Manuel Vázquez Montalbán (ur. 14 czerwca 1939 w Barcelonie, zm. 18 października 2003 w Bangkoku) – hiszpański pisarz, poeta, eseista i publicysta.

Montalbán nie tylko jako pisarz był silnie związany z Katalonią. Debiutował jako poeta, zajmował się publicystyką polityczną - przez wiele lat współpracował z El País, był także autorem esejów o tematyce socjologicznej. Politycznie flirtował z komunizmem, krytykował reżim generała Franco. Pisał eseje na temat dziennikarstwa, polityki, socjologii, historii, kuchni, literatury, muzyki, znanych osobistości. Jego pierwszy esej Informe sobre la Información (1963) jest uważany za jedną z najlepszych rozpraw o dziennikarstwie wydanych w Hiszpanii.

Jako powieściopisarz jest znany głównie dzięki cyklowi powieści o Pepe Carvalho, ekscentrycznym prywatnym detektywie z Barcelony, smakoszu i znawcy sztuki kucharskiej (podobnie jak sam Montalbán). W publikowanych przez ponad 30 lat książkach z serii równie ważny jak kryminalna intryga jest zapis - czasem gorzki, czasem satyryczny - przemian zachodzących w tym czasie w hiszpańskim społeczeństwie. Montalbán stworzył jedną z najbardziej popularnych w Hiszpanii serię powieści kryminalnych. Akcja powieści toczy się zwykle w tym samym czasie, w którym została napisana, np. w powieści Sabotaje olímpico (Olimpijski sabotaż) czas akcji to rok 1992 - igrzysk w Barcelonie, jest to również data powstania tej powieści.

Włoski autor kryminałów Andrea Camilleri - w hołdzie złożonym pisarzowi - obdarzył swego bohatera, sycylijskiego komisarza policji, nazwiskiem Montalbano.

Twórczość Seria Carvalho Zabiłem Kennedy'ego (Yo maté a Kennedy 1972) Tatuaje (1975) La soledad del manager (1977) Morza południowe (Los Mares del Sur 1979) Morderstwo w Komitecie Centralnym (Asesinato en el Comité Central 1981) Ptaki Bangkoku (Los pájaros de Bangkok 1983) La rosa de Alejandría (1984) Historias de fantasmas Historias de padres e hijos Tres historias de amor Historias de política ficción Asesinato en Prado del Rey y otras historias sórdidas El balneario (1986) Środkowy napastnik zginie o zmierzchu (El delantero centro fue asesinado al atardecer 1989) Las recetas de Carvalho El laberinto griego (1991) Sabotaje olímpico (1993) El hermano pequeño (1994) Roldán, ni vivo ni muerto Nagroda (El Premio 1996) Kwintet z Buenos Aires (Quinteto de Buenos Aires 1997) El hombre de mi vida (2000) Milenio Carvalho (2004)

Inne powieści Recordando a Dardé 1969 Cuestiones marxistas 1974 El pianista 1985 Los alegres muchachos de Atzavara 1987 Galíndez 1990 Autobiografia generała Franco (Autobiografía del general Franco) El estrangulador, 1995

Opowiadania Historias de fantasmas Historias de padres e hijos Historias de política ficción Asesinato en Prado del Rey y otras historias sórdidas Pigmalión y otros relatos

Eseje Mis almuerzos con gente inquietante 1984 Manifiesto subnormal 1970 Crónica sentimental de España, 1971 Joan Manuel Serrat, 1972 El libro gris de Televisión Española, 1973 Happy end o Guillermota en el país de las Guillerminas 1974 Diccionario del Franquismo, 1977 Pasionaria y los siete enanitos. Panfleto desde el planeta de los simios, 1995 Contra los gourmets Historia y comunicación social Un polaco en la corte del rey Juan Carlos, 1996 Y Dios entró en La Habana, 1998 Marcos: el señor de los espejos, 1999 La Aznaridad, 2003 (wydany pośmiertnie)

Kategoria:Hiszpańscy prozaicy XX wieku Kategoria:Hiszpańscy autorzy powieści kryminalnych i sensacyjnych Kategoria:Pisarze związani z Barceloną Kategoria:Ludzie urodzeni w Barcelonie Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2003