninieTadeusz Małachowski, czyli życie namalowane..
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Żninie