Kasper von Saldern (, ur. 11 lipca 1711 w Apenrade, zm. 31 października 1786 w Schierensee) – dyplomata niemiecki w służbie holsztyńskiej (do 1763) i rosyjskiej (do 1773). Ambasador rosyjski w Rzeczypospolitej od kwietnia 1771 do sierpnia 1772, przywódca różokrzyżowców rosyjskich.
Czołowy minister rosyjski Nikita Panin uważał go za swego najzdolniejszego współpracownika. Obaj chcieli uniknąć rozbiorów Polski, by Rosja zachowała kontrolę nad całym terytorium RP.
W końcu 1770 roku, widząc bankructwo swej misji dyplomatycznej w Warszawie, Saldern zaczął zachowywać się bardzo brutalnie, czym ostatecznie zrażał wszystkich myślących jeszcze o porozumieniu z Rosją. W końcu września 1770 roku Salder oświadczył, że czas układów z Polakami minął już (od czerwca wiedział już o planach I rozbioru), a teraz Polacy powinni już tylko wyczekiwać biernie decyzji mocarstw ościennych.
Od roku 1782 zamieszkiwał w zbudowanym w latach 1776-1782 dworze Gut Schierensee w Schierensee.
Był odznaczony Orderem Orła BiałegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 206..
Bibliografia Historia Dyplomacji Polskiej – tom II 1572–1795, PWN Warszawa 1981, s. 526.
Przypisy
Kategoria:Ambasadorowie Imperium Rosyjskiego w I Rzeczypospolitej Kategoria:Politycy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kasper von Saldern Kategoria:Różokrzyżowcy Kategoria:Urodzeni w 1711 Kategoria:Zmarli w 1786 Kategoria:Ambasadorowie Holsztynu Kategoria:Ludzie związani z Schierensee Kategoria:Niemieccy różokrzyżowcy