Lubomir Panajotow Pipkow, (ur. 19 września 1904 w Łoweczu, zm. 9 maja 1974 w Sofii) – bułgarski kompozytor, pianista i pedagog muzyczny.
Życiorys Syn kompozytora Panajota Pipkowa, początkowo uczył się od ojca kompozycji i gry na fortepianie. W latach 1919–1926 był studentem konserwatorium w Sofii, gdzie jego nauczycielami byli Henrich Wizner (fortepian) i Dobri Christow (teoria). Od 1926 do 1932 roku przebywał w Paryżu, gdzie studiował w École Normale de Musique u Nadii Boulanger i Paula Dukasa (kompozycja) oraz Yvonne Lefébure (fortepian). W roku 1932 wrócił do kraju, w latach 1944–1947 był dyrektorem opery w Sofii. Od 1948 roku był profesorem zespołów wokalnych w konserwatorium sofijskim. Był jednym ze współzałożycieli powołanego w 1933 roku towarzystwa Sywremenna Muzika, przekształconego później w związek kompozytorów bułgarskich, którego przewodniczącym był w latach 1947–1954. W 1950 roku otrzymał tytuł Zasłużonego Artysty, a w 1952 roku Ludowego Artysty.
Twórczość Należał do współtwórców bułgarskiego stylu narodowego, był pierwszym bułgarskim kompozytorem, który napisał kwartet smyczkowy. W swoich kompozycjach czerpał z bułgarskiego folkloru muzycznego, wprowadzał motywy z ludowych pieśni i tańców, tworząc złożone układy politonalne i polimodalne. Wiele z jego kompozycji ma podniosły, heroiczno-epicki charakter, czerpiący z tematyki legendarnej, narodowej i antyfaszystowskiej, po 1945 roku podporządkował się wymaganiom socrealizmu. W połowie lat 50. odszedł od inspiracji tematyką ludową, wprowadzając w swoich kompozycjach bardziej współczesne środki wyrazu.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy }
Kategoria:Bułgarscy kompozytorzy Kategoria:Bułgarscy pianiści Kategoria:Absolwenci École Normale de Musique Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łoweczu