thumb|right|415px|Antoniniany, kolejno w rzędach od lewej: 1. Heliogabal (218-222) – srebro, 2. Decjusz (249-251) – srebro, 3. Galien (253-268) – bilon, 4. Galien – miedź, 5. Aurelian (270-275) – miedź srebrzona, 6,7 uzurpatorzy galijscy (261-273) – miedź Antoninian (łac. antoninianus) – moneta bita w cesarstwie rzymskim, wprowadzona przez Karakallę na początku III wieku jako nominał srebrny o wartości 2 denarów.
Szybko uległa zepsuciu i emitowana była z bilonu, a nawet z miedzi aż do panowania Dioklecjana (284-305) włącznie.
W III wieku legionista otrzymywał dzienny żołd w wysokości 10-15 antoninianów. Przykładowe ceny w tym czasie wynosiły: zdrowy niewolnik – 800-1200 antoninianów koń – 250 antoninianów osioł – 145 antoninianów prosty miecz rzymski – 60 antoninianów buty – 12 antoninianów wino (1 pinta) – 4 antoninianów półkilowy bochenek chleba – 1 antoninianus lampa oliwna – 1 antoninianus złoty pierścień – 122 antoninianów mała łódź rybacka – 186 antoninianów
Zobacz też system monetarny w cesarstwie rzymskim.
Kategoria:Monety rzymskie Kategoria:Karakalla