mały|Współczesna sadzawka chrzcielna w katolickiej parafii Guardian Angels (Aniołów Stróżów) w Londynie, zaprojektowana zgodnie ze starochrześcijańską tradycją. Jest wykorzystywana do sprawowania sakramentu Chrztu przez zanurzenie - zarówno dorosłych jak niemowląt. Odbywa się to w parafii zazwyczaj podczas celebracji Wielkiej Nocy paschalnej. Obrzęd chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych, OCWD (łac. Ordo initiationis christianae adultorum, OICA) — dokument Kongregacji ds. Kultu Bożego z 1972 roku, dotyczący katechumenatu dorosłych, wraz ze schematami liturgii jego poszczególnych etapów. Stanowi instrukcję liturgiczną oraz rytuał udzielania sakramentów chrztu, bierzmowania i Eucharystii. Obrzęd dotyczy wtajemniczenia w wiarę przede wszystkim dorosłych, którzy pragną stać się chrześcijanami i włączyć się do wspólnoty Kościoła Katolickiego. Adresowany jest także do starszych dzieci, które osiągnęły wystarczający poziom, by zrozumieć istotę chrześcijańskiej wiary, a które decyzją rodziców mają zostać włączone do katolickiej wspólnoty.

Ranga i znaczenie dokumentu Obrzęd jest ważnym dopełnieniem Reformy liturgicznej soboru watykańskiego II. Stanowi pierwszy krok przywrócenia w Kościele katechumenatu na skalę powszechną. Ze względu na wagę dokumentu, polskie wydanie obrzędów zawiera trzy dekrety zatwierdzające jego publikację: dekret kard. Józefa Glempa, ówczesnego przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, z dnia 25 marca 1987 r., zatwierdzający polski przekład OICA i zalecający wprowadzenie do powszechnego użytku na terenie Polski, dekret (w języku łacińskim) Kongregacji ds. Kultu Bożego z dnia 7 marca 1986 roku, aprobujący polskie tłumaczenie OICA dekret ówczesnej Świętej Kongregacji Kultu Bożego z dnia 6 stycznia 1972 roku ustanawiający niniejsze obrzędy oraz wycofujący dotychczasowy rytuał chrztu dorosłych zawarty w Rituale Romanum.

Według Williama Harmlessa SJ, kiedy w 1972 r. Watykan promulgował Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych (OCWD) wykazał nieoczekiwany radykalizmCf. . Prawdziwym celem dokumentu było odwrócenie tysiącletniej praktyki i postawy Kościoła zachodniego do tych kwestii. Ralph Keifer opisał to jako rewolucję liturgiczną: „pod egidą Soboru powszechnego, za aprobatą Rzymu i z podpisem papieża podstawowe obrzędy wtajemniczenia… zostały odwrócone do góry nogami i wywrócone z wewnątrz na wierzch, zwiastując wołanie o rozpoczęcie reformy i odnowę najbardziej radykalnego rodzaju”. Harmless wskazał, że cały projekt można łatwo oswoić, rozwodnić lub zignorować, ponieważ wprowadza on rzeczy radykalnie różne od wielu nawyków liturgicznych, duszpasterskich i katechetycznych odziedziczonych przez Kościół. Zauważa on również, że dokument ten zawiera jedynie najbardziej podstawowy zarys, który należy uzupełnić dogłębnymi badaniami praktyki Ojców Kościoła, którzy byli ekspertami w dziedzinie inicjacji chrześcijańskiej.

Treść i układ obrzędów Wprowadzenie ogólne nt. wtajemniczenia chrześcijańskiego We wstępie do obrzędów ukazano przy pomocy tekstów biblijnych fundamentalne znaczenie celebracji inicjacji chrześcijańskiej w Kościele. Człowiek, który uwierzył w naukę Jezusa przez chrzest zostaje zanurzony w śmierć Chrystusa, a następnie rodzi się do nowego życia w Chrystusie. Przez sakrament chrztu ludzie stają się członkami Kościoła. Natura tego sakramentu nie zezwala na powtórne jego udzielanie. Zwyczajnymi ministrami są biskupi, prezbiterzy i diakoni. Katechumenowi podczas wprowadzenia i samej celebracji towarzyszą rodzice chrzestni (łac. patrini). Obrzęd chrztu dokonuje się poprzez polanie głowy wodą specjalnie ku temu poświęconą, względnie poprzez zanurzenie. W tym samym momencie należy wypowiedzieć formułę chrzcielną "(N.) ja ciebie chrzczę w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego".

Chrześcijańskie wtajemniczenie dorosłych

Wprowadzenie teologiczne i pastoralne

Rozdział I: Obrzędy katechumenatu podzielone na stopnie

Stopień pierwszy: Obrzędy przyjęcia do katechumenatu. Okres katechumenatu i jego obrzędy.

Stopień drugi: Obrzęd wybrania, czyli wpisania imienia. Okres oczyszczenia i oświecenia oraz jego obrzędy.

Stopień trzeci: Sprawowanie sakramentów wtajemniczenia. Okres mistagogii.

Rozdział II: Uproszczony obrzęd wtajemniczenia dorosłych

Rozdział III: Skrócony obrzęd wtajemniczenia dorosłych w niebezpieczeństwie lub w chwili śmierci

Rozdział IV: Przygotowanie do bierzmowania i Eucharystii dorosłych, którzy przyjęli chrzest jako dzieci, ale nie otrzymali pouczenia w wierze

Rozdział V: Obrzędy wtajemniczenia dzieci, które osiągnęły wiek katechizacyjny

Stopień pierwszy: Obrzęd przyjęcia do katechumenatu

Stopień drugi: Skrutynia, czyli obrzędy pokutne

Stopień trzeci: Sprawowanie sakramentów wtajemniczenia

Rozdział VI: Teksty do wyboru w obrzędach wtajemniczenia dorosłych

Dodatek

Obrzędy przyjęcia ważnie ochrzczonych do pełnej jedności z Kościołem katolickim

Przypisy

Bibliografia Wydanie polskie: J. Hermans, Wychowanie liturgiczne a mistagogia w rodzinie, "Communio", 12 (1992), 3, s.47-59.

Zobacz też Katechumenat Historia chrześcijaństwa

Kategoria:Liturgia katolicka