Kaiser Chiefs – brytyjski zespół indierockowy z Leeds w Anglii, powstały w 1996 roku jako Runston Parva. W 2000 roku przemianowany został na Parva, po czym wydali w 2003 roku album studyjny o nazwie 22 i jeszcze w tym samym roku zmienili swoją nazwę na obecną. Od momentu powstania zespół składał się z wokalisty Ricky’ego Wilsona, gitarzysty Andrew White’a, basisty Simona Rixa, klawiszowca Nicka Bainesa i od 2013 roku perkusisty Vijaya Mistry’ego, który zastąpił współzałożyciela grupy – perkusistę po jego odejściu z zespołu pod koniec 2012 roku.
Zespół, którego inspiracją była przede wszystkim muzyka new wave i punk rock z końca lat 70. i 80. XX wieku, wydał do 2024 roku osiem albumów studyjnych: (2005), Yours Truly, Angry Mob (2007), Off with Their Heads (2008), (2011), (2014), (2016), (2019) i (2024), jedną EP-kę: (2005), jeden album kompilacyjny: (2012) oraz liczne single, w tym przebój numer jeden „” (2007).
Debiutancki album Employment z 2005 roku odniósł sukces komercyjny i krytyczny, sprzedając się w ponad trzech milionach egzemplarzy. Zespół zdobył za niego trzy nagrody Brit Awards, w tym nagrodę dla najlepszego brytyjskiego zespołu nagrodę za najlepszy album, a także znalazł się na krótkiej liście nominacji do Mercury Prize.
Do ich hitów należą single: „” (2004), który zajął 9. miejsce na brytyjskiej liście przebojów, „” (2007), który osiągnął 1. miejsce i sprzedał się w ponad 461 tys. egzemplarzy, a także dwa kolejne single z 2007 roku, które znalazły się w pierwszej dwudziestce brytyjskich list: „” i „”. Single „Ruby”, „I Predict a Riot ”, „”, „” i „Oh My God” sprzedały się łącznie w nakładzie 1,1 miliona egzemplarzy do sierpnia 2012 roku.
Historia Runston Parva i Parva (do 2003) Kiedy członkowie przyszłego zespołu Kaiser Chiefs mieli po około jedenaście lat, , Nick Baines i Simon Rix poznali się w tej samej klasie w katolickim liceum St. Mary’s w Menston w hrabstwie West Yorkshire. Po ukończeniu szkoły Rix i Baines wyjechali na uniwersytet w 1996 roku, podczas gdy Hodgson pozostał w okolicach Leeds, spotykając Andrew White’a i Ricky’ego Wilsona. Hodgson, White i Wilson utworzyli zespół Runston Parva, którego nazwa pochodziła od wsi Ruston Parva w hrabstwie East Riding of Yorkshire, napisana celowo z błędem. Po tym, jak Runston Parva nie zdołał podpisać kontraktu płytowego, grupa reaktywowała się jako Parva po powrocie Rixa i Bainesa z uniwersytetu.
Kariera Parvy wykroczyła poza granice Leeds, a zespołowi udało się podpisać kontrakt płytowy i wydawniczy. Jednak po zamknięciu wytwórni przez Beggars Banquet, Parva została porzucona i pozbawiona jakiegokolwiek kierunku po wydaniu albumu (22; zatytułowany na cześć średniego wieku członków zespołu) i trzech singli („Heavy”, „Good Bad Right Wrong” i „Hessles”).
Według menedżera Jamesa Sandoma w wywiadzie dla HitQuarters, jako porzucony zespół stali się uszkodzonym towarem: „Nikt nie chciał ich dotknąć, ponieważ mieli historię. Wiele osób wykorzystało ich historię przeciwko nim”. Jego członkowie postanowili, że będą dążyć do długoterminowego kontraktu płytowego. Zaczęli od nowa z nowymi piosenkami i od czerwca 2003 roku z nową nazwą – Kaiser Chiefs, która została ona zaczerpnięta od południowoafrykańskiego klubu piłkarskiego Kaizer Chiefs, pierwszego klubu byłego kapitana Leeds United Lucasa Radebe. Hodgson wspominał: „Zmieniliśmy sposób grania, sposób ubierania się, w zasadzie wszystko, co mogliśmy zmienić bez zmiany twarzy”.
Zespół zdołał na nowo przyciągnąć zainteresowanie wytwórni płytowych. Menedżer James Sandom dowiedział się o zespole od założyciela Drowned in Sound, Seana Adamsa, który namówił go do pójścia na koncert. Sandom powiedział: „Byłem na kilku koncertach i zostałem dosłownie zasypany serią potencjalnych hitów”. Wkrótce po tym, jak Sandom został ich menedżerem, Kaiser Chiefs podpisali kontrakt z wytwórnią . Atlantic również złożyło ofertę na kontrakt z zespołem.
Employment (2004–2005) lewo|mały|Kaiser Chiefs w Monachium (2005)
W lipcu 2004 roku, gdy zespół Kaiser Chiefs był jeszcze stosunkowo nieznany w Wielkiej Brytanii, wystąpił na swoim pierwszym festiwalu poza granicami kraju – w Moskwie. Gwiazdą wieczoru był wówczas brytyjski zespół . Jednym z głównych czynników przełomu w karierze zespołu w 2005 roku był ich udział w trasie NME Awards Tour na początku roku. Podobnie, jak wcześniej w przypadku grup Coldplay i Franz Ferdinand, ich pozycja jako supportu okazała się wpływowa, przyciągając wiele pozytywnych opinii mediów.
Debiutancki album grupy ukazał się w marcu 2005 roku i był inspirowany głównie muzyką new wave i punk rockiem z końca lat 70. i 80. XX wieku. Został on dobrze przyjęty przez krytyków muzycznych, którzy określili go jako „ekscytujący od początku do końca” i „kwintesencję brytyjskiego, bez pretensjonalności i co najważniejsze, mnóstwo zabawy”. Osiągnął 2. miejsce na brytyjskiej liście sprzedaży i uzyskał pięciokrotny status platynowej płyty. W 2005 roku Employment znalazło się na krótkiej liście Mercury Prize, corocznej nagrody muzycznej przyznawanej za najlepszy brytyjski lub irlandzki album z poprzedniego roku. Bukmacherzy uznali album za faworyta do wygrania nagrody, ale ostatecznie przegrał z zespołem Antony and the Johnsons. W 2006 roku płyta Employment zdobyła nagrodę Ivor Novello Awards w kategorii „Najlepszy album”.
Pierwszym singlem z albumu był utwór „Oh My God” z 2004 roku, który osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście przebojów po ponownym wydaniu w lutym 2005 roku – pierwotnie osiągnął 66. miejsce, co było wówczas zaskakującym osiągnięciem jak na zespół bez kontraktu. W 2007 roku utwór został przerobiony przez Marka Ronsona i Lily Allen na album Ronsona Version, gdzie zespół pojawił się epizodycznie w towarzyszącym mu teledysku do tej wersji. Wkrótce po premierze pierwszego singla ukazał się „”, inspirowany pracą Wilsona jako klubowego DJ-a. W 2007 roku utwór został sklasyfikowany na 36. miejscu w rankingu NME „Greatest Indie Anthems Ever”. W 2005 roku premiery miały także single „” i „”.
Kaiser Chiefs supportował i wykonał kilka swoich singli na koncercie Live 8 w Filadelfii w 2005 roku. W 2006 roku grupa otrzymała nagrodę w kategorii „Najlepszy album” za Employment, a Wilson w kategorii „Najlepiej ubrany”.
Yours Truly, Angry Mob (2006–2007) mały|Ricky Wilson z Simonem Rixem podczas występu w ramach programu MTV Brand New Live w Rotterdamie (2006)
Drugi album Kaiser Chiefs, Yours Truly, Angry Mob, ukazał się w lutym 2007 roku. Zespół nagrywał go we wrześniu i październiku 2006 roku w w Oxfordshire. Czerpali do niego inspirację z Led Zeppelin i amerykańskiej muzyki rockowej, nagrywając ponad dwadzieścia dwa utwory. Yours Truly, Angry Mob osiągnął 1. miejsce na liście przebojów w Wielkiej Brytanii i 45. na liście 200 albumów magazynu Billboard, a ponadto osiągnął szczyt na liście w Grecji i Holandii. Sprzedał się on w milionach egzemplarzy, łącznie z przebojem numer jeden na antenach w Wielkiej Brytanii i kontynentalnej Europie z 2007 roku – „Ruby”.
„”, z albumu, stał się pierwszym utworem Kaiser Chiefs, który dotarł do pierwszego miejsca na listach przebojów w Wielkiej Brytanii i listy przebojów Programu Trzeciego Polskiego Radia, a także otrzymał w 2007 roku nagrodę Q Awards w kategorii „Najlepszy teledysk”. „” został wydany jako drugi singel z albumu i dotarł do 19. miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. Trzeci singel z albumu „” osiągnął 22. miejsce na brytyjskich listach przebojów.
Czwartym singlem był utwór „” – wersja na płycie siedmiocalowej zawierała cover utworu „Everything Is Average Sometimes” w wykonaniu . W październiku 2007 roku Kaiser Chiefs wykonał cover utworu „” zespołu The Move jako utwór otwierający album kompilacyjny z coverami z okazji 40. rocznicy uruchomienia BBC Radio 1. Oryginalna piosenka grupy The Move była pierwszą wyemitowaną w stacji po jej uruchomieniu.
W grudniu 2007 roku zespół Kaiser Chiefs zagrał dwa wyprzedane koncerty w Earl’s Court w Londynie przed publicznością liczącą 30 tys. osób.
Off with Their Heads (2008–2009) lewo|mały|Kaiser Chiefs na festiwalu Rock for People 2008 w Czechach
4 sierpnia 2008 roku zespół potwierdził nazwę swojego trzeciego albumu – Off with Their Heads Został on wydany 20 października 2008 roku, a gościnnie wystąpili na nim: raper grime (gościnny wokal w piosence „Half The Truth”), kompozytor David Arnold, producent Mark Ronson (gra na agogo w utworze „Addicted To Drugs”) oraz piosenkarka popowa Lily Allen (gościnny wokal w piosenkach „Never Miss A Beat” i „Always Happens Like That”). Pierwszy singel „” ukazał się 27 sierpnia 2008 roku, a drugi „” 15 grudnia tego samego roku.
Zespół wydał także płytę DVD ze swoim występem na żywo na Elland Road z 24 maja 2008 roku, podczas którego zagrali przed wypełnioną po brzegi widownią liczącą 40 tys. osób. Płyta zawierała cały zestaw utworów ze stadionu Leeds United, a także najważniejsze fragmenty występu Kaiser Chiefs podczas BBC Electric Proms w 2007 roku.
mały|Koncert Kaiser Chiefs w Chile (2008)
22 sierpnia 2008 roku Kaiser Chiefs po raz pierwszy zagrał w Polsce – wystąpili wówczas w Krakowie na Coke Live Music Festival 2008. W październiku tego samego roku wyruszyli w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii wraz zespołami Late of the Pier i z Castle Donington. Rozpoczęła się ona w Leeds Academy, a inne koncerty obejmowały występy m.in. w , , Barrowland Ballroom, De Montfort Hall i The Forum. Kaiser Chiefs wystąpił na kilku koncertach w okresie Bożego Narodzenia 2008 roku, między innymi wykonując „Never Miss a Beat” z Girls Aloud w ich specjalnym programie telewizyjnym oraz grając ten sam utwór w świątecznym wydaniu programu .
24 czerwca 2009 roku zagrali w Szczecinie na Szczecin Rock Festival 2009, a 16 lipca tego samego roku wystąpili na festiwalu Marés Vivas w Vila Nova de Gaia w Portugalii jako headliner. 25 lipca 2009 roku, wraz z zespołem , wystąpili jako support przed U2 w Croke Park w Dublinie. Następnie, od 27 lipca do 7 sierpnia 2009 roku, supportowali Green Day, a ostatnie koncerty przed dwuletnią przerwą odbyły się na 2009.
The Future Is Medieval (2010–2011) Po przerwie członkowie Kaiser Chiefs ogłosili, że spodziewają się wydania swojego czwartego albumu studyjnego w połowie 2011 roku. Album ten został nagrany w ciągu osiemnastu miesięcy w różnych miejscach, w tym w samodzielnie zbudowanym przez Hodgsona studiu we wschodnim Londynie. Producentami albumu prócz Hodgsona byli także: Tony Visconti, i . 3 czerwca 2011 roku na swojej stronie internetowej udostępnili funkcję tworzenia własnego albumu – fani mogli wybrać 10 z 20 piosenek, aby stworzyć „swój album” za 7,50 funtów; zespół zapewnił strumieniowanie trwające około minuty, aby przed wyborem można było przesłuchać każdy utwór. Wiele znanych osobistości, w tym prezenter radiowy BBC Radio 1 Chris Moyles, dziennikarze The Guardian czy Ricky Wilson stworzyło własne wersje albumu, przekazując 1 funta zwrotu od każdej sprzedanej kopii na rzecz organizacji .
27 czerwca 2011 roku Kaiser Chiefs opublikował oficjalną listę utworów z albumu, zawierającą 12 z 20 dostępnych utworów, w tym wcześniej niepublikowaną piosenkę „Kinda Girl You Are”, która nie pojawiła się na pierwotnej płycie, ponieważ nie była gotowa na czas. Zagrali dwa wyprzedane koncerty powrotne w Princess Pavilion w Falmouth. Następnie wystąpili na niemieckich festiwalach Hurricane i Southside w czerwcu, szwajcarskim , holenderskim Pinkpop, belgijskim , portugalskim festiwalu Optimus Alive! w lipcu, w sierpniu, w czerwcu, Isle of Wight Festival w czerwcu i na Terres Rouges Festival w Luksemburgu we wrześniu. Zagrali również w w Bangor w Irlandii Północnej, a we wrześniu zagrali dwa wyprzedane koncerty w swoim rodzinnym mieście w w Leeds.