mały|Dwór Ośniałowskich w Chocimowie, rodzinny dom poety Marian Ośniałowski (ur. 28 września 1920 w Chocimowie, zm. 5 lub 12 grudnia 1966 w Paryżu) – polski poeta pokolenia „Współczesności”, zaliczany także do grona poetów wyklętych, aktor.
Życiorys Marian Ośniałowski urodził się w dworze w Chocimowie, jego rodzicami byli Gustaw i Maria z Cichowskich. Miał czworo rodzeństwa: siostry Ludmiłę, Marię i Różę oraz brata Andrzeja.
Odebrał edukację domową od nauczycielki z Francji. Uczęszczał do gimnazjum w Krakowie, gdzie również zdał maturę.
W czasie II wojny światowej, po przejęciu rodzinnego majątku przez Niemców, Ośniałowski wyjechał do siostry Róży, która mieszkała w Warszawie. Tamże został aresztowany przez Gestapo podczas łapanki, został uwięziony na Pawiaku. Po opuszczeniu więzienia ukrywał się w Świętokrzyskiem, w 1944 roku powrócił do Warszawy, gdzie brał udział w Powstaniu Warszawskim.
Podjął studia w PWST w Łodzi, jednak ich nie ukończył. Otrzymał dyplom po egzaminie eksternistycznym.
Po II wojnie światowej pracował jako sprzedawca kwiatów, murarz, tragarz, uczył języka francuskiego.
W 1961 roku otrzymał od Francuskiego Centrum Kulturalnego roczne stypendium we Francji, gdzie po odmowie przedłużenia paszportu pozostał do końca życia.
Otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich w 1965 roku.
Zmarł śmiercią samobójczą po zażyciu barbituranów w paryskim Lasku Bulońskim.
Tomiki poezji Kontrasty (1958) Suita cygańska (1959) Mam na sprzedaż tylko serce (1976) Wiersze i proza (2008)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Poeci wyklęci Kategoria:Laureaci Nagrody Fundacji im. Kościelskich Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Polscy samobójcy