Lawrence Gonzi (ur. 1 lipca 1953 w Valletcie) – maltański polityk, wieloletni parlamentarzysta i członek rządu, spiker Izby Reprezentantów (1988–1996), przewodniczący Partii Narodowej i premier Malty w latach 2004–2013.

Życiorys Syn Louisa i Inez z domu Galea. W młodości trenował piłkę nożną. Ukończył prawo na Uniwersytecie Maltańskim (1975). Praktykował jako adwokat oraz pracował w charakterze radcy prawnego w przedsiębiorstwach. Dział w Ruchu Maltańskim Akcji Katolickiej (w tym jako jego przewodniczący w latach 1976–1986).

Z ramienia Partii Narodowej został w 1988 nominowany na przewodniczącego maltańskiego parlamentu. W 1992 powierzono mu ponownie tę funkcję na czteroletnią kadencję. W 1996 został wybrany do Izby Reprezentantów, reelekcję uzyskiwał w 1998, 2003, 2008 i 2013. W latach 1996–1998 Partia Narodowa pozostawała w opozycji, Lawrence Gonzi był nominalnym ministrem spraw socjalnych w gabinecie cieni, w 1997 został sekretarzem generalnym partii. W 1998 objął stanowisko ministra spraw socjalnych i przewodniczącego frakcji parlamentarnej Partii Narodowej. W 1999 został wybrany na wiceprzewodniczącego PN. Premier Edward Fenech Adami mianował go wówczas jednocześnie wicepremierem, pozostawiając mu także dotychczasowy resort. Utrzymał te stanowiska po wyborach w 2003. W 2004 został nowym przewodniczącym Partii Narodowej. Edwarda Fenecha Adamiego (wybranego na prezydenta Malty) zastąpił również na urzędzie premiera – stanowisko to objął 23 marca 2004. W swoim pierwszym gabinecie był także ministrem finansów.

W wyborach parlamentarnych w 2008 Partia Narodowa ponownie zdobyła większość (35 spośród 69 mandatów w Izbie Reprezentantów), co zapewniło mu utrzymanie stanowiska premiera rządu na kolejną kadencję. W grudniu 2012 jego rząd stracił jednakże większość w parlamencie, kiedy jeden z deputowanych Partii Narodowej zagłosował przeciwko projektowi ustawy budżetowej. Doprowadziło to w konsekwencji do nieznacznego przyspieszenia wyborów. W wyborach parlamentarnych z 9 marca 2013 Partia Narodowa uzyskała jednakże tylko 29 mandatów i znalazła się w opozycji. 11 marca 2013 stanowisko premiera objął Joseph Muscat. Lawrence Gonzi zrezygnował z partyjnego przywództwa (na funkcji przewodniczącego i tym samym lidera opozycji zastąpił go Simon Busuttil), a kilka miesięcy później zrezygnował z mandatu poselskiego.

Życie prywatne Żonaty z Catherine z domu Callus, z którą ma troje dzieci: Davida, Mikelę i Paula. Brat polityka Michaela Gonziego.

Odznaczenia Companion of Honour Narodowego Orderu Zasługi, z urzędu (2004) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia, 1994) Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 1995) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 2009) Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Włoch (Włochy, 2010)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Maltańskiego Kategoria:Deputowani do Izby Reprezentantów (Malta) Kategoria:Działacze Akcji Katolickiej Kategoria:Maltańscy ministrowie finansów Kategoria:Maltańscy ministrowie opieki społecznej Kategoria:Maltańscy prawnicy Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Malta) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Partii Narodowej (Malta) Kategoria:Premierzy Malty Kategoria:Wicepremierzy Malty Kategoria:Ludzie urodzeni w Valletcie Kategoria:Urodzeni w 1953