Akara błękitna, akara zielona, akara modra (Andinoacara pulcher) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny pielęgnicowatych (Cichlidae). Bywa hodowany w akwariach.
Nazewnictwo Gatunek ten bardziej znany był pod wcześniejszą nazwą Aequidens pulcherFishBase.
Nazwa „akara błękitna” jest nazwą kontrowersyjną. Wcześniej nazwa ta była użyta do gatunku Aequidens latifrons (Steindachner, 1878), który dziś występuje pod nazwą Andinoacara latifrons.
Występowanie Występuje wśród kryjówek z kamienia, korzeni w wodach stojących Kolumbii (rzeka Magdalena), Trynidadu i Wenezueli. Wykorzystywane były do kontrolowania populacji komarów.
Charakterystyka Ciało niebiesko-zielone, o połyskującej łusce. Stosunkowo spokojna, jedynie w okresie tarła bywa agresywna. Najlepiej jest hodować w akwarium jednogatunkowym, gdzie jest rybą terytorialną.
Dorasta przeciętnie 10 cm, maksymalnie 16 cm długości.
Dymorfizm płciowy Samice są bardziej matowe i mniejsze, samce barwniejsze, mają dłuższe końcówki płetwy grzbietowej i odbytowej.
Zalecane warunki w akwariumZbiornik duży, minimum 100 cm,Temperatura wody 22 – 28 °C Twardość wody miękka do średnio twardej2 – 18°n Skala pH ok. 6,5 – 7,5Pokarm żywy, mrożony i suchyUwagi cykliczna częściowa podmiana wody, podłoże piaszczyste o ciemnej barwie
Rośliny o mocnych liściach należy posadzić w doniczkach. Lubią przebywać wśród roślin z rodzaju Acorus (np. tatarak trawiasty), Echinodorus (żabienica Blehera), Egeria (moczarka argentyńska), Ceratopteris (różdżyca rutewkowata).
Rozmnażanie Dojrzałość płciową osiągają po osiągnięciu 7–8 cm długości. Pary dobierają się same. Częstotliwość przystępowania do tarła jest mała. Potrzebują piaszczystego dna i płaskich lub okrągłych kamieni, na których samica składa kilkaset ziaren ikry. Opieka nad jajeczkami jak i nad potomstwem przypada na obydwoje rodziców. Larwy wykluwają się po trzech dniach i są przenoszone do wcześniej wykopanych w piasku dołków. Po kolejnych czterech dniach młode ryby zaczynają pływać samodzielnie. W pierwszych dniach karmiony jest słonaczkiem (artemią), i drobnym planktonem. Przed kolejnym tarłem narybek należy oddzielić od rodziców. Zdarza się, że samice wcześniej „odtrącone” przez samca same prowadzą sztuczne tarło składając niezapłodnioną ikrę.
Dużą rolę na płeć przyszłego narybku ma jakość wody, szczególnie pod względem pH. Badania takie zostały przeprowadzone w Clark University w USA przez Dawida Rubina. Wykazały one, że im niższa skala pH tym większe prawdopodobieństwo wyklucia się samców.
Choroby Gatunek ten jest podatny na choroby zakaźne. W przypadku ospy rybiej wykazuje dużą odporność.
Zobacz też słodkowodne ryby akwariowe
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Cichlinae Kategoria:Ryby akwariowe Kategoria:Ryby Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1858 roku