Edward Wejner (ur. 1 stycznia 1931 w Rychłowicach, zm. 30 października 2020) – generał brygady Wojska Polskiego, doktor nauk wojskowych.
Życiorys Edward Wejner urodził się 1 stycznia 1931 roku Rychłowicach, w powiecie wieluńskim. Jego ojciec był ślusarzem w fabryce maszyn rolniczych, a matka pracowała w gospodarstwie swoich rodziców. W 1935 przybył wraz z rodzicami do Gdyni.
W okresie od 2 września 1949 roku do 2 września 1951 roku był podchorążym Oficerskiej Szkoły Piechoty Nr 3 w Elblągu. W 1951 był dowódcą plutonu piechoty w 43. pułku piechoty w Stargardzie Szczecińskim. Następnie dowodził kompanią obrony przeciwchemicznej w samodzielnym batalionie obrony przeciwchemicznej w Grupie. W 1952 pełnił obowiązki dowódcy baterii 122 mm haubic w 76 Warszawskim manewrowym pułku artylerii w Toruniu. Od września 1953 roku do 1955 roku był wykładowcą taktyki wojsk chemicznych w Oficerskiej Szkole Obrony Przeciwchemicznej w Rembertowie (od października 1954 roku w Krakowie). W latach 1955–1958 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. W latach 1969–1975 dowodził 35. pułkiem desantowym w Gdańsku-Wrzeszczu.
15 grudnia 1970 na podstawie decyzji Władysława Gomułki „w sprawie użycia broni przez siły porządkowe i wojsko w sytuacji bezpośredniego atakowania milicjantów i żołnierzy, podpalania lub niszczenia obiektów, stwarzania zagrożenia dla życia ludzkiego” dowodził w Gdańsku kolumną 7 czołgów PT-76 i 33 transporterów opancerzonych OT-62 TOPAS.
W 1975 objął funkcję dowódcy 2. Podlaskiej Brygady Zmotoryzowanej Wojsk Obrony Wewnętrznej w Białymstoku. Od 1976 do 1978 kierował 14. Mazurską Brygadą Zmotoryzowaną Wojsk Obrony Wewnętrznej w Olsztynie. W 1978 był organizatorem X zmiany Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych Organizacji Narodów Zjednoczonych na Bliskim Wschodzie. Następnie był szefem sztabu X i dowódcą XI zmiany Polskiej Wojskowej Jednostki Specjalnej w Doraźnych Siłach Zbrojnych ONZ w Egipcie i Syrii.
W 1979 wrócił do kraju i stanął ponownie na czele 14. Mazurskiej Brygady Zmotoryzowanej Wojsk Obrony Wewnętrznej w Olsztynie. W 1984 roku obronił pracę na temat działań zaczepnych związków taktycznych wojsk lądowych i otrzymał tytuł doktora nauk wojskowych. W sierpniu 1985 objął funkcję dowódcy Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (oddelegowany z MON do MSW). Funkcję tę pełnił do 4 maja 1992. 31 grudnia tego samego roku zakończył służbę wojskową.
W wyborach do sejmu w 2007 kandydował bez powodzenia jako kandydat bezpartyjny z listy Samoobrony RP w okręgu gdyńskimSynowa Hojarskiej na liście Samoobronywprost.pl.
Żonaty z Wandą, córką Stanisława i Marii Świrskich, miał dwoje dzieci. Pochowany na cmentarzu Łostowickim w Gdańsku (rejon Kolumbarium 22, kwatera strona A-1-9). mały|Grób gen. Edwarda Wejnera na cmentarzu Łostowickim w Gdańsku Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. IV: S–Z, Toruń 2010, s. 212–215.: podporucznik - 2 września 1951 porucznik - 12 października 1953 kapitan - 12 października 1956 major - 12 października 1961 podpułkownik - 1966 pułkownik - 1972 generał brygady - 11 października 1986
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1989) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1982) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979) Złoty Krzyż Zasługi (1970) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1972) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1984) Odznaka „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych” (2005) Medal ONZ w Służbie Pokoju (dwukrotnie, 1978 i 1979) Wielka Złota odznaka honorowa „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego” (1986)Order Krzyża Grunwaldu III klasy dla Śl. Jednostki MSW [w:] Trybuna Robotnicza, nr 122, 26 maja 1986, s. 1–4. Wpis do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1983)
Przypisy
Bibliografia Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. IV:S–Z, Toruń 2010, s. 212–215.
Biogram na stronie Wydawnictwa Adam Marszałek
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie związani z Elblągiem Kategoria:Ludzie związani z Gdynią Kategoria:Ludzie związani z Olsztynem Kategoria:Ludzie związani z Wieluniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie 43 Pułku Piechoty (LWP) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łostowickim w Gdańsku Kategoria:Politycy Samoobrony Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk wojskowych Kategoria:Urodzeni w 1931 Kategoria:Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989) Kategoria:Zmarli w 2020