Odkształcenie postaciowe – deformacja ośrodka ciągłego, która nie powoduje zmiany objętości elementarnego sześcianu wyodrębnionego z tego ośrodka. Sześcian ten, doznaje jedynie wzajemnego przesunięcia ścian równoległych bez zmiany długości ich krawędzi. W ten sposób sześcian przekształca się w ukośny równoległościanBielajew N.M., Wytrzymałość materiałów, Wyd. MON, Warszawa 1954.
W danym punkcie ośrodka odkształcenie postaciowe sumuje się z odkształceniem objętościowym, które nie zmienia postaci elementarnego sześcianu, ale przekształca go w prostopadłościan o bokach różnej długości.
Przykładem czystego odkształcenia postaciowego może być czyste ścinanie i skręcaniePiechnik S., Wytrzymałość materiałów, PWN, Warszawa-Kraków 1980.
Ten rodzaj odkształcenia jest wynikiem działania naprężeń stycznych (ścinających).
Zobacz też mechanika odkształcenie
Przypisy
Kategoria:Wielkości dynamiczne Kategoria:Wytrzymałość materiałów