Szkoła Główna Służby Zagranicznej (SGSZ) – istniejąca w latach 1950–1961 w Warszawie uczelnia z siedzibą przy ul. Wawelskiej 56. Mieściła się w budynku przedwojennej Szkoły Nauk Politycznych (od 1939 – Akademii Nauk Politycznych w Warszawie).
Historia Szkoła Główna Służby Zagranicznej stanowiła kontynuację działającej do 1950 Akademii Nauk Politycznych, z filią w Sopocie, która w 1946 została przekształcona w państwową szkołę akademickąDekret z dnia 15 listopada 1946 r. o przekształceniu Akademii Nauk Politycznych w Warszawie na państwową szkołę akademicką. Uczelnia została wówczas podzielona na cztery wydziały – dyplomatyczno-konsularny, administracyjny, nauk społecznych i dziennikarski. W 1950 szkołę po raz kolejny przekształcono, stała się wówczas Szkołą Główną Służby Zagranicznej.
Celem SGSZ było kompleksowe szkolenie kadr polskiej, powojennej dyplomacji. Od transformacji ustrojowej jej działalność budzi mieszane oceny. Z jednej strony stanowiła miejsce kształcenia kadr dla autorytarnego państwa, ale z drugiej jej absolwenci uważani byli na forum międzynarodowym za wysokiej klasy fachowców, zaś wielu z nich stanęło potem w pierwszym rzędzie twórców polskiej nauki o stosunkach międzynarodowych, m.in. prof. Józef Kukułka, prof. Janusz Symonides czy prof. Stanisław Parzymies.
Jej zadania przejmowało stopniowo w kolejnych latach Podyplomowe Studium Służby Zagranicznej Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (1957–1984), zastąpione przez Centrum Kształcenia Służby Zagranicznej Akademii Nauk Społecznych (1984–1990).
Do tradycji tych nawiązuje Akademia Dyplomatyczna Ministerstwa Spraw Zagranicznych, w latach 2012–2021, stanowiąca część Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Dawna siedziba szkoły jest siedzibą Krajowej Szkoły Administracji Publicznej.
Absolwenci
Przypisy
! Kategoria:Uczelnie w Warszawie